Marco The Phoenix Novels & Stories

Mainit ang hapon nang dumating si Marco sa isang maliit na condominium unit sa Quezon City kung saan pansamantalang tumutuloy ang kanyang ina. Galing pa siya sa opisina, dala-dala ang bigat ng sama ng loob sa kanyang ama. Nang bumukas ang pinto, agad siyang sinalubong ni Elizabeth, nakasuot ng simpleng bestida, bakas sa mukha ang pagod pero pilit na nakangiti.

Sinadya niya iyon, dahil wala siyang planong mag-tagal sa doon. Kung hindi pa nga siya pinilit ni Marco ay hindi pa siya uuwi ng Pilipinas para magbakasyon. Halos buong buhay niya ay sa Australia siya naglagi. She was just five years old nang maghiwalay ang parents nila ni Marco. Sumama siya sa kanyang Mommy at Abuela sa Australia at nanirahan roon. Since ten years old siya ay andoon na sila. Doon rin kasi nakabase ang nag-iisang kapatid ng kanyang mommy, si Auntie Sally.

Tumango ako at humalik sa pisngi niya. “Sige na baka naghihintay na kameeting mo, take care!” I waved at him. I heard my phone rang at dali-dali ko 'tong kinuha. “What do you want?” ang aga-agang tumawag ni Marco. “Ang aga pa para ma bad trip miss Perez.” Umirap ako at ibinalik sa kusina ang hawak kong baso. “Anong sadya mo Marx?” he laughed on the other line.

Tahimik siyang napasandal sa sofa habang malamig na nakatingin sa malayong bahagi ng city lights sa labas ng penthouse. “Victor Zamora is becoming too troublesome. May kailangan na tayong gawin,” malamig nitong saad. “I’ll leave Manila for a few days. May kailangan akong kausapin personally.” Pagkatapos ay dahan-dahan siyang napalingon kay Marco. “You go back to the company,” utos nito. “And keep your eyes on Yumi.” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Marco bago marahang tumango.

Nasa isang sikat na Hotel ngayon sina Marcos, Chandria and Andrew para sa isang press conference sa pagtatapos ng Museum na ipinagawa ni Marcos isang araw Matapos ang kanyang kaarawan. "Announcing the arrival of Count Marcos of La Marche, Duke Andrew of Normandy and Countess Chandria Margaretha of La Marche." Sambit ng tagapag salita ng press con. "You may go ahead and start the questions." Anunsyo niya. "Count Marcos, Why of all the country did you chose Philippines to build the museum for your wife?" Tanong ng jsang reporter. "My long lost daughter has been raised in here. I wanted to return the favor for doing some simple things." Sambit ni Count Marcos.

Napaka gwapo nito. "Looks like cupid's arrow hits the the two here." Mapaglarong ani ni Yco. Kaya agad na napatayo ng tuwid ang dalaga. At humibgi ng paumanhin. "Pasensiya na." "It's fine." Walang emosyong ani ng binata. "I'm Laddiccus Pèrez." Pagpapakilala nito. "I'm---" "I need to go." Walang pasabing umalis na ang binatang si Marco na ikinabigla nilang lahat. Magsasalita pa sana si Sebastian ng malayo na ito. Sa haba ba naman ng biyas.

Ang pangalang matagal nang iginagalang at kinatatakutan, ay biglang napuno ng pangamba at pagdududa. Dati, ang pangalang Xavier Zander ay kasingkahulugan ng lakas at kawalan ng bahid. Ngayon, dahil sa sakit na itinago niya, lahat ay nagbago. Ang mga kasosyo namin ay nagtataka. Ang mga karibal namin ay naghihintay ng butas. At higit sa lahat… alam kong sa ngayon, sa isang maliit at madilim na silid sa dulo ng siyudad, may isang taong napuno ng tuwa at pag-asa dahil sa balitang ito. Si Marco.

singit naman ni Marcus. Huminga nang malalim si Yun Xiao. "Depende." Pumikit ito at ngumiti nang nang-aasar. "Daya ah..." angal naman ni Knox. Kung curious ang mga ito shempre curious din siya. Kaso nga lang kung hindi nito sinabi sa mga ito mas lalo naman sa kaniya kaya hindi na siya umangal pa. _ Matapos magpaalam ni Marcus, napag-usapan naman nila lahat ang tungkol sa pag-uwi muna sa Pilipinas, bago ganapin ang kasal.

Nakaupo siya sa kanyang madilim na silid sa Tuscany, ang mukha ay tila isang mapait na paalala ng lahat ng kanilang tinakasan. “Liam. Mariel. Rafael,” boses ni Marcus, malalim at puno ng kapaguran. “Huwag niyo nang saktan ang isa’t isa. Ang Phoenix Protocol ay hindi isang parusa. Ito ay isang katotohanan.” “Marcus, hayop ka!” galit na sigaw ni Liam sa screen. “Ipinangako mo sa amin na buburahin mo ang link kay Rafael! Bakit mo siya idinamay?”

The Jealous Superstar Napakakalma ng gabi sa kahabaan ng Manila Bay, isang malaking kabaligtaran sa magulo at nagwawalang emosyong naglalaro sa isipan ni Sirius Phoenix Montemayor. Ang 'Phoenix', ang marangyang puting yacht na ipinangalan sa kanyang gitnang pangalan, ay dahan-dahang bumabagtas sa madilim at payapang karagatan, tila isang higanteng sisne na naglalayag sa ilalim ng maliwanag na buwan. Tanaw mula sa malayo ang nagkikislapang mga ilaw ng buong lungsod na parang mga hiyas na nakakalat sa pelus, ngunit sa loob ng yacht, ang tanging nagliliwanag ay ang makukulay na party lights at ang nagniningning na tagumpay ng bandang CELESTIAL.