Matón Novels & Stories

บทเรียนรัก ของเธอ ที่มีเพื่อนชายในสมัยเรียน และเขาที่เป็น เจ้านาย ที่อยู่เคียงข้างมาหลายปี ความสัมพันธ์ ที่พิมพ์พิมล คิดว่า มันคือ ความรัก แท้ที่จริงแล้ว มันคือความประทับใจเท่านั้น ความรักที่แท้จริง อยู่ข้างตัวของเธอ ตลอดมา

ชีวิตของเธอ ดีอยู่แล้ว นางร้ายสาว นางแบบชื่อดัง ที่ใช้ชีวิตของตัวเอง มาอย่างดี กลับไปถูกตาต้องใจ ชายหนุ่มสุดฮอต ที่มีข่าวคาว ว่าเค้าควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า และที่สำคัญ ไม่เปิดตัว ไม่คบหา หวังแค่เรื่องบนเตียงเพียงอย่างเดียว เธอไม่อยากเป็นของเล่นไฮโซ

เพราะคืนนั้น ชีวิตของ เธอ จึงแปรเปลี่ยนไปตลอดกาล คืนที่เธอ ไม่ระวังตัว คืนที่เธอพลาด คืนที่เธอ ได้พบกับเค้า ผู้ชายที่อยู่ห่างไกลจากเธอ ราวฟ้า กับทะเล ที่ไม่น่าจะมาพบเจอกันได้ แต่สุดท้าย ค่ำคืนอันแสนเร่าร้อน ก็ทำให้เธอ เป็นของเค้า ความรัก ไม่ใช่ มันไม่ใช่ความรัก แต่มันคือความผิดพลาด ที่เค้าและเธอ ทำร่วมกัน

" เราจะรู้ได้ยังไงคะ ว่ามันคือความรัก " คำถามของลูกสาว ทำเอาแม่ใจพองขึ้นมา พี่ทรายโตแล้ว " ฟังเสียงหัวใจสิลูกพี่ทราย เวลาที่เราอยู่ใกล้คนที่เราชอบหัวใจของเราจะเต้นไม่ถูกจังหวะ เวลาที่เราได้เจอหน้าเค้า หัวใจของเราจะสั่นรัว แตกต่างจากเวลาอยู่กับคนอื่น "

"ถ้าผมลองได้รักแล้ว รับรองว่า จะไม่มีวันทำให้เสียใจแน่นอน " ตรัยคุณต่อด้วยบทสนทนาของตัวเอง แล้วยิ้มอย่างมีความหมาย สายตาที่สื่อออกไป เขาหวังจะให้คนตรงหน้ารับรู้ ว่าเขาคิดอะไรกับเธอ

เธอ ไม่ควรจะยุ่งเกี่ยวกับเค้า ไม่ควรเลย ชีวิตของดาราสาวสวย ที่ทำงานเลี้ยงดูตัวเองมาอย่างดี รักษาภาพลักษณ์ ของตัวเอง มาโดยตลอด กลับ ต้องถูก ครหา เพราะ เดินเข้าไป พัวพันกับ ไฮโซ หนุ่ม คนดัง ที่แต่งงานแล้ว เธอไม่รู้ และเค้าไม่ได้บอก ดังนั้น เธอจะเดินออกมา จากชีวิตของเค้า ทันที แต่ เค้ากลับไม่ยอม ในเมื่อเค้า ต้องการเธอ อยากได้เธอ และเค้าต้องได้

เพราะเรื่องราวในครั้งนั้น เขาไม่ชัดเจน ทำให้เธอ ต้องเสียใจ เมื่อกลับมาพบกันอีกครั้ง เขาตั้งใจว่า จะไม่ปล่อยเธอไป แต่ว่า เขาไม่รู้เลย ช่วงเวลาที่เขาหายไป เธอกลายเป็นแม่ไปแล้ว แม่ที่น่ารักแสนดี ที่มีลูกสาว และคนข้างๆ ยืนเคียงข้างไม่ห่าง หนังสือรักเล่มเดิม ที่จะปรับปรุงใหม่ จะช้าเกินไปไหม สำหรับคำว่าเรา สองคน

"แม้นแผ่นดินสิ้นชายที่พึงเชย อย่ามีคู่เสียเลยจะดีกว่า " จากอิเหนา ตอน7 เธอสวย เธอโสด เธอรวย ทำไมเธอจะต้องมีคู่ให้ต้องมาวุ่นวายปวดหัว ดีไซน์เนอร์สาวสวย วัย30 ปี นั่งมองดูภาพในจอ ตรงหน้า ดาราสาวสวย แถลงข่าวว่า เลิกกับสามีหนุ่มอย่างข่มขื่นใจ ยามรักแต่งงานกันใหญ่โต ยามหมดรักก็บอกแค่เพียงเข้ากันไม่ได้ ใครอยากแต่งก็แต่งไปนะจ๊ะ แต่ไม่ใช่ ไวน์ คนนี้แน่นอน "ผู้หญิงอะไร อยากมีแต่ลูก ไม่อยากมีผัว แล้วเค้าจะรู้ได้ยังไงกันเล่า ว่ารสชาติที่แท้จริงมันเป็นยังไง " นักเทคนิคการแพทย์หนุ่ม คุยกับจิตแพทย์สาวเพื่อนสนิท ที่ทำงานที่เดียวกัน ระหว่างพักเที่ยง โอม หัวเราะ ออกมาเบาๆ หลังจากฟังเรื่องของคนไข้ ของเพื่อน "เค้าอยากได้แค่สเปิร์มยะ ไม่ได้อยากได้ผัว จบไหม แกช่วยฉันหน่อยสิ สงสารเค้า " "ไม่ช่วยโว้ย อสุจิฉันต้องออกมาพร้อมความสุข ไม่ใช่ช่วยตัวเอง จบปะ "

"ไม่ว่าคนไหนมันก็ไม่ต่างกันหรอก กูไปดูตัวก็เพื่อให้แม่สบายใจเท่านั้นแหละ" "ไม่แน่ คนนี้อาจจะไม่เหมือนคนอื่นก็ได้นะมึง" "เหมือนหรือไม่เหมือนกูก็ไม่ชอบ คู่ชีวิตที่มาจากการที่ผู้ใหญ่จับคู่ให้ ร้อยทั้งร้อยไม่มีทางที่จะรักกันได้จริงๆ หรอก!" "งั้นกูขอให้ครั้งนี้มึงเจอผู้ชายที่มาดแมนแฮนด์ซั่ม หล่อ รวย กล้วยใหญ่จนมึงหลงหัวปักหัวปำเลย สาาาาธุ!" ถ้อยคำเพ้อฝันทำคนฟังส่ายหน้าขำอย่างเหนื่อยหน่ายใจ ก็พูดไปเรื่อย คนแบบนั้นถึงจะมีอยู่จริงแต่ก็ไม่ได้จะโคจรมาเจอกันได้ง่ายๆ ไหม วัดจากคนก่อนๆ ที่แม่หามาแล้วห่างไกลสุดขอบฟ้าเลยบอกตรงๆ! แล้ว...ใครมันจะไปคิดว่าสิ่งที่เพื่อนพูดไว้มันจะเป็นเรื่องจริง!!

เรื่องคนนี้ของแทน "จันทร์เจ้า " เธอเสียงสั่น เมื่อจะตอบเขาออกไป เมื่อเขาขยับตัวมาใกล้มากขึ้น ลมหายใจกลิ่นกาแฟ ที่อยู่ตรงหน้า ทำให้เธอ ไม่เป็นตัวของตัวเอง มือของเขาที่สัมผัสปลายคางของเธอ ก่อนจะ ลูบเบาๆ อีกครั้ง "พี่แทนอยากให้จันทร์เจ้า ให้อภัยพี่แทน " เขาบอกย้ำอีกที แล้วมองใบหน้าขาวใสของเธอ เมื่อไหร่กัน ที่เขามองจันทร์เจ้ามากกว่าน้องสาวเพื่อน เมื่อไหร่นะ ที่ความรู้สึกแปรเปลี่ยนไป "พี่แทน "