Matandang Ermitanyo Novels & Stories

“Sorry, baby, kung na-i-stress ka nang dahil sa akin.” Hinaplos ni Anna ang kanyang tiyan para maibsan ang panginirot na kanyang nararamdaman ngunit hindi iyon sapat dahilan para maisipan niyang lumabas para na rin makalanghap nang sariwang hangin, ngunit nang sandaling makalabas siya ay muli niyang nakita ang matandang ermitanyo sa labas ng kanilang bahay. “Siya ‘yong matanda kagabi,” mahina niyang saad.

Pero marahil takot lang ang kakaibang naramdaman ko dahil, isa itong stranghero. Umiling ako. "I am Erica Alcantara. At saka wala akong asawang mukhang ermentanyo po. So if you'll excuse us dahil baka hinahanap na ako ng isa ko pang anak." Naiirita kong sabi saka tumalikod na. Nagpapasalamat ako dahil hindi na ako kinulit ng taong gubat na iyon.

Maingat niyaaitong binitbit at itinapat sa may bintana. Isang nilalang na kulay itim at puti. Sa mukha nito ay kulay itim na parang maskara. Puti ang maliit nitong bibig hanggang baba. Kulay itim din ang likod nito hanggang buntot. Ang apat na paa ay puti maging t'yan nito. Medyo mapayat din ito at mukhang matamlay. ''A-Anong nilalang 'yan? Siya na ba si Reeta?''

"P-pero paano ka? A-Ano na lang ang sasabihin ng mga taga-baryo natin? Nang Tatang mo?" Lumamlam ang ngiti ni Ernie sa kanya at napayuko. "Plano kong dito na maghanap ng kabuhayan sa Manila para mas malapit kami sa'yo at makaiwas na rin sa mga tsismis. Kinuha ko na ang parte ko sa lupa na ibinigay sa akin ng Nanang. Ibinigay naman iyon ng Tatang sa akin, binili niya. Malaki-laki rin iyon. Magtatayo ako ng maliit na negosyo para maaalagaan ko pa rin ang bata at si Caloy."

Never. RAMDAM ni Emory ang mabigat na nakapatong sa kanyang tiyan. Wala sa sarili niyang dinilat ang mga mata at nilingon ang kanyang tabi. Agad na bumilis ang tibok ng kanyang dibdib nang masilayan ang mukha ng lalaking na sa panaginip niya. Anong ginagawa nito rito? What the hell is he doing here? Anong meron? Paano siya nakapasok? Hindi ba’t iba na ang kanyang silid na inuukupa? Then why the hell is he here?

Kinuhanan ko ng litrato ang lugar na iyon at nagselfie ngunit ng mapansin ko si Mariel na nakatingin sa akin ay isinama ko na. "Manong pwede niyo po bang kuhanan kami ng litrato?" Agad namang sumunod ang lalaking iyon. Ngumiti lang kami ni Mariel sa bawat bilang na sinasambit ni Manong Herbert. Makalipas ang ilang sandali ay umalis na din kami at nagtungo sa sinasabi ni Mariel na Tatay Island, nabanggit kanina ni Manong Herbert na medyo may kalayuan iyon kaya napaisip ako kung ano ang gagawin habang hindi pa kami nakakarating doon.

Sinulyapan ni Yaiza si Yermolai, bahagyang tumango. "Kamusta ang natitira?" tanong ni Yermolai. Mahina siyang nagsalita, “Nagsasagawa pa rin sila ng closed-door meditation. Hindi sigurado kung kailan sila makakaakyat sa Terra Ancestral God Rank." Malambot pero malambing ang boses niya.

Matikas pa rin kahit may edad na, malawak nag pagkakangiti nito sa kanila. "Hey, son. Nice to be back here. How our company in Manila?" masiglang yumakap ang matanda. "And she is. . .?" mas malawak ang ngiti nito sa kanya. "Hi Dad! Ayos naman ang first month ko sa business natin at all employees are good. By the way, this is Emerald but they call Era." kinabig siya palapit ng binata at hinapit ang beywang niya. "Sweetheart, Don Edwardo, my dad."

Ang favorite kong kaldereta! “Kahit na sabihin natin na masarap ang pagkain na pangmayaman, ang simpleng pagkain na lutong bahay ay mas masarap pa rin,” nakangiting sabi ko. Umupo naman si Erin sa malapit na upuan sakin. Magsasalita sana siya ng may kumatok. Tumayo si Erin para pagbuksan ang kumatok. Pagkakita niya sa kung sinong kumatok ay agad niya itong pinagbuksan ng malaki. Curious tuloy ako kung sino ang papasok. Agad na nahagip ng mata ko si Sir Ethan. Anong ginagawa niya dito? Tumayo ako. “Sir Ethan! Hindi pa po kayo uuwi?” tanong ko sa kaniya. Lumapit siya sakin at tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.

LANDRO ibigsabihin nandito lang si erpat, magsasalubong na ang landas namin, patunay na nakita na siya ni Brex, anong ginagawa nun dito, simula ng iwan niya kami ni Mama tinuring ko na siyang matagal nang patay, ni wala nga akong balita sakanya kaya ibig sabihin wala na ito sa buhay ko. Hindi ko kailangan ng ama, nakaya ko nga ng mahabang panahon na wala ito e di mas lalo na ngayon!