Masarap Na Puki Novels & Stories

Mga lutong matagal niyang hinanap habang nasa Pilipinas. Tahimik siyang naupo sa mesa habang isa-isang inilalapag ng mga kasambahay ang pagkain. May sweet and sour fish, garlic butter shrimp, beef salpicao, at ang paborito niyang crab soup. Nanlaki nang bahagya ang mata niya. “Grabe…” bulong niya habang napapangiti. “Parang fiesta.” “Master specifically instructed the kitchen to prepare your favorites, Miss,” magalang na sabi ng isang maid.

Mura na, masarap pa. "What's this?" Iyon ang madalas niyang itanong at ang madalas na marinig ko sa kanya dahil hindi siya pamilyar sa mga putahe. "Dinuguan." Sagot ko sa kanya. Napalunok siya. "Can I try this?" Tanong nito sa akin dahilan upang mapatawa ako ng mahina. "And this one? What's this?" Turo pa niya sa isa. "That's pork sisig." Sagot ko rito ng naka ngiti.

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

Parang gusto noyang sumigaw pero kapag ginawa niya ay baka makagat siya kaya tumahimik na siya "'Wag ka mag-alala, 'di naman 'yan nangangagat. Saka mag-aayos pa ko ng gamit 'di ba?" Hindi niya malaman kung tatango ba siya o iiling. Sa huli tumango na lang siya at ipinagpatuloy ang paghagod sa ulo ng aso na nananahimik naman sa lap niya. Si Puchi ay isang shih tzu na ibinigay bilang regalo ng kapatid ko. Para raw kahit papaano ay may kasama ako sa bahay at para rin may bantay ang bahay kapag wala ako.

Baka sakali makausap pa ito Dahil kung magmamatigas siya ay baka katapusan na nila. Malakas na nagmura si Marlon. "Inosente? Walang inosente!!! Kulang pa 'yan sa pagsira n'yo sa buhay ko! Kulang pa 'yan sa lahat nang pinagdaanan ko! Kaya huwag mo akong masumbatan dahil kulang ang buhay n'yo para maging patas tayo. At gusto kong makitang unti-unti nawawala sa inyo ang mga bagay na pinapahalagahan n'yo tulad ng ginawa n'yo sa akin!" Malakas at matigas na sabi ni Marlon. Bakas ang galit sa bawat salita nito.

“Kasi baka ako nalang mag-isa tapos wala ka na.” Bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin at nagkatitigan kami ni Sir Phin. Teka, ano ba kasi yun pinagtatanong niya? Ako naman, ano yung mga pinagsasasagot ko? Payapa means peace, and that's exactly what we found when we reached the summit. Reaching the peak after a challenging hike, my breath caught in awe as nature unveiled its masterpiece. The world unfolded before me in a breathtaking panorama! Tanaw naming mula dito sa itaas ang lawak at ganda ng San Martin. Mula dito sa aming napiling spot, tanaw naming sa kanan bahagi ang nalawak na dagat at sa kanan naman ang ganda ng bundok.

Pakiramdam ko ang sama ng lasa nitong pizza impossible naman na nagkamali ako ng flavor ng favorite kong pizza? Ang sama talaga! 'di ko na kaya tumakbo ako papunta sa kitchen at nagduwal sa lababo, naramdaman ko namang hinaplos ni Andrea ang likod ko, nasusuka ako na wala naman akong sinusuka kundi puro laway ng maisuka ko na ang pizza. "Oh my gosh! Baby, ayos ka lang? Anong masakit sayo? Teka, may sakit ka ba? Hala! Ano bang nangyayari? Namumutla ka baby!"

The lowest is really 500 but she will definitely not be satisfied. Ngunit kung pag-uusapan ang mga putahe; carviar nachos, cheesesteak, high ruler sushi, masasabi talaga niyang masasarap ang mga ito at masasabi rin niyang maliit lang ang servings. Umiling siya, nais man niyang tikman ang mga iyon pero hindi niya hahayaang isampal sa kaniyang mukha ng lalaki ito ang yaman na meron ito.

Kumain si Beatrice ng ilang piraso pa at labis na nasiyahan. Kumain din si Marcue ng sweet and sour pork at inisip na masarap ito. Ngumiti si Mr. Salazar ng konting kasiyahan, nagsisimulang maghukay ng kanin at mahina ang bulong. "Kung hindi pa nandito ang anak naming babae... Sasabihin kong baka ikaw ang anak ko. Marami sa mga pagkain na gusto mong kainin, sobrang kahawig ng misis ko."

“Pwede bang... huwag barbecue?” “Sige, hotpot na lang.” May naalala yata si Melissa. Biglang namutla ang mukha niya at tila masusuka. “Ayaw mo rin ng roast duck sa hotpot?” Umiling pa rin siya. “Japanese food?” Umiling si Melissa. Napakatiyaga ni Mariel. “Kung ganoon, sopas na lang tayo. Magaan iyon at mabuti para sa tiyan.”