Message For Friend Mga Nobela at Kwento

Pero sa ngayon, ang gusto lang niya ay umuwi at matulog. Pagkauwi, biglang umilaw ang kanyang telepono dahil sa isang friend request. Ang profile picture ng nagpadala ay kulay itim lang—walang pangalan, walang detalye. Sa hindi malamang dahilan, tinanggap niya ito. Halos agad-agad, may lumabas na mensahe: [Ilang oras pa lang tayong nagkahiwalay, pero namimiss na kita.]

"May contact ako kay Boss! Magpapadala ako ng message sa kanya ngayon para mapakita ko sa iyo na totoo ang sinasabi ko!” Lumapit siya kay Celestine at iginiit na ipakita ang kanilang chat. Binuksan ni Diana ang chat box at papadalhan na sana siya ng message nang biglang lumabas ang isang prompt. "You are not friends.You can't send any message to Boss. Add him as a friend to send a message.” "Uh. Friend mo talaga ang boss na iyan? " Napakurap si Celestine.

At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang. Napabuntong-hininga ako habang dahan-dahang sinusubo ang pagkain. Hindi ko naman sinasadya na lumabas yung notification, at lalong hindi ko planong ipaliwanag sa harap ng libo-libong nanonood kung sino talaga yung nag-message sa akin. Hindi pwede, at hindi pa pwede.

Mapapadalas ang pag-stalk ko sa kaniya. Kinuha ko ang phone ko. Friend na kami sa social media kaya puwede akong mag-message. Gusto ko lang siyang makausap kaya gagawa ako ng way para magpapansin. “Hello, good day. Salamat nga pala ulit sa pagpunta mo sa event ko. Nakalimutan ko atang magpasalamat kaya late na ako nakapag-message. Sana huwag kang magsawang pumunta sa mga pa-event namin, Cd.”

Maiksing sagot niya. Agad ko namang binuksan ang phone niya at dumayo agad sa chat messages. Pinindot ko yung message request at nakita ang mga chat ng mga hayop. "Hi, sorry if we made you uncomfortable yesterday. I hope we can be friends." "The lunch treat is still up, do not hesitate to message me back if you change your mind." Basa ko sa chat nung guy na mukhang bisugo. Nakiki-lunch pa. Bawal! Hindi ako pumapayag.

Siguradong mamimiss niya ito ng sobra. "Gano'n ba," aniyang pigil ang sariling emosyon. Tumango ito. Malungkot na ngumiti ito. "Mamimiss kita. Kaya pakiusap, buksan mo ang messenger mo. I'm sure may signal naman sa pupuntahan namin. Para matawagan kita lagi," Tumango siya dito. Pero natampal niya ang noo niya. Hindi sila friend nito sa F******k.

I confirm his friend request. Tiningnan ko naman ang message ko at may message pala sa akin si Chris. Friend pala kami? Or just a message request? I tap it and it was a message request. I accept it. Tinanong niya ako kung bakit ako absent ngayon. Hindi ko alam kung anong i-re-reply kaya mas minabuti ko na lang na hindi na siya reply-an. "Bebs? May ka-chat ka bang iba?"

Pero sa halip na makita ang Delivered status… isang malaki at nakakabulag na pulang exclamation mark ang lumabas sa gilid ng message! Sa ibaba nito, may isang maliit na system prompt na halos dumurog sa ego at pagkalalaki niya. “The message has not been sent. You are not yet friends with the recipient, and they have rejected your messages…” Biglang napabangon si Magnus mula sa pagkakahiga. Nawala lahat ng antok niya. Nanlalaki ang mga mata niyang nakatitig sa screen ng cellphone na parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya.

Dahan-dahan ko itong dinukot never minding the petty arguments of my two friends. My heart skipped a beat when I saw the name pop up on the screen. I open his message. Cameron: Where are you? Where am I?

Maraming notifications naman ang dumating pero dahil wala doon ang hinihintay ko ay bagot lang akong nahiga sa kama. Makalipas ang limang minuto ay nagdesisyon na akong ipagpaliban na lang muna. Maglalog off na sana ako nang isang notification ang nakaagaw ng atensyon ko. Crusette Karabelle Lia Capili accepted your friend request. Biglang nagningning ang mata ko matapos mabasa ang nakapaloob sa notification na iyon. Agad kong inopen ang messenger account ko at nakita na online siya at nangunguna pa nga.