May Day Eve By Nick Joaquin Novels & Stories

"Not everyone will have its luck tonight!" The voice came from Ashton Joaquin Contreras. She knew it, because she once interviewed Joaquin on her TV program Napapahiya siyang umayos para tumayo na pero hinigpitan pa ni Adam ang pagkakahawak nito sa kanyang baywang. "Let me go," mahinang usal niya dahil tila siya nawalan ng lakas. "Yeah, Joaquin may be right when he said that everyone doesn't have its luck tonight." May kinuha ito sa bulsa nito. "Are you looking for this?"

sambit ni Juago kaya sunod-sunod ang tango ni Maverick doon. “Of course, Tatay! I will always like to see you and Nanay together!” Maverick hugged him tightly. Parang malulusaw ang puso ko habang nakatingin sa kanila. Sinuot lang ni Juago ang bracelet kay Maverick. Para bang may alam na ako subalit hindi ko pa rin magawang isipin. Hindi ko pa rin magawang isipin na darating talaga kami sa ganitong sitwasiyon. Hindi ako mapakali sa aking kinauupuan doon hanggang sa may panibagong fireworks na naman ang pinaputok sa building na ‘yon. Nakatingin lang ako sa fireworks hanggang sa unti-unti kong nakitang may panibagong nakasulat na naman sa billboard.

Bahagya syang napaigtad nang patagilid. Maya-maya ay tumayo si Joaquín, naglakad papunta sa labas sa may terrace at nagsindi ng sigarilyo. Nagsisigarilyo si Joaquín kapag may malalim na iniisip. Trabaho ang iniisip ni Joaquín. Hindi sya at ang nangyari sa kanila. Wala naman iyon kay Joaquín, it was just sex.

Lumapit ang host at inilapit ang mic kay Maymay at pinabasa ang mensahe sa loob ng papel. "Lumingon sa likuran at makikita mo ang tunay na kayamanang handa kong ibigay sa'yo. Di lang para ngayon kundi sa habang panahon. Tunay na pag-ibig, buong-buo para lamang sa'yo. Coleen Hernandez, ito na ang takdang panahon na pinakahihintay ko, ang ipagsigawan sa lahat ang pagmamahal ko. Alam kong mahirap ito para sa'yo pero huwag kang mag-alala, handa akong habambuhay na protektahan at alagaan ka. Mahal kong Coleen Hernandez, will you marry me?" umiiyak na basa ni Maymay

Maya-maya, pinakilala na rin si Jackie kina Lucas at Isla. Dumating rin sina John at ang asawa niyang si Bettina. Pagkatapos ng pagbati, hinila kami ni Diane sa dance floor habang tumutugtog na ang bandan na sobrang energetic. Naiwan sa mesa ang mga lalaki—mukhang thankful sila sa pahinga. Malamang ay mamaya pa sila sasali kapag medyo nakainom na.

Mayo? Naghuhurumintado na naman sa kaba ang dibdib ko, para akong malalagutan ng hininga sa nararamdaman ko, hindi, hindi maari. Ito ba ang dahilan bakit tila ilang at hindi mapakitunguhan ni Ninong Nicholas si Mayo ng maganda? Ito ba ang dahilan bakit parang takot siya rito? Siya nga 'yun, siya yung taong minsan ng sumira sa akin, ang taong minsan ng pumatay sa akin dahil sa Daddy ko. Ang taong halos araw-arawin din si Daddy sa opisina niya para lang mapunan ang uhaw sa laman, siya rin ang taong pinagsamantalahan ang kahinaan ni Daddy at ginamit ang pangongonsensya dito sa pagkamatay ng mga magulang para makuha ang kagustuhan kay Daddy.

“Nandito kayong lahat, kasama ko…” Sabay-sabay silang lumapit at niyakap ako nang mahigpit. “Love,” bulong ni Lylia, “we’re not going anywhere. Dito lang kami." “Exactly,” dagdag ni Nicole. “Kaya wag ka nang umiyak dyan. Let’s make new memories tonight, okay?” Tumango ako, nakangit na. Maya-maya, bumirit na ang DJ ng masayang EDM music. Nagpalit ng vibes bigla, sumayaw agad sina Lira at Nicole, nagkatawanan habang umiinom ng cocktails.

We will all ended up happy. All the pain ,the tears and the sacrifices.Is all worth it. Tomorrow is the day I am going to marry the man I ever love. I am Natalia Grace De Vera soon to be a Montemayor. Is now signing off. Till infinity and beyond.

So honey now Take me into your loving arms Kiss me under the light of a thousand stars Place your head on my beating heart I'm thinking out loud Maybe we found love right where we are. Sumigabo ang tilian at palakpakan sa buong paligid. Pati pala ang mga staff ng resort ay nakipanood sa pakulo ng asawa ko. Lumapit ang mukha nito at h******n ako sa labi. Tilian muli ang mga tao sa paligid. Nang matapos ang damping halik ay binuhat nito si Sam at nagyakap kaming apat sa gitna.

pagkarating ng guwardiya ay walang- awa akong kinaladkad palabas ng gusali. Nanginginig ang buong katawan ko sa sobrang pagtangis at awa sa sarili ko. Napakahayop talaga ni Joaquin Dela Vega. Isinusumpa kong kailanman ay hinding- hindi na ako lalapit pa sa kanya. “Mom…Who’s that poor boy? Let’s help him dad!,” narinig ko ang malamyos na boses ng isang dalaginding na babae na napahinto sa harapan ko.