Future Novels & Stories

Naging mabilis ang takbo ng oras para kay Lauren matapos ang komprontasyon sa library. Ginamit niya ang bawat natitirang minuto para i-finalize ang kaniyang Architectural Thesis blueprint at design drafts gamit ang matte-black vintage fountain pen na regalo ni Anne.

Nag-iwas siya ng tingin at nabaling ito sa kanyang anak. “Who knows, right? We don’t know what the future holds. We don’t know what will happen tomorrow. We can’t predict the future yet.” Natahimik si Aiden at napahugot ng malalim na hininga. Tumango ito na parang sang-ayon at tipid na ngumiti sa kanya. “You’re right. We don’t know tomorrow yet.”

sabi nito habang nakangiti ng malapad. Kaso biglang pumasok sa isip ko si Angel, nagluluto nga pala 'yun ng dinner namin mamaya. Nakakahiya naman kung nagpaka-effort siya tapos hindi pala ako dun kakain. "Pass," sabi ko. "Magluluto si Angel mamaya. Bukas na lang." "Mamaya, future tense. Mamaya, mangyayari pa lang." sabi nito. "Heh, basta! Bukas na lang." sambit ko. "Pero bukas na ang birthday ni Sheena, ano ka ba naman!" he hissed.

Labis na malamig ang hangin at dahil busog na, karamihan ay ramdam ang antok at pagkabored. "Sayang naman overnight natin dito kung itulog lang natin...," opinyon ni Chyna na halatang batong-bato sa sandali. "Ano gagawin natin?," tanong agad ni Chadie. "Magtaguan tayo!," pagbibiro ni Max.

Pero mas pinili niyang wag nalang kumibo. Matamlay na naglakad si Nadine sa kusina. Binuksan ang ref at kinuha ang matcha-flavored ice cream. Napaupo siya ulit sa sofa at nagbukas ng TV. Nakatingin siya sa TV, pero hindi siya nanunuod. Napabuntong hininga nalang siya. Maya-maya, nagring ang phone niya. “Where’s James?” “He left.” “And you let him?” Inis ang boses ni Jom, best friend slash manager ni Nadine.

umiling ako kahit mayroon naman. “2050 na ngayon.” anito bago ako tinalikuran. Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa narinig. A-ano d-daw? 2-2050? H-hindi m-maaari! Kinapa ko sa aking bulsa aking cellphone at nang makuha ito ay tiningnan ko kung totoo nga ba ang sinasabi ng tinder ang kaharap ko.

Bigla na lang nagbalik sa kanyang alaala ang mga nangyari ilang oras na ang nakakalipas. Flashback Mabilis pero maingat ang naging pagmamaneho ni Bobby, lalo pa at natatakot siyang matunaw ang ice cream na binili, wala pa naman silang refrigerator ng mga oras na iyon. Napapreno na lang siya bigla nang makita ang isang nakaharang na sasakyang sa kanyang dadaanan, nakabukas ang ilaw at hood nito at mukhang nabaon sa putikan.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.