Matatag Kahulugan 소설 & 이야기

“Hindi,” “O, ‘di ba? Kaya mas mabuti na ‘yung tumingin ka sa positive side kaysa sa negative kasi wala ‘yun ibang gagawin kung hindi ang hilalin ka pababa.” Ani ni Matthew sabay ngiti sa akin. Napangiti na lang akong palabalik dahil do’n. “Iyan! Nakita rin kitang ngumiti ulit. Dapat lagi kang ganyan, ha?” pabirong sambit niya.

"wow ang ganda. mangha kung saad "ang ganda ng moon tignan mo Mr.montaire. kaso nag tatago ito sa mga ulap, gusto mo bang malaman kung bakit sila nagtatago sa mga ulap. "why? "pakiramdam kase nila nakakasawa silang tignan kaya minsan lang sila magpakita madalas silang mag tago sa mga ulap, pero ang hindi nila alam maraming tao ang gustong makakita ng kagandahan nito at inihalintulad din ito sa mga tao dahil marami daw na nagtatago sa madilim nilang buhay at ayaw ipakita kung anong klaseng ganda ang Meron sila katulad ng moon nayun. pero hindi ko alam kung totoo yun nabasa kulang yun sa isang novel sa w*****d.

proud na saad ko "B*ba self defense kasi yun hahahaha".tawa ni ate "Ayy ganon ba?Akala ko detention?".taka kong tanong Defense pala iyon? Hala bakit mali Ako? wait?Tama ba talaga si ate? defense ba talaga yun?aishh! "Saan na punta ang utak mo at naging detention ang 'defense' huh?ano ka bata pa para ma detention? HAHAHA".tawa pa ni ate saakin

Kabanata Apatnapu't Anim "Ate." Tinawag ako ni Calen. Humarap ako sa mga kapatid ko habang pinupunasan ang luha ko. Binuksan ko ang mga braso ko para sa kanila. They all went around my bed to hug me. "Masayang-masaya ako na nandito kayong lahat." Bulong ko sabay yakap sa kanila. "Congrats Ate." Sabi ni Calen.

“Misunderstanding lang po ang lahat ng ito.” Sa sandaling iyon— Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Matthew kasabay ng pagkunot ng noo nito. Isang malamig. Mapanuyang ngiti. Na para bang wala siyang pinaniwalaan sa mga sinabi nito.

pamimilosopo ng matabang bata. "Bakit ba kayo nagtatago roon? May pinagtataguan ba kayo?" Umiling ang tatlo. "E ano?" "Huwag niyo na po itanong," Napanganga siya sa naging sagot ng batang babae. Grabe, parang nasagot siya roon ah. Tinignan siya ng isang lalaking mula ulo hanggang paa at kumumpas ang mga kamay nito sa hindi niya maintindihan na dahilan. Ito ata ang sign languange.

Atarah's POV "HOY BABAE GAMUTIN MO NGA 'YUNG SUGAT KO." pinipigilan kong h'wag mag attiude dahil ayokong patayin nila ako hanggat hindi ko nailalagay sa ligtas na lugar ang batang si Mathew pati narin ang iba pang bihag.

Real reason? "Hey!" Matthew clicked his finger in front of my face, making me look up at him. Naibaba na pala niya ang tray sa mesa namin nang hindi ko man lang namalayan. "Bakit ka tulala d'yan? 'Wag mo na 'ko isipin, nandito lang naman ako sa harap mo." Ngumiti siya nang malapad sabay upo sa katapat na upuan. Ngunit tila bigla akong nawala sa mood dahil tumatakbo pa rin sa isip ko ang text ni mommy. Bigla rin akong kinabahan sa hindi ko malamang dahilan.

“Anong kapangahasan? Iba ang iyong pagpapakahulugan sa ibig kong iparating, Mateo.” “Iba? Ngunit sa akin ay iyon lamang ang naiisip kong kahulugan.” Mas lalo pa nitong inilapit ang sarili na agad namang ikinapula ng buong mukha ni Vahlia sa labis na hiya. Iniwasan nito ang mga titig ni Mateo na nagdudulot ng kakaibang daloy ng kuryente sa kan'yang katawan bawat segundong nagsasalubong ang kanilang mga mata.

haha . ( a/u = ows talaga ba ? sure ka ba na kay Mary kita binigay ? -_- ) huh ? what do you mean owtor ? " ang ibig sabihin ni owtor ay ano na ang ginagawa mo dyan ? Tunganga kapa rin ? haha " saad ni Mattiana na nasa hagdan na ngayon. ay oo nga noh? kanina pa pala ako naka tulala diko manlang pati namalayan, na kanina pa ako tinitignan ni Mattiana nakakahiya 😶