Me And My Siblings In Tagalog Novels & Stories

malamig na sabe ko ng dahan dahan akong kumalma "ur my sister of course, i care for you" malambing na sabe nito. F*CK! Kinuyom ko ang kamao ko at sa puntong to parang gusto kong pumatay na kong pwede lang talaga. "She don't have a sister" si migz ang sumagot. Yes i don't have a sister. "oh nakalimutan muna kaagad ako sam pagkatapos kang tinaboy ni dad?" nakangising sabe nito.

Harris said kaya tumango ako sa kaniya at nag-thumbs up pa sa kaniya kaya napikon siya sa akin dahil umirap pa. "Fine, Ma. Pagbibigyan ko kayo this time," sabi ko sa kaniya na ikinatuwa naman nilaat nakahinga ng maluwang ang mga magulang ko, I will be selfish if I will not give my other siblings to see me and I will not deprive the rights of my family to celebrate our unity as family.

Naglumikot ang mata nitong kanina lamang ay umaapoy sa galit "Karamay mo ako sa lahat, ate. Hindi lang basta pinsan kita, kapatid na rin. Ikaw ang nagpuno ng kakulangan ng isang magulang. Wala ako n'on, ate, pero dahil sa iyo, dahil sa inyo ni Tita, hindi na ako naghahanap pa ng magulang. Kayo lang sapat na." Umiyak na si Meadow. Hinapit niya ito palapit sa kaniya. Pinahid ang luhang humulagpos sa mata nito. "From now on, hindi ka na mag-iisa. Hindi ka na mawawalay sa amin."

kunwaring hindi ko alam ang tinutukoy niya. “I heard you win your fifth case. I’m so proud of you. Kailan ka ba uuwi ng Ilocos? Gustong-gusto na kitang makita. I’m missing you a lot.” I sighed heavily. Ismael Kristoff Fortalejo is my youngest sibling. Sa aming magkakapatid, ako lang ang babae. On the second thought, let me correct myself. Sa henerasyon naming magkakapatid at magpipinsan, ako lang ang nag-iisang babae.

Niyakap ako ni Mama Maria. "Sobrang saya ko na nakauwi ka na, Ari." Napangiti ako at niyakap ko rin siya. "Masaya rin po ako," matapat na sabi ko. Who wouldn't be happy. They are my real family and my real parents. My real sibling na mahal na mahal ako. Pero nagaalala din ako dahil baka kasuhan ng kidnapping ang mga Guillermo dahil nandito ako sa kanila. Pero naramdaman ko na lang ang paghaplos ni Papa Alfredo sa ulo ko.

"Hindi ko alam, pero yung DNA kasi ang nagsasabi ng totoo. Mahalia we're 99.9% siblings, kuya mo ako." Pumutok ang pag-iyak niya. Halos hindi na siya makapagsalita, hindi niya alam ang sasabihin at tanging pag-iyak lang ang nagagawa niya. Mula sa mahina, hanggang sa lumakas, at kalaunan nakapagtanong siya, "Paano, paano ako nawala sa inyo? Paano ako napunta kay Nanay?"

pagsisimula ni Matthew. “Paanong nangyari na inampon mo ba si Marky?” "I had a brother... Gabriel. Pero magkaibang-magkaiba ang personalidad namin. He was the more outgoing type, habang ako naman ay nakatuon lang sa business na naiwan ng mga magulang namin at pag-aaral ko noon." Tahimik lang na nakikinig si Adeline, pinalalampas ang bawat salitang lumalabas sa bibig ng binata.

"Inna---" "No, Jashiel. Ayokong pakinggan ang paliwanag niyo. Pagod na pagod na ako. Sarado ang puso ko sa mga paliwanag ninyong lahat. You're my friends, best friends to be exact pero bakit ganito? I feel betrayed, guys. Sobrang sakit. Kayo na itinuring kong pamilya ko? Kayo na sobrang pinagkakatiwalaan ko? Paano niyo nagawa sa'kin ito? Paano niyo nasisikmurang itago ito sa'kin? Anak ko sila kaya may karapatan ako, pero pinagkait niyo sila sa'kin. Hindi ko na alam kung ano pa ang sasabihin at gagawin ko. Huwag muna kayong magpapakita sa'kin baka may masabi pa akong masasakit na salita. Kaibigan ko pa rin naman kayo kahit na ginago niyo ako. Sa'kin na muna ang mga anak ko." Tumalikod siya at

Tinted iyon kaya walang nakakikita kung ano ang nangyayari sa loob. “I miss you . . .” Ang mga mata niya’y nangungusap habang titig na titig sa babae. Napalunok naman si Alessandra, mabilis na nag-iwas ng tingin. “S-sinabi ko na . . . K-kalimutan na natin ang sa ating dalawa. H-hindi talaga tayo puwede . . . W-we’re stepsiblings.” “So what? We aren’t blood related! Malalaki na tayo nang magpakasal ang mga magulang natin! There is no way na magkapatid tayo!”

Ibig sabihin nun ay mga magulang nila ang Lolo at Lola ko at si Brother Enzo ay totoong kapatid ko talaga at hindi acting acting lang. Biglang sumakit ang ulo ko na parang pumitik dahil sa sobrang sakit na kina-sigaw ko at nagpanik naman sila sa nangyayari sa akin hanggang sa mawalam ako ng malay. **** LMCD22