Mariano Guzman Novels & Stories

Kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Okay Bryan Lim.” Irap niyang sabi sa akin. “Lota, I’m Carlota Guzman.” ani ko habang ngumiti sa kanya. Makalipas ang ilang minuto ay huminto siya sa isang malaking gate. Bumakas naman ito at ipinasok na niya ang kanyang sasakyan. “Is this your house?” tanong ko sa kanya habang tumingin sa malaking bahay.

Diretso itong ngumiti kay Tina. "Hello." Napakurap ang dalaga. "Hello din po." Ngumiti ang lalaki. "I'm Carlo Villareal." "Operations Director." Agad namang yumuko si Tina. "Assistant lang po ako." Napatawa si Carlo. "Alam ko." Hindi niya alam kung bakit... Pero tila natuwa ito sa pagiging diretso niya. --- Samantala... Ilang metro lamang ang layo...

After six years, I was staying here in Marinduque, finally, uuwi na rin ako for good sa Kyusi, where I live with my dad and older brother, kuya Dustin—na siyang crush ni Bianca, ang kausap ko kanina. I am Apple Gallardo, twenty years old, nakatapos ng kursong Edukasyon major in Filipino here in Wilder University. Iʼm single... Right now. Kaya pag—uwi ko sa Manila ay hahanap din ako ng boyfriend ko while naghe—help sa business namin.

Esparteno Lyn Compra Magie Sambile Maricel Cuaño Velasco Shiely Barbonio Casimero Marilou Mata SSD King Master Jerome Mark Abellar Bratinela17 Lie Rasay Lozasa Ma Sofia Amber Llanda And, last but not the least kay (miss insik) ang fonts. Shout out sa'yo!

Halos na ninigas na nga ako eh "Ang sarap mo rin yakapin babe, Ipag papalit ko lahat ang karangyaan sa mundo basta mayakap ka lang ng ganito habang buhay asawa ko. I love you so much Misis Del Carmen. Madamdamin kong sagot naman dito na may umalpas pang luha sa aking mata dahil sa hindi ko na mapigilan na kasiyahan. Sabi nga nila tears of joy nga. Agad naman nitong pinunasan ang aking pisngi gamit ang kanyang malambot na kamay.

It confuses me to see here of all places dahil malabong maafford niya ang lugar na ito ngunit parang bigla naman nasagot ang kaisipan kong iyon nang makita kong kumapit ang braso nito sa isang matandang mukhang naghihintay dito at agad nagsalubong ang kilay ko nang makita kong nakakapit na ang braso nito sa matandang lalaki at kung hindi ako nagkakamali ay si Don Henry Cervantes ang kasama nito a very well known businessman na kilala hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa buong Asya lalo na't kasama ito sa richest man in Asia. "No wonder na hindi na siya nagagawi sa Cubao." hindi ko namalayan na lumabas iyon sa bibig ko at nagulat na lang ako nang maramdaman ko ang pagtapit sa balikat ko saka

Tumayo ang hukom, tiningnan si Paul, at buong linaw na sinabi: “The accused, Paul Pascual, is acquitted of all charges. He is now free.” Habang nagsisigawan sa galak ang mga kaibigan at kaanak ni Paul, may isang lalaking dahan-dahang tumayo mula sa dulo ng courtroom. Si Baldomero Guzman, may-ari ng restaurant at siyang nagbintang kay Paul ng paglalason ng pagkain at miyembro ng fraternity na kalaban ng grupo nina Paul. Sa gitna ng katahimikan, isang ahente ng NBI ang lumapit sa kanya at pormal na nagsabi:

hindi makapaniwalang tanong niya ulit. "Hindi nga! Ang kulit mo naman. Sino ba 'yon? Artista?" I was really curious because of the way she acted. I mean, I get it. He's very intimidating kaya baka ay isa nga siyang artista. "Si Mr. Wuizon 'yon!" sigaw niya na nauwi sa pasinghal na bulong. Kumunot ang noo ko. "Wuizon, ano?" "Trystan Lerwin Wuizon, gaga. Seryoso, hindi mo talaga kilala? Hindi ba siya nababanggit ng papa mo? He's the youngest CEO sa bansa natin!" she exclaimed.

sadyang hindi ko lang maisip kung ano pang point ng pag-aaral ko kung sobrang yaman ko na at may asawa na akong bilyonaryo. "Nevermind," I sighed. "I'll just answer it in time." "Oh, you better hurry before they make conclusions again." Umirap ako at tumikhim. "Where is Guzman?" tanong ko. "Well, he sold his condo in BGC. Bumili siya ng lupa sa Laguna pero hindi ko alam kung saan." "Really, Sel?" Sumimangot ako. "Sorry ha! I'm not your private investigator." "Sorry, I can't really trust anyone. Ikaw lang."

Si Mariano Enriquez ang tinagurian Mayor ng Quezon. Walang nakakapansin sa hulihang pagdating ni Frank sa subdivision. Ang mga tao na naroon sa lugar na kung saan idinaraos ang isang pagtitipon ay kinabibilangan ng mga unipormadong tauhan ni Mariano Enriquez. Natuon ang pansin ng isang tauhan nito ang kanyang pigura. Tangay ang tatlong sako ng daan-daang milyon ay kumunot ang noo ng lalaki. Nilapitan siya nito at sinuri kung ano ang laman. Walang salitang ipinakita ni Frank iyon at nakikita niya kung paanong kuminang ang mga mata nito sa nakita. Palihim na naiiling si Frank. Nasisilaw ang mga ito sa kayamanang naibibigay ni Mariano Enriquez sa kakarampot lamang na pera na nagmumula sa taumba