Matandang Ermitanyo Mga Nobela at Kwento

Nagpatagal pa siya ng ilang minuto bago siya pumasok sa kusina, umakto pa siyang bagong gising upang hindi makahalata ang matanda. "Manang, bakit po hindi pa kayo natutulog? " "Ah, ikaw pala Andrina. Nagising lamang ako at nauhaw kaya ako naririto." "Ganun po ba, bumaba nga rin po ako para kumuha ng maiinom." Malamunay na sabi ni Erin at saka nagtungo sa ref. "Mukhang may bumabagabag po sa inyo Manang? Ayos lang po ba kayo? "

May napakalaking katawan at puting mga buhok at balbas. Kung sa unang titignan ay pagkakamalan mo itong matandang ermitatnyo. Pero kapag ito ay iyong nilapitan at tumayo ay mas hamak pa itong mas nakakatakot pa kaysa sa kanyang anak na si Sir Eliot. "All you you! Now breathe!" pagpapabitaw nito sa wakas sa aming hininga magsimula nang utusan kami nitong mag inhale at exhale sa segundong ninanais nito.

"Oooooohhhhhh!!" Matagal at matagal bago natapos si Erwan. Ngunit hawak pa rin niya si Veronica at umupo nang matagal. Samantalang sa labas ng bintana ng kotse, wala na rin si Amalia roon at umalis na rin ito. Hinawakan ni Veronica ang kanyang damit at isa isang sinuot ng mabilasan, at ang pamumula sa kanyang mga pisngi ay nagtagal ng mahabang panahon. Iniyuko ni Erwan ang kanyang ulo at hinalikan siya ng ilang segundo, "Mayroon akong villa sa Batanes doon tayo maligo?" saad ni Erwan. At kita sa pilyong mukha nito na may nais na iparating sa kanya. Tumingala si Veronica sa kanya at napatitig na lamang..

*** Nakuyom ni Araceae ang kamao nang makita si Ertan na natutulog sa bangketa, nakahiga ito sa sinapinan ng karton na sementong daan. Parang piniga ang puso ng dalaga sa tanawin, kung hindi lang ito sumama sa kanya siguro ay mas maayos ang buhay nito, nakahiga sana ito sa malambot at magandang higaan. Narinig niya na mayamang negosyante sana ang aampon sa kaibigan, pero dahil sa kanya tumakas si Ertan sa maganda sana nitong bagong buhay.

“A-Ayos lang. Kumapit ka. Baka mahulog ka.” Sununod niya ang gusto nito. Masayang ikinuwento ni Eric ang mga magagandang nadiskubre nito sa bandang iyon ng kagubatan. Naikwento nito na maraming mga wild santan at iba pang wild flowers na tumubo ngayon malapit sa cliff. Excited tuloy siya lalo na makarating agad doon. “Eric, may girlfriend ka na rin ba?”

sabi niya sa akin kaya ginawa ko naman. Pinakita ng tubig ng swimming pool kung saan nagpunta ang demonyong itim na nakawala sa impyerno. Mahaba-haba ang nilakbay ng demonyo. Hanggang sa pumunta ito sa sementeryo. Doon na lalong namilog ang mga mata ko nang lumusot ang itim na usok papunta sa ilalim ng lupa, na kung saan ay nakalibing si Emma, ang pinsan ni Alina. Yumanig ang kalupaan at nagdilim ang kalangitan. Nagalit ang mga kidlat at kulog. Kasabay niyon ang malakas na pagbuhos ng ulan. Maya maya pa ay lumambot na ang kalupaan dahil nabasa na ng ulan. Isang kamay ang biglang lumitaw sa lupa. Doon na unti-unting bumangon sa hukay si Emma. Si Emma na buong-buo at mukhang fresh na ulit. Kit

Dumaan sa kanyang mga mata ang mahalay na mga ilaw, subalit nanatiling matigas ang kanyang eskpresyon. Nawala ang kaguluhan ng syudad nang dumating siya sa kanilang compound sa Ermita. Muli niyang nasilayan ang kanilang bahay, isang malaking mansyon na itinayo bago pa man ang digmaan. May mga tarangkahang bakal ito at gawa sa kabibe ng Capiz ang mga bintana. Isang lumang bahay na nakatayo na parang isang alaala ng noong sinaunang panahon. May mga lumot na gumagapang sa pader na bato, namumulaklak ang mga sari-saring bugambilya sa mga arko. Pagkapasok ay naamoy niya kaagad ang insenso.

sagot ng matanda habang nakangiti. “Puwede ko po ba maitanong. K-kaninong anak p-po siya?” tanong ko. I couldn't stop myself from asking because of my curiosity. Ang sabi sa akin ni Samarah, anak 'to ng kaibigan niya. Bakit may kakaiba akong nararamdaman habang nakatitig sa batang nasa harapan ko? “Kay Samarah, bakit?” ani ng Matanda. “Ah, ako si Emillia, tawagin mo na lang ako Darang Emillia. Darang sa kapampangan means tita sa tagalog,” aniya.

Katwiran n'ya. Nang magising si Rita ay bumungad sa kanya si Andeng. "Nanay Andeng, ano po ang nangyari sa akin." "Naku, Rita, may magandang balita ako para sa'yo." Excited na sagot ng matanda. "T-Talaga po? Gising na po ba si Ser Martin?" Natigilan si Andeng. "H-Ha? Hindi ko pa alam, e." Ikinalungkot ito ni Rita. "Hindi po ba yun ang ibabalita nyo? E, ano po ba 'yun?"

wika ng isang lalaki na nakasuot ng tuxedo sabay taas ng hawak nitong goblet na may lamang wine. Kahit matanda na ito ay makikita sa kaniyang mukha ang taglay niyang kaguwapuhan no'ng kabataan niya pa. Malawak ang ngiti nito habang nakikipagkamay sa kaniyang mga bisita. "'Yan si Mr. Robert Montenegro. Matanda na siya pero guwapo pa rin 'no?" parang dalagang kinikilig na sabi ni Maribel.