The Idea Of You Book นิยาย & เรื่องราว

Sapo ang puson na sunod-sunod siyang huminga ng malalim. “No…no…no…” wala sa sariling usal ni Bryanne bago napahawak sa sariling ulo. " Ang tanga-tanga mo, Bry!” gigil na aniya sa sarili at napasabunot na lamang sa sariling buhok. Tumayo nang tuwid si Bryanne at nag-isip. “No, isang beses lang ‘yon." aniya sa sarili habang palakad-lakad. “Imposible…” dugtong niya.

Ganoon din siya sa tapat ko. "To know you more, to understand you more, my love." I gasped. Did I hear it right? He is reading a book for me? "It Didn't Start With You talks about how inherited family trauma shapes who you are and breaking free from it. I have really loved this book since then. It helps me a lot, and I'm reading it again, not for me but to understand the woman who's really special for me," he explained, making my heart melt with his words. How come a man was willing to read a book just to understand me?

It taste good. Yuie shrugged his shoulders. "Hindi na ako umaasa, Haya. Sanay na ako sa sitwasyon namin pero sa oras na saktan pa niya ulit kaming magkakapatid ay hindi na ako magdadalawang-isip na bumukod kami." hinilot nito ang sentido niya at kinuha ang attendance book sa loob ng bag niya. "I can help you, Yuie. Pwede namang-"

Marami-rami ang nachos dito kaya matagal-tagal ko ring kakainin. Pagka-order ko, naghanap na ako ng upuan ko. Habang naghihintay ng order, nilabas ko na muna sa bag ko ang libro ni Mr. Night Bloom na I wish I hated you. Kakabili ko palang nito nung nakaraang linggo. Ito ang bagong labas na libro ng favorite author ko na iyon. Sa totoo lang, kay Mr. Night Bloom ako inspired sa pagsusulat. Siya ang dahilan kung bakit pangarap ko ring maging isang sikat na author.

Mga ideyang hindi ko mapigilan at napaniwala ang aking isipan. Tulad ng matandang nahiwalay sa kaniyang supling... “May mga bagay na hindi natin mapigil, ija,” sabi niya minsan. “Hindi dahil natatakot tayo ay hindi na natin isipin ang posibilidad. Ikaw, bata ka pa, at ang libro ay tiyak na maglalagay sa'yo sa kapahamakan.”

Malapit na ring mapuno ang librong 'to dahil paano bang hindi 'to mapupuno ng sulat, eh, halos araw-araw akong nagtatala. 'Ito na naman ako at magsusulat na naman sa librong 'to. Napapagod na siguro ang librong 'to, 'no? Dahil baka bukas makalawa ay butas na ang papel na 'to dahil pabalik-balik ako sa pagsusulat at pagbabasa. At ngayong araw, nagkasagutan kami ni Ylona dahil na naman kay Gelo. Ewan ko ba kung anong nangyayari sa pagitan namin. Kala ko pa naman habang patagal nang patagal ang pagiging magkaibigan namin nila Ylona ay magiging close na kami sa isa't isa. Pero nagkamali ako dahil patagal nang patagal ay halos nawawala na ang closure naming magkakaibigan.' Mabilis kong isinara an

Huminto si Helena at humarap sa akin, pero agad lang niyang itinaas ang kanang kamay upang senyasan at pigilan ako sa ano mang aking sasabihin… “Please, Mr. Rivera… stop! I don’t know about your motives, but I’m pretty sure that what you think of me is a threat to you. Don’t talk to me, okay? Frankly speaking, I don’t want to do anything with you so please leave me alone! Just… just stay away from me. Consider me as your rival from now on!” _________________________ ¹Bookworm is a person who likes to read books and who spends a lot of time reading and studying.

I don't believe that she has no idea on how to start with her book of floor plans. If there is one thing that people fail to notice most of the time, it is their capability to do anything that their minds are set onto. In fact, it's not the absence of ideas that silences one's confidence, but the bruises from rejections and discouragement. Sometimes, ideas remain hidden not because they don’t exist, but because they are terrified to be turned down again. "S-Sandali," Isang boses ang dumagundong sa buong silid kasabay nang pagbukas ng pintuan. "Salamat sa bungad, ha. Hello din sa inyo."

Ang mali naman niya, naging selfish siya sa part na, akala niya siya lang ang biktima. Buong buhay ko, palagi ko na lamang inuuna ang nararamdaman ng ibang tao. Palagi kong iniisip ang sasabihin nila sa magiging desisyon ko. Dahil gano'n ako pinalaki ni Daddy, which is mali. Nang dahil doon, naging selfless ako, na kahit na nasasaktan na ako, okay lang sa'kin 'wag lang ang ibang tao. Hindi naman masama na isipin mo ang ibang tao, na mag malasakit ka sa kanila. Pero, kung hindi naman makakabuti para sa'yo, mawalan ka na lamang ng pakialam.

"There's no use of covering it. Orderan mo na lang 'ko. Nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-aagahan. At saka kunin mo na rin para sa 'kin 'yung 'It ends with us' na book ni Colleen Hoover." Maraming nagsasabi na sad story daw ang book na 'yon kaya susubukan ko. Mahilig talaga ako sa mga novel na sad ang theme. Siguro dahil malungkot at puro pasakit ang naranasan ko sa buhay ko kaya gano'n rin ang taste ko pagdating sa mga libro. "Right up," tumayo siya saka tinungo ang cashier. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naghihintay.