Matandang Ermitanyo Novels & Stories

Bakit nga ba siya matatakot gayong kaya naman siyang panindigan ng lalaking kaniyang minahal? ANG BUONG AKALA ni Sarah ay sandamakmak na sermon ang aabutin niya sa tiyahin pero nagkamali siya. Pagpasok nila ni Erhart sa bahay ay ang nakangiting si Remi ang sumalubong sa kanila at ang nakahandang agahan sa hapag. “Tiya?”

tanong naman ni Andrea dito Umiling si Emir saka nito hinawakan ang mga kamay ni Andrea. “Mahal na mahal kita kaya hindi ka dapat matakot. Handa na akong makasama ka sa habang buhay, Babe! Pero kung hindi ka pa handa, maintindihan ko. Gaya ng dati, hihintayin ko hanggang sa magawa mo muna lahat ng gusto mo! Pero sana, huwag namang matagal ha! Baka kasi singkwenta na ako pero ayaw mo pa ring nagpakasal sa akin!”

Muling nagsalita si Edmar habang nakatitig sa hawak na jade gourd. "Bakit ko pa kailangang maghanap ng ibang eksperto? Ang taong nagtapon ng jade gourd na ito ang mismong eksperto! At malakas ang loob ko na maggarantiya na sa buong Caramoan, hindi, sa buong Pilipinas, ay walang hihigit sa limang tao ang makakapantay sa kaniya!" Nanlaki ang mga mata ni Francisco sa matinding gulat bago mabilis na lumingon kay Entice na kasalukuyan ding nakatula sa kaniyang pwesto.

Safira's POV Hindi ko makakalimutan ang lugar na iyan. Nandito pala kami ngayon sa Ermita, Manila. Ang laki ng naging pagbabago ng lugar na iyan at naparenovate na pala iyon mula ng may iba ng kumuha roon. Ito ay aking nilisan at tahasang napasara ito ng gobyerno dahil sa naging matagumpay na raid na naganap doon mga siyam na taon na ang nakakaraan.

Kaya naman okay lang sa kanya ang maghintay rito kay Leon. After visiting one of her branches here in Manila ay agad siyang inaya ng kanyang kaibigang si Erron para mag-bar hopping and their last stop is here, sa Devil’s Place. Funny to think na rito niya pa nakasalamuha ang tulad ni Lucifer na pangalan pa lang, Satanas na.

Kabanata 46: 'ERED' Ered (to originate, to come from, to derive from of a river, to begin somewhere) Nakakita ako ng maraming dahilan para mabuhay, bagay na hindi ko inaasahan na makikita ko at mararamdaman. Ang daming naganap simula nung araw na magsimula ang aming paglalakbay, ang dami kong nakasalamuha at isa na roon ang mga nilalang na hindi ko inaasahan na makikita ko rito sa gubat.

Si Felix ay nakasandal sa hita ko, parang aso na naghihintay ng pagsang-ayon ng amo. "Felicity, tinanggap mo naman ako, ‘di ba? May naramdaman ka naman para sa akin kahit kaunti sa paglipas ng taon, hindi ba? Alam kong marami akong nagawang mali. Patawarin mo ako. Naipaghiganti na kita at ang lola mo. Gawin na nating tama ang lahat mula ngayon. Mananatili ka bang kasama ko habang buhay? Mahal na mahal kita, Felicity..."

Hindi niya naman puwedeng pilitin ang lalaki na manatili na lang sa tabi niya dahil wala naman silang ibang pagkukunan. Marahas siyang nagbuga ng hangin. Tinungo ang kalan at nagpalingas ng apoy. Iinitin na lang niya ang pagkain kaninang tanghalian. Sa sobrang abala sa ginagawa ay nakalimutan na niyang kumain. Tiyak na sesermunan na naman siya ni Efraim kapag nalaman nito. Nangangalahati pa lang ng sindi ang tuyong mga kahoy nang mabulabog siya sa ginagawa dahil sa pamilyar na paghalinghing ng isang kabayo.

sabi ko at niyakap ko siya ng napakahigpi , mabilis naman na tinugunan niya ito. "Ehem, tama na iyan." Napalingon naman kami sa likod at nakita namin si Emert na nakabusangot. "Hello!" Napalingon naman kami at nakita namin ang papalapit na lalaki kanina. "Saan kayo? Can I join? I'll tour you sa secret place nitong resort namin. I'm sure hindi pa kayo nakakapunta roon?" tanong naman nito sa amin.

Ayaw niya kasi sa totoo niyang pangalan na Ernesto Tabayag pero iyon naman ang gamit niyang pangalan sa F a c e b o o k dahil napagalitan siya ng kamag-anak niya nung pinalitan niya, hindi raw siya nakikilala ng mga ito. Ano ba itong si Ernie. Paasa naman nito. Kasama dapat namin siyang mangingisda at mag-si-swimming na rin sa dagat. Lauren Cordelia Arranza: Dami mong alam. Puro ka shared post kaya di mo matapos-tapos backlogs mo, gaga! *angry and cursing emoticons* Dyosang Ernie: Ay, hehehe!