Novel & Cerita Masterpiece In Tagalog

LOLO’S POV Nakaupo ako rito sa aking silid-aklatan sa Pilipinas, hawak ang aking tasa ng tsaa na unti-unti nang lumalamig. Sa harap ko ay ang aking matagal nang pinagkakatiwalaang Abogado—ang taong nakakaalam ng lahat ng aking mga ari-arian, mga kasulatan, at mga lihim na nais kong itago sa ngayon.

"Bakit? Sino ba'ng nasa isip mo?” Nagtagis ang mga bagang ko nang mahimigan ko sa boses niya ang tila panghahamon. "Si Peter, ’no? Dante, binabalaan kita. Di porket bumigay ako sa'yo ay hahayaan na kitang may gawin ka sa kaniya. Pinalagpas na kita kanina…"

sagot ko “Ay oo tama yan, para naman makasama na ang mga baby sa outing natin! Eh alam niyo naman, sabi ng matatanda, hindi pwedeng ilayo pag hindi pa binyagan.” masayang sagot ni Tita Sophia “Tuloy ba yung outing natin sa Palawan, Tita?” Regina asked “Oo iha! Bakit?” Tita Sophia answered at nung hindi kumibo si Regina ay si Ate Maegan na ang sumagot

Napangisi siya bigla sa sinabi ko pero ramdam ko pa rin ang inis niya. “You know the word slave pero pardon hindi mo alam? Are you kidding me?” Hindi makapaniwalang sabi niya. “Mukha ba akong nagbibiro? Syempre nababasa ko sa ibang bagay ang slave kaya alam ko!” Napatigil kaming dalawa sa pagsagutan at masamang nagtitigan. Akala mo ba papatinag ako sa 'yo porket apo ka ni Lolo. No not, never.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

Huwag mong pansinin Ang naninira sa'yo Basta alam mo lang tama ang ginagawa mo Huwag mong isipin Huwag mong dibdibin Kung papatulan mo'y lalo ka lang aasarin Nosi! Nosi ba lasi! Sino?! Sino ba sila?! Nosi! Nosi ba lasi! Sino? Sino ba sila? Natapos ko din ang kanta sa wakas. Perfect ang score. Napatalon ako sa sobrang saya! Nang balingan ko ang dalawa parang biyernes santo ang mga mukha ng mga ito.

Malakas na tugtog at sayawan ang nakikita ko at mga nag iinuman. Biglang may humawak saaking isang babae. "Bakit di ka magsayaw?" Okay lang ako..tugon ko sakanya "Myla Aguerri nga pala"abot niya ng kamay niya. Di ako nagkakamali Myla aguerri ang may birthday. So ikaw ang may birthday? "Yes" sagot nya na may malanding tinig. Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa.

"Nakalimutan kong kunin yong pangalan basta parang foreigner po dahil kulay asul ang mata." Asul na mata? Wala siyang kilala na mayroong ganung kulay ang mata maliban kay Mr. Blue Eyes sa Hong Kong o si Marcus Madrigal. Impossible naman siguro na malaman nito ang kanyang tinitirhan. Baka ibang tao na mukhang foreigner lang, kaya lang hindi niya maiwaksi na mangamba. Paano kung si Marcus nga ang nasa labas? "Sige, Manang Patring, susunod na po ako. Salamat."

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

''anong klaseng ngiti yan ? ''kinikilig lang ako sa dalawa .. grabe kasi ang effort ni sir sobra ..hmmm Kailan kaya ako makakahanap ng ganong lalak..array ko ah makabatok ka Miguel '' binato niya ito ng unan at hinaplos ang ulo kung saan nabatukan ni Miguel . ''paano nag iimagine kana naman walang ganon. Princess lang ang pangalan mo pero hindi pang castle ''