May Day Eve By Nick Joaquin Novels & Stories

“Sige po Ma'am." Maya maya ay umalis na si Samantha,at si Gabriel kaya madaling nagtungo si Jennifer sa kwarto ni Samanth para hanapin ang susi ng sasakyan ni Gabriel ,at hindi nga s'ya nagkamali nakita n'ya ang susi ng sasakyan ni Gabriel kaya galit na galit ito dahil sa nalaman nito matagal na pala s'yang niloloko ng dalawa.

Maya-maya ay nahinuna ko ng tatawagin na ang aking pangalan dahil sa panimulang isinaad ng MC! "Finally, this is what you have been waiting for. Are you all ready? Let's all welcome, Quisha Laventilla! The very beautiful fiancée of Nikolaj Sullivan!" Pakiramdam ko ay napako ako sa aking kinatatayuan at halos mabingi dahil tuluyan ng tinawag ang pangalan ni Quisha! Ni hindi ko man lang narinig nang maayos ang pangalan ng fiancée niya dahil sa aking kaba!

Zachary’s deep baritone rumbled, cutting through the sound of the ocean. Elena turned slowly, her heart taking a sudden, violent leap against her ribs. "Iniisip ko lang kung paano nagbago ang lahat," she whispered, her eyes tracing the familiar, powerful contours of his chest. "Noon, palagi tayong nagtatago sa mga anino ng mga mansion mo sa Maynila. Ngayon, ang tanging naririnig ko na lang ay ang alon."

May isang maliit na ukit sa ilalim ng hiyas, isang petsa na hindi tumutugma sa kaniyang kasal o sa kaarawan ni Mateo. Pagbalik nila sa Manila, dinalaw ni Ria ang kaniyang tatay sa sementeryo. Habang nag-aalay ng bulaklak, isang matandang lalaki na naka-uniporme ng military ang lumapit sa kaniya. "Maria Soliven? Ako ang kaisa-isang nakaligtas sa gabi ng pagsabog sa bodega noong bata ka pa. May iniwan ang tatay mo sa akin para sa'yo." Inabot ng lalaki ang isang sulat na may selyo ng gobyerno. Ang petsa sa sulat ay ang parehong petsa sa ilalim ng hiyas ng singsing. "Naglalaman ito ng katotohanan tungkol sa iyong tunay na pagkatao, Maria. Hindi ka lang isang Soliven. Isa kang..."

Kabanata 2 EVE POINT OF VIEW WARNING!!! S P G ! ! ! MAY, 2015—PHILIPPINES 15 YEARS OLD LADY EVE YAMASHITA "Who's gonna pick up us?" "She's here. Let's go!" I rolled my eyes and follow him. May kotseng himinto sa harapan namin; nagmamadaling lumabas at yumakap kaagad kay Ninong Saint. Really? Sa harapan ko pa talaga?

Bahagya lang itong tumitingin sa amin na parang naiilang. "Bumili ka na kasi ng bagong kotse, Nicko," komento ni Mommy na bahagyang nagpatawa kay Nicko. "Hindi na po muna. Napagtatiyagaan pa naman po 'yong kotse ko." "Siya nga pala hijo, 'di ba bukas na ang ika-11th death anniversary ng parents mo? Luluwas ka ba ng Maynila?" usisa ni Mommy. Napatingin ako kay Nicko na kasalukuyang ngumunguya ng pagkain. Lumunok ito, saka bumaling kay Mommy.

"Go to your room, Isla. May meeting ako sa Council. At huwag mo na silang nicknames-an. It’s embarrassing." "Okay, 'Reaper-Poo'!" sigaw ko habang tumatakbo paakyat ng hagdan. Narinig ko ang mahinang ubo ni Jojo na halatang nagpipigil ng tawa. Bandang alas-onse ng gabi, habang nag-aayos ako ng gamit sa kwarto, biglang yumanig ang buong mansyon. *BOOM!*

Si Joaquin, ngayon ay may dalang cake, at sa likod niya ay ang ilan sa mga katrabaho naming masiglang umaawit ng "Happy Birthday." Napakurap ako, parang nananaginip lang. Parang bigla kong naalala kung anong araw ngayon. Tiningnan ko ang kalendaryo sa dingding at doon ko lang tuluyang napagtanto—kaarawan ko nga pala. Nakalimutan ko. Sa sobrang pagkalugmok ko sa nalaman kong katotohanan tungkol sa sarili kong pagkatao at kay Chester, pati sariling kaarawan ko ay hindi ko na naalala. "Make a wish, Atty. Celeste," bulong ni Joaquin habang iniaabot sa akin ang cake.

CHAPTER 38: Today is New year's eve. May party dito mismo sa bahay nila Zach lahat nang nagtatrabaho sa Esqueza's Firestone are invited. Andito naman kami sa kwarto ni Zach habang nakaunan ako sa dibdib niya at pinaglalaruan niya ang buhok ko.