Maybe Someday 소설 & 이야기

dagdag ko. Nakatingin lang ako sa isang pinto ng nakasaradong elevator habang iniimagine 'yong mga gano'ng sitwasyon. Pero nakakatakot mag-isip ng tungkol sa future, baka mamaya mabiso tapos hindi magkatotoo. Pota, huwag naman sana! "Maybe, just maybe, your someday is almost here...tiwala lang lance!" Napatingin ako kay joanne at nakangiti siya sa akin na halos hindi na makita 'yong itim sa mata niya...singkit kasi.

At sa unang pagkakataon, hindi na masakit. Pag-uwi niya, habang nasa kotse, napangiti siya habang naaalala ang sinabi niya. “Maybe someday…” bulong niya sa sarili. Hindi ngayon. Pero balang araw, kapag parehong buo na ulit ang mga puso nila — baka nga, maybe someday. --- Perfect — gusto mo ‘yung susunod na kabanata ay dalawang POV, parehong introspective at maramdamin:

Sumenyas ako ng taos pusong pasasalamat bago pwersahan at tuloy tuloy na humakbang papalabas ng naturang ospital dahil sa sobrang higpit ng pagkakahablot ni Dreymon sa baso ko. "Walang lugar sayo ang pagpapagaling. Wala na akong pakialam pa. Doon ka na mabubulok!" Asik nito saka ako itinulak ng malakas papasok sa loob ng sasakyan nito. [ Now playing: Someday by Nina ] Someday, you're gonna realize One day, you'll see this through my eyes By then I won't even be there I'll be happy somewhere

Hindi pa rin pala niya ako tinatantanan pagkatapos ng nangyari sa coffee shop. "Rhea," mahinang saway ko, looking around to make sure the librarian wasn't watching us. "Nasa library tayo. Kung manggugulo ka lang, please, huwag ngayon. I have a massive deadline at 5:00 PM." Rhea didn't back down. Instead, she took a seat right across from me, leaning forward until her face was just inches away from mine.

Pero may susunod pa ba? Naramdaman kong sumikip ang d****b ko dahil sa pumasok sa isip ko. I know that someday, matatapos rin ang kasiyahang nararamdaman ko kasama sya. Everything's gonna end someday at hindi ko alam kung paano ko magagawang kayanin ang lahat kapag dumating na ang araw na kinakatakutan ko.

masamang damo ako kaya better luck next time. *****

Kasabay nun ang isang mensahe na natanggap ko mula sa isang unregistered number. Unknown number: I want you to meet someone. Are you free tomorrow?

“Tama at masaya na ako ngayon” “What are we talking about?”. Tawa nito. “Dapat yung masasaya lang ang pinag-uusapan natin”. Natawa din ako sa sinabi nito. We became emotional for a second. “I’m happy to gain new friend while staying here in the Philippines. I do hope to see you in states when you come to take your masters. Probably we can have a double date”. Saad nito. “I’m happy too. Honestly, I am planning to surprise him in states but chief decline my letter…so here I am”.

Kailangan matapos na namin ang project na aming ginagawa. "Teka lang. Pwede ba mamaya na lang natin pag-usapan ang tungkol d'yan? Basta 'wag ka nang maghahanap ng ibang date sa party. Tinatanggap ko na talaga ang hinihingi mong pabor. I'll call you later."

Nang dumating si Kento ay par bang tumamlay siya. What'a with the sudden change of mood, Timothee?