Message For Your Friend Mga Nobela at Kwento

sa sobrang higpit ng yakap niya ay parang masasakal na ako. "Tss? Sa nonchalant kong to? Mukha bang magkakaroon ako ng kaibigan doon? Baka ikaw pa nga ang magkaroon ng bagong kaibigan." "Oy, no no kaya. I don't want other friends than you." "Hay hay, sige na sige. Basta mag message kana lang sakin pag nakarating kayo doon." "Copy, boss!" 'Hys, I'll definitely miss this girl.'

The price is nothing compare to how thankful I am and to the love I have for you. Merry Christmas, bestie!"] Maliit lang ang pagkakasulat pero sapat para mabasa ang mahabang mensaheng iyon at habang binabasa, hindi maiwasan ni Felicity na mangilid ang luha sa heart touching message ng kaniyang kaibigan.

Message request mula kay Timo kaya binuksan ko ito. “Are you ignoring my request?” basa ko sa message niya at mabilis kong naalala ang friend request niya.

i-nex niya lang ang mensahe at hindi nag-reply. "Sorry na, oh? Bati na tayo?" hindi niya parin pinansin hanggang sa tumunog na lang nang tumunog ang friendster notification niya ay hindi niya talaga pinansin si Nikko. Galit siya at ayaw niyang makipag plastikan kay Nikko na okay lang siya. Pakiramdam niya ay parang joke lamang ang lahat ng iyon para kay Nikko at sa isipin palang na iyon ay nasasaktan na siya.

segunda ng iba. " goodmorning dear friend, how's your day?"dina's message. " hi, its fine my dear. Good morning too😊" i replied. "its a friend from other department okay, makatingin kayo daig ko pa ang nililitis sa korte. Kaya its nothing don't worry you will meet her soon if magkita kami ulit" "friend??? Kaibigan lang pala. Ipakilala mo naman ako jan sa HER FRIEND mo belle." nakangiting sabi ni tinay.

"Kabado bente ka ba? Tawagan mo na kasi. Mag-ayos na kayong dalawa. Para kayong mga siraulo, e. Minsan na nag-text sa akin si Dennis, kinukumusta ka. Para talaga kayong tanga. Hindi pa idiretso sa’yo ang text. Ano ako, messenger ninyo?" Natuwa siya kahit paano sa nalaman. Akala niya, wala nang pakialam sa kanya iyong isa, e. Pero hindi niya pa rin ito tatawagan. Alam niyang nag-iisip pa si Dennis. Kung gusto nitong makipag-usap sa kanya, ito mismo ang gagawa ng paraan. Huwag lang nitong ulitin ang sinabi nitong ‘can we be friends’ na tanong at kung oo, baka masapak niya ito.

Nang hindi pa din niya sinasagot at hindi pa din siya umuuwi napaiyak na ako. Wala akong number ng mga kaibigan niya. Dapat may number nila ako. Ini-stalk ko sila sa F******k. Nag-message ako sa kanilang messenger. "Umuwi na ba si Kian? I am so worried here. Wala pa din siya. Usapan natin pauwiin niyo siya before ten pm. Please, reply..." Parang magigiba ang aking dibdib sa labis na kaba.

bulalas ko, natahimik siya. "Basta ipangako mo, aalagaan at babantayan mo mula sa malayo ang kuya mo, I-message mo ako sa ibibigay kong account, ikaw lang friend ko," bilin ni ate. Umiiling ako, natatakot ako kapag hindi ko alam ang nangyayari sa kanya kapag lumayo siya.

Ngunit kusa niyang binuksan ang conversation nila ni Gabby. Wala siyang balak magpadala ng mensahe. Tinitigan lamang niya ang screen. Maya-maya'y may pumasok na notification. Gabby: "Salamat sa gabing ito, nag enjoy ako sa dinner natin" Hindi niya napigilang mapangiti. Mabilis siyang nag-type. "Salamat pala sa paghahatid. Nag enjoy din ako sa dinner. " Halos ilang segundo lamang ang lumipas.

Habang inaayos ko ang aking sarili upang makapaglinis na sa aking katawan ay sya naman tumunog ang aking phone Kaya agad ko itong tiningnan. 'I REMIND SA IYO NA BUKAS NG 10 AM MAY PICTORIAL KA SA IYONG KAIBIGAN.' -Yun ang natanggap kung text messages ni Ella, Kaya agad ko itong nireplyan na 'OKAY THANKS SA REMIND.'