Mga Pag-ampo Bisaya Mga Nobela at Kwento

Nag-sign of the cross pa siya. MAGKASABAY kaming naglalakad na dalawa palabas sa kantong masikip. Wala pa rin talagang pinagbago ang lugar na ito bukod sa parang mas lalong dumami iyong mga bahay at mga bata. Noon kasi parang kami-kami lang iyong mga bata rito talaga, o baka hindi ko lang napapansin kasi nga bata pa ako at masyado pang maliit ang mundo ko noon. “Sid? Ikaw na ba yan?” Biglang meron tumapik sa likuran ko at napalingon ako’t nakilala ko kaagad siya.

“Ikaw ang sacred space ko. At ang dagat at langit ang ating altar.” Naglakad sila palabas. Ang altar ay ang beach mismo. Tanging isang small bamboo arch ang decor, na dinisenyo ni Lia, draped ng local flowers. Ang witness nila ay isang simple at wise na priest mula sa kalapit na parish na nakakaintindi sa kanilang kuwento. Habang ang sunset ay painting ang kalangitan ng kulay gold, crimson, at violet, nagsimula ang ceremony. Ang priest ay nagbasa ng passage tungkol sa resilience at unconditional love.

“Moon Maiden, I know you are stalling for time. You want me to talk more para mabawi mo lahat ng dugo mo para ipaglaban mo ako! Sige, bibigyan kita ng oras! "Makinig ka, hindi ako tatawag ng kahit na sinong diyosa. Bata pa lang ako ay naniniwala na ako kay Buddha. Ang Budismo ang habambuhay kong pananampalataya. Siguradong hindi ko ipagkakanulo si Buddha at sasambahin ang hindi kilalang diyosa! Hindi lang iyon, para hindi maapektuhan ang posisyon ni Buddha sa Earth, kailangan kong pigilan ang malaking plano mong mangyari!

ANGELA'S POV LINGGO, busy ang araw na ito para sa kanila. Ngayon kasi sila nakatakdang maglipat ng bahay sa bayan. Inalok sya ng kaibigan na tutulong ito sa kanila sa gagawing paglilipat, kaya hindi na rin sya nakatanggi rito ng sabihin nitong sa sasakyan nalang nila isasakay ang mga gamit. Kaunti lang naman ang mga gamit nilang dadalhin kasya naman sana sa tricycle ni mang mario, kaya lang mapilit pa rin ito para hindi raw gipit. Hindi na rin sya nakatanggi. Maaga silang dumalo ng misa para hindi rin sila hapunin sa paglilipat- bahay.

Hinayaan na niyang mauna itong kumain kasama ang apo na si Minggay. Sa isang sulok ng Casa Del Los Benditos, paliko papuntang kusina, ay may isang maliit na altar. Sa altar, ay may nakapatong na limang rebulto ng iba't ibang santo, pero ang pinakapaborito ni Father Mer sa kanila ay ang istatwa ng birhen ng Fatima. Maliit lang ito, hindi lalampas ng isang metro ang laki. Kung susukatin, malamang kasing laki lang ito ng bisig ng tao. Madalas itong hawakan ni Father Mer sa tuwing nadadaanan saka siya magsa-sign of the cross. Sa paniwala niya, dagdag proteksyon iyon laban sa mga masasama at pampasuwerte kahit na hindi naman talaga siya naniniwala sa suwerte at malas. Mga intsik lang ang mahilig

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Saad pa ng isa na kapareho lang ng boses. Why do they sound the same? Narinig ko pa silang nag-usap at lahat sila ay magkapareho ang boses. Magkapareho ba ang boses ng mga diwata? Ngunit magkaiba naman ang boses ni Amoroso at Agape.

Hindi ako makapaniwala. "Magdasal tayo. Alam kong ang Diyos lamang ang makakapagligtas sa atin sa sitwasyon natin ngayon" naiiyak na sabi ni Mama. Kumuha siya ng rosaryo mula sa bag na bitbit-bitbit niya kanina. Binigyan niya kami ng maliliit na imahe ng santo at sinabing hawakan iyon at itapat sa aming dibdib na siya naman naming ginawa.

ONE YEAR later... MAAGANG nagising si Amber dahil merong tumatawag sa messenger niya. Nakapikit na inabot niya ang cellphone na nasa bedside table at hindi tinitingnan na sinagot iyon. "Good morning, Hija. Nagising ba kita?" Bigla siyang napadilat ng mga mata nang marinig ang boses ng ama mula sa kabilang linya. "Dad..." Mabilis siyang bumangon. "Good morning po."

Alera -6 Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata. Hindi pa man ako lubusang nakamulat ay ramdam ko ang pagod sa aking katawan. Siguro ay napagod ako sa matinding romansa kagabi. Hindi ko rin maipagkakaila na walang kasing wild ang lalaking naka-kama ko kagabi.