May Day Eve By Nick Joaquin Novels & Stories

Nakakatuksong titigan. Biglang bumigat ang paghinga ni Joaquin. Napaatras si Nina. Lalong uminit ang kanyang mukha. Maya-maya ay naramdaman niya ang isang malaking palad na humawak sa kanyang pisngi. Nanigas siya. Mainit ang palad ng lalaki. Mas lalo namang bumaba ang tinig ni Joaquin. “Tuturuan mo ba ako?”

You’re the one that never lets me sleep Through my mind, down to my soul you touch my lips You’re the one that I can’t wait to see With you here by my side I’m in ecstasy The voice of the male singer was very enticing. Indeed he made an excellent version of that classic song. Tumayo kami ni Joaquin sa pinakagitnang bahagi ng stage. We were welcomed by our guests with full warmth and enthusiasm. Nagsipagtayuan din sila sa kanilang upuan at binigyan kaming dalawa ni Joaquin ng masigabong palakpakan. “Ladies and gentlemen, our soon to be wedded couple- Mr. Joaquin Del Mundo and Ms. Denise Tantoco!” Pumailanlang na naman ang napakagandang awitin ng male singer.

Hindi niya naitago ang lungkot. "Huwag ka nang malungkot, Ate. Bukas naman ng umaga, ihahatid ka ni Papa sa Manila, 'di ba? Magkikita na rin naman kayo ni Kuya Nick bukas, kaya huwag ka nang malungkot. Sige ka, baka lumabas na nakasimangot iyang baby mo." Sinubukang pagaanin ni Joana ang pakiramdam niya, pero hindi niya maiwasang malungkot. Dahil sa panaginip niyang iyon, mas lalo lang nagdagdagan ang pagka-miss niya kay Nick.

Nagtago siya sa likod ng punong kahoy bago binunot ang baril. Nang magsimula ang firework display hinanda rin niya ang kanyang baril at tinutok sa amin ni Nick na kasalukuyang nakatayo sa di kalayuan. Isang minuto bago mag alas sais ng gabi natumbas si Nick sa sahig dahil sa tama ng bala. " See you in heaven Nick" sabi niya bago tuluyang umalis

Agad na lumapit siya at isa-isang niyakap ang mga kaibigan. " Na-miss ko kayo sobra," parang maiiyak na sabi niya. " Oh,oh, bawal ang iyakan dito," paalala ni Joe. Excited na nagyakapan uli silang lahat. Maya-maya ay tumahimik na sila at pumuwesto na sa upuan nang may nag-announce na magsisimula na ang seremonyas. Nasa pinakagilid siya ng aisle nakaupo at may bakante pang isa sa tabi niya. Nakita nya si Nick na gwapong-gwapo na nakatayo sa harap ng altar.

♪♬If I could be with you tonight I would sing you to sleep Never let them to take the light behind your eyes I've failed and lost this fight Never fade in the dark Just remember you will always burn as bright The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your eyes The Light behind your ..♩♬ Maya-maya may kumatok. "Alex! Buksan mo 'to!" "ARGHH!!!!" Sumigaw ako kahit alam kong hindi nya ako maririnig.

Ayaw kong maranasan ang ganoong bagay. "Good evening..." bati ko kay Joaquin nang malapitan siya mula sa kinaroroonan niya.Maging siya ay naka-pormal na suot.Hindi ko tuloy mapigilang isipin kung para saan nanaman ang part na 'toh. Ngumite siya.Naroon nanaman ang tingin niyang mula ulo hanggang paa but this time hindi naman siya mukhang naiilang.

And so it annoys her that this man, this good-for-nothing man, had the audacity – “That’s Devon Miles Joaquin.” Biglang sabi ni Ginny. Natigilan siya. Kahit iyon ang una nilang pagkikita ay kilala niya ang lalaki. Isa ito sa mga ampon ng kapitbahay nilang si Hernan Joaquin. Ang Hacienda Villamayor kasi at Hacienda Joaquin ay magkatabi. At kaya naman pala pamilyar ito. Sadyang sikat ang magkakapatid na Joaquin. The media even calls them ‘The Famous Orphans.’

sabi nito at pinagbangga-bangga ang mga baso nila dahilan para gumawa ito ng malakas na ingay na labis nilang ikinatuwa. “Make your moment tonight Mr. Gueneventura maiwan na namin kayo.” paalam ng mga 'to saka isa-isang nag-alisan, kaya kaming dalawa nalang muli ni Joaquin ang magkasama. Dumako naman ang tingin ko kay Joaquin ng humigpit ang kamay nitong nakapalaibot sa aking bewang.

Balik n’ya Umikot ang eyeballs ko dahil sa panggagaya n’ya. Iniisip ko pa rin kasi ang away na naganap nang nakaraan. Hanggang ngayon ay tahimik sa dorm. Kami nga lang ni Eve ang nag-uusap. Sa kwarto ko pa rin natutulog si Harper at hindi pa rin sumasabay sa pagkain namin si Olivia. Today is the 24th of December. Ilang oras na lang ay Noche Buena na. Pero wala pa rin akong ideya kung paano sasalubungin ang pasko.