Mga Alamat Ng Prutas Novels & Stories

“Ah, miss, prutas lang po. Gusto niyo ring tikman? Libre lan—” Hindi ko na siya pinatapos pa sa pagsasalita. Lumapit ako, tinignan ko ang prutas sa basket—makintab, parang nilagyan pa ng langis para magmukhang sariwa. Pero ang amoy, may kakaiba. “Tay, ‘wag mong tatanggapin ‘yan,” irita kong sabi. “Hindi ‘yan ordinaryong prutas.” Tumikhim ‘yung isa sa mga lalaki. “Bakit naman po hindi? Sa Baguio pa namin binili ‘to—”

Sama-sama na nilang pinagsaluhan ang mga ito, may iba’t ibang uri ng prutas gaya ng pakwan, chiko at iba pa na nahati na sa katamtamang laki. Tuluyan na rin niyang nakaligtaan ang mga kaganapang kanina lang nagbibigay pangamba. Nagkukwentuhan na rin sila habang naghahalakhakan, mabuti na lang at nasa baryo sila na magkakalayo ang kabahayan dahil kung hindi, baka nabato na sila ng taumbayan dahil sa ingay at kulitan nilang nag-uumapaw.

Luha at Buwan Eliza Emerry's POV Napakagandang pagmasdan mula rito sa aking kinauupuang damo ang nagliliwanag na buwan. Napangiti ako. Talagang kay galing lumikha nang Panginoong Diyos. Nakakamangha. Kasalukuyan akong nakaupo ngayon sa hardin na nasa likuran nang mansion nang aking asawa. Ang sarap nang simoy ng hangin na siyang dumarampi sa aking balat.

Isang simpleng ngiti lamang iyon, ngunit sapat para bahagyang manghina ang kanyang tuhod. Maingat nitong ibinalot ang mga prutas sa hinubad na damit bago dahan-dahang bumaba mula sa puno. Mahusay at magaan ang bawat galaw nito. Humawak sa sanga, ibinaba ang katawan, saka marahang tumalon pababa na parang sanay na sanay.

Paolo at marahil naramdaman nito na may kakaiba sa kanya kaya inabutan siya niyo isang baso nang mainit na katas ng prutas. Alam ni Dr. Paolo, na buntis siya at hindi niya gusto ang matapang na amoy ng alak. Kaya siya nito binigyan ng inumin na pwede sa kanya. Ang katas ng prutas ay maganda sa katawan at panlasa. "Salamat,” aniya.

Chapter 129 Nagkanya-kanyang takbo! May nadapa pa sa pag-ikot ng tsinelas. May isa pang napatalon sa maliit na kanal. Yung may dalang bulaklak? Iniwan ang bouquet. Yung may prutas? Nalaglag ang mangga—at natapakan pa ng kasama niya. “AYOKO NG MANLILIGAW NA MAIIWAN LANG ANG PRUTAS!”

Alam niya, at ramdam na niya kung gaano siya nito kamahal. Sa kaniyang pagmulat ay tulog sa bandang tiyan niya si Jake. Nakaupo ito ngunit tulog at ang isang kamay ay nakayakap sa kaniya. Hindi na niya iyon inalis at pinabayaan na lang iyon . Nakaramdam siya ng gutom. Nakita niya ang isang kumpol ng saging, orange, at ilang pares ng apples na isa sa mga kinakatakawan niyang prutas. Muli na naman siyang napangiti dahil sa kasweetan ng lalaki. Nahagip din ng mga mata niya niya ang namamawis na carrots can juice na nakatayo sa ibabaw ng mesa katabi ng mga prutas. Lalo lang siyang natakam na kumain.

Siguro'y 30 minutos pa bago kami makarating doon. Napadaan kami sa puno ng seriales o mas kilala bilang "Flacourtia sp". Isa itong prutas na kaparehas ng ubas, ngunit ang bungay bilugan at kumukulay ng violet kapag hinog. Kung ang ubas ay kakainin nalang, ito nama'y lalamasin muna upang mawala ang mapaklang lasa. Ang puno nito'y matinik at mahirap akyatin. Kumukulay rin sa ngipin ang laman nito, pero ubod ng tamis at sarap naman kapag iyong natikman.

sabi ko sa kanya “Sorry na. Pero hindi ko alam. Siguro prutas. Diba yun naman ang binibigay pag may sakit?” “Pwede. Ano namang prutas?” “Apple… Orage. Mga ganun” sagot ni Alex Napangiti ako sabay tayo. “Oh bakit?” tanong ni Alex sa akin “Lalabas lang muna ako saglit” sabi ko.

My water melon, hinog na mangga, saging, santol, grapes, mangosteen, pineapples, jack fruit at strawberries. "You can clean your hand dun oh" tinuro ni Dreamer ang parte kung nasaan nag iimbak ng mga inani nilang mga prutas. Tumayo kaming apat at pumuntang mag hugas. Malapit lang naman sa puwesto namin ang huhugasan.