Masarap Na Puki Novels & Stories

ARIA POV Sumubo ako ng pagkain kahit na parang may nakabara pa rin sa lalamunan ko. Masarap 'yung steak, malambot, halatang galing sa mamahaling restaurant dito sa Makati, pero bawat nguya ko ay may kalakip na pait. Habang nginunguya ko 'to, nakatitig lang si Julian sa akin, pinapanood ang bawat galaw ko na parang isang scientist na inoobserbahan ang bago niyang experiment.

rumesbak ko nang may matching pacute at wide smile pa. Umupo na ako sa tapat niya, at halos malaglag ang panga ko nang makita ang mga nakahain sa mesa. Hala! Bakit paborito ko lahat ng ‘to? Sinigang na baboy, crispy pata, at ang paborito kong carbonara! Napangiti tulad ng isang siraulo ang labi ko bago siya tiningnan nang may mapang-asar na tingin.

“I like him for you, palagay ko’y mabuti siyang tao.” Napayuko siya saka muling sumimsim ng kape. “Sino?” Kunwari di niya maunawaan ang ibig nitong sabihin. Miaka looked at her and rolled her eyes. “You know what I meant,” Napayuko siyang muli upang itago ang pamumula ng pisngi. Nakaramdam ng pagkapahiya. “Here, please eat. Ubusin mo lahat n’yan.” She smiled at her as she sat in front of her.

Zhia, anong klaseng babae ka? Naupo na lamang ako sa may ugat ng puno at ang punong to… puno ng Mangga. Pambansang prutas ng Pilipinas. Kasi naman kahit saan ka magpunta laging may puno ng manga. Habang si Sean naman, pambansang sumusulpot sa kanya yung Cana. Sarap maniris no? Kamusta? Masaya sila ngayon? Kailangan talaga ipakita sa akin na magkasama sila? Masakit Sean. Ngunit kung may paliwanag ka naman talaga tungkol dito. Makikiniga ako.

Kumuha siya ng barbeque at doon itinuon ang buo niyang atensyon. Huling dumating sila Prince at Virginia. May bitbit din ang mga ito na burger at inilapag ang supot sa lamesa. "Anong gusto ninyong gawin natin bukas?" tanong ni Prince. "Sir—I mean, Craig, diba magaling ka may surfing? Pwede tayong mag surfing bukas," si Peter kay Craig. "Marunong din ako mag-surfing," sabat ni Rolly na mukhang nagselos.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

"Teka… Ikaw, ano'ng paborito mong pagkain?" "Mayukmok." "Ano 'yon?" "Nilupak iyon na kamoteng kahoy. Nilalagyan ng dinurog na mais. Sinasangag muna ang mais saka didikdikin tapos pinaghahalo ang dalawa. Masarap iyon sa kape." "I want to try it also. Don't worry, ipagluluto kita. Kahit ayaw ko ng kamoteng kahoy pipilitin kong gustuhin para masabayan ko ang trip mo."

“Maari po ba namin siyang masubukan?” “Sige lang, mura lang `yan kung gusto n’yo, limang pirasong pilak lang ang isa!” nakangising sagot ng lalaki. “ito, nababagay sa kasama mo!” Inabutan niya si Marius ng isang manikang nakasoot ng magarang bestida at sinusian ang likod nito. Gumalaw ang mga kamay nito sa gilid, lumingon lingon ang ulo, at bigla na lang bumuka ang mukha at nag-anyong diablo!

Mukhang masarap ang mga nakahain pero tama si Maui, na-carried away na ako sa pinanonood namin. "Kakain na po," pabiro ko na lang na sabi. Napangiti siya. Napansin ko rin na nasa kalahati na lang ang pagkain niya. "Ang sarap nito, ah. Dinedma-dedma ko pa," sambit ko sa unang subo ng pasta. Natawa si Maui. "Yeah, it is. Nagustuhan ko rin." "Talaga? Hahanapin ko 'yong recipe nito. Parang madali lang, eh," masayang sabi ko. "Tapos, ipagluluto kita."

“Masarap. Sobrang sarap.” Hindi ko alam kung ako lang ba o talagang may ibig siyang iparating. Kumalat ang init sa pisngi ko dahil sa reaksyon ni Lukas. Natawa naman siya saka tumayo. Naghila siya ng upuan sa tabi niya saka ako tiningnan. “Upo na, mommy.”