Marital Monogamy Novels & Stories

na merong limitasyon lang ang lahat. Na ang kasal ay isang sagradong gawain para lang sa taong tunay na nagmamahalan. Dahil sa mga magulang na ibinibigay ang lahat sa kanila, lahat ng luho nila, kaya sa tingin nila ang lahat ay walang limitasyon. Katulad sa kasal.

Pero kung gawin iyon ng lalaki ay parang normal lang, hindi man lang ito nandiri. Hindi naman niya sinasabing marumi iyon, pero kasi nasa gilid iyon ng labi niya. Hindi niya tuloy maiwasang isipin kung ano ang iniisip ng lalaki at bakit niya ginawa 'yon. “First, I asked you to be my contract wife because I am in need of a wife due to my dying father's wishes,” panimula ni Franco dahilan para magulat siya.

Ganyan si Maricel—isang babaeng lubos na nakakulong sa makalumang paniniwala, handang isantabi ang sakit ng sariling anak alang-alang sa tradisyon. Sa pananaw ni Maricel, ang kasal ay hindi lamang simpleng pagsasama ng dalawang tao. Isa itong banal na responsibilidad at panghabambuhay na pangako na hindi dapat basta-basta binibitawan. Para sa kanya, hangga’t ang isang lalaki ay hindi nakagawa ng lubhang mabigat at hindi mapapatawad na kasalanan, walang karapatan ang isang babae na basta na lang humiwalay sa lalaki.

Tumango naman siya matapos ang ilang segundong katahimikan sa pagitan namin. "Don't you want to set some rules?" He asked. My brows furrowed. "Rules?" "Yeah, rules like... no touch? I mean... girls often set such rules when married to someone they don't even know." That's insane. How can a married couple prevent each other from having such physical contact? Hindi naman sa gusto ko but how is that supposed to work? "That's impossible..." I trailed. "Right. That's very... impossible." Hindi ko alam pero biglang bumilis ang tibok ng puso ko sa pagkakasabi niya non. Dahan-dahan lang iyon na nakakapagdagdag ng kaba sa akin. Weird.

Kahit anong pilit kong kalimutan at baliwalain ang nararamdaman ko, the pain of loving him more deeply than I ever should have in this marriage of convenience slowly extinguishes the light of hope in my heart. “One more rule in this marriage—we don't cheat. You won't have another man, and I won't have another woman.” Paulit-ulit kong naririnig ang sinabi ni Malik habang paulit-ulit ding bumabalik sa isip ko ang nakita kong halikan nila ni Lian sa opisina niya.

“Andrea, ikaw na tanga, halika, umupo ka.” Paano siya magkakaanak ng mga apo kung hindi siya lilipat sa master bedroom? Kung walang anak, siguradong magdi-divorce sila sa loob ng tatlong buwan. Ang pamilya Montealegre ay daang taong pamilya, may mahigpit at tuwid na tradisyon na hindi kailanman nagdi-divorce at nagpapakasal ulit. Ayaw niyang magtakda ang mga apo ng ganoong precedent at sirain ang tradisyon ng pamilya.

“Pero huwag mong isipin na ginawa ko ito dahil naaawa ako.” Hindi ko siya tinignan. Kung gagawin ko, baka umatras ako. Isa-isa kong binasa ang mga linya. Legal marriage. Public appearance as husband and wife. Confidentiality. Exclusivity. No emotional attachment. No refusal once signed. Higit sa lahat, I was not allowed to fall in love with him Isang kasal na walang pagmamahal. Isang pangakong walang pangarap. Isang papel na magpapanggap na may saysay ang lahat.

“We’ll live like a normal married couple—in public. Pero sa loob ng bahay na ‘to, magkaibang buhay tayo.” Nakaramdam ako ng kunting relief. Buti na lang, hindi ko siya kailangang tiisin buong araw. “May rules tayo,” patuloy niya. “Una, walang makikialam sa personal na buhay ng isa’t isa.” Tumango ako. “Pangalawa?” “Pangalawa, kahit anong mangyari, walang iibig.” Nanlaki ang mata ko. Grabe naman ‘tong taong ‘to, ang taas ng kumpiyansa.

Dahil sa maraming pagkakataon, kahit gustuhin nitong gawin ang nais, ay napipilipitan na lang itong i-kansela ang mga personal na lakad para samahan ang asawa dahil obligasyon nito iyon bilang kabiyak. Mr. Delfin clarified that he loved his wife, but there were times he felt like he was just forcing himself to be with her. And Mr. Delfin blamed it on that piece of paper that connects him and his wife. He couldn't say no and do what he wanted because that shitty piece of paper required him to abide by the law of marriage. Mr. Delfin also told him that couples who cohabitate instead of marrying were three times less likely to split or resort to domestic violence. And for some mysteriously spoo

Paglilinaw nito sa sinasabi. Napaunat naman siya sa kanyang pagkakaupo. “Why?” kunot-noong tanong niya rito. “Because I valued marriage and family. Hindi porke’t pinagkasundo lang tayo ng mga magulang natin ay pwede na nating balewalain ang sakramento ng ating kasal. We will going to marry each other, and we will lived together for the rest of our lives. And marriage is sacred and should be followed accordingly. Kaya ayokong gumawa nang isang bagay na alam kung ako rin naman ang magkakaproblema sa huli.” Mahabang tugon nito.