Matandang Ermitanyo Novels & Stories

Dito sa baryo San Lazaro, may paniniwala sila na nagmula pa sa mga yumaong matatanda, na ang manananggal daw ay hindi naman talaga mukhang nakakatakot sa umaga. Sila raw ‘yung mga babaeng may mala-porselanang balat, mahabang buhok na kasing-itim ng gabi, at katawang sobrang sexy. Sa madaling salita, ubod ng ganda. At sa madaling salita ulit, ang babaeng tulad ni Marikit ay isang manananggal.

Pero mahapdi pa rin ito. Biglang bumalik ang huli naming tagpo ni Demetrio. May sinabi siya na hindi ko naintindihan. Sa aking palagay ay wika nila iyon. Muli akong nagpumiglas pero hindi pa rin matanggal ang tali. Dinakip nila ako. Maaaring andito na ulit ako sa Intramuros. Pero, hindi ito ang Fort Santiago. Imbakan ito ng mga sako at mga alak! Maaaring hindi pa nila ako isinusuko sa kolonya ng espanya. Pero alam kong gagawin nila iyon, dahil may dugo akong bughaw!

Nais din niyang matawa sa reaksyon ng mga kaibigan ng dalaga pagkakita dito. “Ehem!, Dude nakatulala ka nanaman kay Miss. Mendoza” nanunudyong tawag sa kaniya ni Emman. Lumingon siya dito ng may ngiti sa sulok ng labi sabay iling. “Maganda sana at sexy, kaso pare mas astig pa yata sa atin yan!” natatawang dagdag pa ni Emman “May itinatago naman pala”pakli naman niya sabay lagok muli ng beer.

Bernadette girl replied at kumindat saakin bago hinawakan ang bewang ni Tita at nag usap. Really? Okay! Edi mag sama kayo. Mga MALANDI!!

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

, turan pa nito bago isara ang pintuan at umalingawngaw sa buong silid ang malakas niyang pagtawa. “Hi, mom! Hi, grandpa! Hi, grandma!”, bati ni Eric sa tatlong magkakatabing puntod sa nasa kanilang harapan. Dito lang din sa loob ng Hacienda nakalibing mga mahal sa buhay at bilang may-ari ng lupa at mga sakahan ay ang mga ito ang nagmamay-ari ng pinakamagandang puntod sa nag-iisang sementryo sa Hacienda Crisologo.

“Anong ibig mong sabihin?” “Hindi ako maalala ni Crisanto. At mukhang may kasintahan na siya.” Nanlaki ang mata nito. “Sa pagkakaalam ko ay wala!” Umiling ako. “Akala ko rin. Kilala mo ba si Trinidad?” “Trinidad Torrecampo?” “Hindi ko alam ang apelyido niya eh. Pero morena siya at.. maganda.” “Hmm, hindi ko masyadong kabisado ang bayan niyo, Hermina. Ngunit ang tinutukoy mo siguro'y ang unica hija ni Mang Pipo at Manang Dessa.”

Kaya naman sunod-sunod na tango ang isinagot ko dito. Nakita kong namumula ang mga mata nito sa pagpipigil maluha. At sa pagkabigla ko tumayo ito at binuhat ako habang iniikot sa ere. “Wohhhoooo! I love you so much, Marga!” sigaw nito na pumunit sa katahimikan ng isla. Ang mga ibon sa puno ay nagsiliparan sa walang humpay nitong pagsigaw. At kasabay noon ang malalakas kong halakhak.

Pero paano ako magiging ligtas kung hindi ko man lang alam kung sino ako? At kung may naghahanap ba sa akin sa kabilang banda ng dagat? Naging tahimik ang sumunod na mga araw. Sa maliit na kubo na tinutuluyan ko, marahang dumadaloy ang araw. Pinagmamasdan ko ang dagat tuwing umaga, pilit inaabot ang sagot sa mga tanong na hindi ko masagot. Ang matanda, si Aling Dely, ay palaging nandiyan para bantayan ako. Siya ang nagbigay sa akin ng pangalang "Erina" — isang pangalang hindi ko kilala ngunit parang isang piraso ng buhay ko na pilit kong tinatanggap.

--- ### Ang Malditang Pagsalubong Pagpasok namin sa dambuhalang pintuan ng Alcantara Estate, ang lamig ng aircon ay agad na humalik sa aking balat, ngunit ang mas malamig ay ang awra na bumabalot sa main lounge. Nakatayo doon si Donya Esmeralda, tuwid na tuwid ang likod, hawak ang kanyang tungkod na gawa sa ivory na tila isang setro ng reyna. Sa likuran niya ay ang mga katulong na nakayuko, takot na gumawa ng kahit anong ingay. "Nandito na pala ang magaling kong apo at ang kanyang... arkitekto," panimula ng matanda. Ang bawat salita ay puno ng sarkasmo.