Novelas y relatos de Marital Monogamy

My mom disobeyed our clan's one and only rule. ‘ Do not marry someone that is not part of our Political Dynasty. ’ Inshort, we are only allowed to marry someone from our clan. Even if it's our relatives. Hindi ko alam kung bakit iyon ang batas sa pamilyang kinalakihan ni mommy. It was only from our clan, from the Berlusconi family. I've read a few articles from Italy that our family has been critiqued because of my grandfather's rule about marriage. Marrying someone that is part of our family is completely an insane idea.

"Baka nagustuhan ka niya, you know. Kaya pumayag siya." Kita naman ang pagkadismaya ng dalawa sa sagot niya. Iniisip ni Cyrylle na kahit naman nagustuhan ni Marcellus si Fianna, hindi ito sapat na dahilan para mag-settle siya sa kasal. Lalo na't napakababaero nito. Kaya iminungkahi niya, "Or MAYBE your marriage has some limit or something. Asan ba yung mga papeles ninyo baka andoon? Do you have them?"

“Pinakaimportante ay makahanap ka ng kapantay mo, someone na aligned ang values at kung paano kayo magtugma.” Dati, akala ni Persephone na ang marriage between equal families ay prejudice lang. Pero na-realize niya kay Mr. Zobel de Ayala ang isang bagay: Pwede kayong magmahal kung nagmamahalan talaga kayo. Pero ang kasal—hindi lang iyan dalawang tao. Dalawang pamilya iyan, at minsan higit pa. Nagulat si Cheena. “Miss Persephone, may ganito ka nang credentials pero equal status marriage pa rin ang choice mo?”

utas niya kay Argus. He scribbled his signature in all the pages. Kaakibat ng marriage agreement ang ilang rules ang regulations pero hindi naman mabigat para sa kaniya. Pinaka-basic lang ang magsasabi sila sa isa't isa kung saan pupunta at kung sino ang kasama. Typical para sa mag-asawa. "Pwede na ba akong bumalik sa kabilang bahay? May liligpitin pa ako." Nagpaalam siya.

"At talagang pinag-isipan mo ito?" "Obviously." Napairap ako. Natural. Si Damien Montenegro ito. Mukhang pinaplano niya kahit paghinga. Nagpatuloy ako sa pagbabasa. Rule Number One: One year marriage only. Pagkatapos ng isang taon, awtomatikong matatapos ang kasunduan. Rule Number Two: No real relationship. Naningkit ang mga mata ko. Excuse me? Parang ako pa ang hahabol sa kanya.

malamig niyang sabi habang inilapag ang folder sa mesa. Hindi siya lumingon agad. “Akala mo ba gano’n lang kadali ‘yon?” sagot niya, malamig rin ang tono. “Walang complicated dito. Business agreement lang.” Dahan-dahan siyang humarap “Marriage is not business.” Saglit siyang tinitigan ni Caleb, parang may gustong basahin sa mukha niya. “Sa mundo natin, everything is business,” sagot niya.

Parang nakakita siya ng liwanag na matagal na rin niyang hinahanap. “Hindi mo alam kung gaano ako kasaya na marinig iyon,” sabi niya. At sa gabing iyon, sa sofa ng kanilang bahay, unti-unti naming natutunan ang konsepto ng “real marriage”—isang pagsasama na hindi batay sa takot, hindi batay sa galit, hindi batay sa nakaraan. Batay ito sa pag-unawa, paggalang, at unti-unting pagtitiwala.

Narito siya dahil sa isang desisyon: ang maging isang ina sa sarili niyang mga kamay. Matapos ang maraming taon ng sakit ng loob, pagtatraydor, at ang paulit-ulit na pagsasabing "masyado siyang mapili" kaya hindi siya makapag-asawa, napagdesisyunan niyang hindi niya kailangan ng lalaki para bigyang-kahulugan ang kanyang buhay. Nag-ipon siya nang sapat, nagtrabaho nang husto, at sapat na ang pagmamahal niya sa sarili para sa wakas ay makuha ang tunay niyang hiling, isang anak. Isang bahagi ng kanyang pagkatao.

“Hindi ko siya gusto. Masyado siyang clean-cut, at walang background ang family niya. Walang benefit para kay Lucas ang pakasalan siya!” Sa pananaw ni Leonardo, ang marriage ay hindi kailanman tungkol lamang sa feelings. Ang marriage ay alliance. Ito ay interest. Ito ay influence, resources, power, at extension ng lakas ng family. Ang isang lalaking tulad ni Lucas ay dapat nagpakasal sa isang taong makakapagdala ng practical help sa pamilya Montenegro, isang mula sa prominent family, isang makakapag-stabilize ng connections at makakapagpalawak ng circle nila.

Hindi uso sa mga ito ang ikandado ang puso para lang sa iisang tao. Ang kasal para sa mga ito ay pagkakaisa ng dalawang matatag na indibidwal na may pakinabang sa isa't isa. Pero malaya ang mga itong gawin kung ano ang gusto hangga't hindi binibigyan ng problema ang ibang tao, maayos ang pagsasama, nagkakaroon ng anak na magmamana sa yaman, wala nang pakialam ang mga ito sa ibang aspeto. Lahat ng nasa circle nito ay dumaan sa ganoong proseso. Ang marriage certificate ay hindi sagisag ng katapatan kundi katibayan ng pag-aari.