Merong Mga Nobela at Kwento

seryoso dagdag pa nito dahilan upang mapa-iwas siya ng tingin. “Ako si Emilda. Ako ang namamahala sa mga taga-silbi sa mansyon, sa madaling salita ako ang mayor doma” bigla naman siyang nakaramdam ng kaunting kaba dahil sa kung paano ito makapag-usap sa kaniya. Dahan niyang tinanggal ang balabal na nakapatong sa knaiyang ulo at muling sinalubong ang tingin ng mayor doma.

hindi isang tanong kundi isang anunsyo ang binigkas ni Rodney nang ito'y muling magsalita. Saglit na itinigil ni Rostam ang ginagawa saka tinapunan ito ng tingin. " Magkaibang operasyon ang gagawin natin. Hindi kami makikialam sa iniyo at ganoon rin kayo, " dagdag ni Rodney. " Si Mario ang target namin dito at gaya ng napagusapan, saamin ang ulo at sayo ang katawan. Hindi mo pa naman siguro 'yon nakakalimutan? "

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

Lifeless! Kinuyom ni Samara ang dalawang palad,mariin na kinagat ang ibabang labi at yumuko. Nilagay niya ang dalawang kamay sa magkabilang tenga ,parang kahapon lang ay bumalik sa kanya ang ginawa ng mga lumapastangan sa kanya.

Hell no! “Come on, let’s go back to La Roché…” Kahit ng tumayo sa harap ko si Ruther ng nasa pinto na ako palabas ng mansion nila ay para pa rin akong wala sa sarili. “Are you okay? ‘Wag mo nang alalahanin ang sinabi ni Mommy, masyado niya lang pinapahalagahan ang friendship nila ni Tita Riva-” “Do you have any idea who is Riva? A-Ang best friend ng Mommy mo?” kinakabahang tanong ko.

sabi ng subordinate. Hindi napigilan ni Mason na mapabuntong-hininga. Anong uri ng mga pervert na karakter ang mga ito? Bagama't madalas na may malalakas na lalaki mula sa huling tatlong kaharian sa Quezon City. Ang mga taong iyon sa pangkalahatan ay ang unang kaharian ng huling tatlong kaharian. Ito ay ang Eight Lantern Realm, ngunit ngayon ang Quezon City, Antipolo City, at maging ang Nine Lantern Realm.

Sa katunayan, sila Morton at Gerald ay dapat paalis na, dahil mukhang tapos naman na ang usapan, at hindi rin naman sila ganun kalapit sa isa’t isa. Ng bigla na lang umasta si Morton na para bang kilala niya ng husto si Noel at nakipagkwentuhan pa, “Ang Mount Beasts ay talagang ang pinakamalawak na bundok sa West Cerci Island. Kahit na kaya lang namin makapasok sa outer ring ng lugar, marami pa din kaming nakasalubong na mga panganib. Mabuti na lang, sapat na ang aming lakas at nabaliktad namin ang sitwasyon, kahit na delikado pa ito.”

May ube, mangga, cookies and cream at rocky road. "Hala! Sinong may birthday? Sana sinabi niyo. Nakabili sana ako ng regalo. Nakakahiya tuloy," pinamulahan ng mukha si Mer. Natawa tuloy bigla si Minggay. "Father, wala pong may birthday. Para sa inyo po lahat 'yan. Pa-despidida po namin."

Tanong ko ulit sa kanila. "Eh, Saturday kaya ngayon kaya nag-usap usap kami na puntahan ka." sagot ni felix sa tanong ko. "Okay." tipid kung sagot at tsaka hindi na nagsalita. Sakto namang dumaan ang katulong ng mansyon, ang mansyon na ito ay pamana ng mga magulang ni dady. Si momy ay isang probinsyana ng pangasinan, lumaki sya sa bayan ng Bugallon. Na ikwento nga sa akin ni momy na ang bayan ng Bugallon ay isang apelido ng isang military officer na walang iba kundi si Jose Torres Bugallon y Gonzanles was a Filipino Military Officer who faught during the Philippine Revolution and the Philippine-American War. He is known as the 'Hero of the Battle of La Loma' where he was fatally wounded.

Muli kong tanong sa kanya, inilapag niya ang hawak niyang Ipad at nakita ko mula doon ang isang article kaya kinuha ko iyon. “Gemolis City po sa bansang Pilipinas sa Southeast Asia ngunit wala pa pong article na nagsasabi kung sino.” Natawa ako sa sinabi ng secretary ko habang nakatayo sa tapat ng office table ko. “The Long Lost Grand Princess of Rallnedia ha ha!”