Mga Pag Ampo Sa Ginoo Novels & Stories

POV ni Sophia Binuhat niya ako palabas ng pasilyo at papunta sa sala, mahigpit ang hawak niya sa aking mga hita. Sinipa-sipa at nakipagpumiglas ako, pero walang silbi. Masyado siyang malakas. "Thorne, sumumpa ako sa Diyos—" "Dapat kang mag-ingat sa iyong hinihiling, maliit." Natutuwa at madilim ang kanyang boses. "Ikaw ang humingi nito."

“ Vincent whispered but enough to hear it. I look at him and smiled. Sabay-sabay kaming nag sign of the cruz at nagdasal. ”Lord, thanks for the foods and the blessing you gave us. Thank you for another day you give and please forgive our sin and blessed us. In the name of god, Amen“ dasal ko saka kami nag-umpisang mag salo-salo.

ISUBO mo, baby girl. “Hindi po ako marunong... Father,” kaba at inosenteng pakiusap ng dalaga. Hindi na nakapaghintay ang binata. Siya na mismo ang gumabay sa ulo nito upang isubo ang kaniyang pagkalalaki. Isang mura ang tumakas sa kaniyang mga labi nang balutin ng mainit na bibig ng dalaga ang kaniyang sandata. Napatingala siya sa matinding ligaya hanggang sa tuluyang maiputok ang kaniyang maraming katas sa loob ng bibig nito na buong pagsunod namang nilunok ng dalaga. Hinihingal na napasandal si Knight, pumatak ang pawis sa kaniyang noo kasabay ng biglang paghampas ng matinding konsensya at kasalanang nagawa niya. "Forgive me…oh God, forgive me for I have sinned.”

Mataimtim akong nagdasal at umiyak sa Diyos. "Diyos ko, Kayo po ang higit na makapangyarihan sa lahat. Alam ko pong may dahilan ang lahat ng bagay na nangyayari sa amin ngayon. Hindi ko po kayo kinekwestyon kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin gumagaling ang inay ko. Kayo po ay Diyos na marunong sa lahat. Kayo na po ang bahala sa akin kapag nawala ang Inay. Gabayan nyo po ako at tulungang kayanin ang lahat ng ito. Amen."

wika niya. Napatikom siya ng bibig nang makita na nakapikit si Lila at handa na para magdasal. “Ama namin, salamat sa pagkain na nasa harap namin. Nawa’y maging instrumento ito upang maging malakas kami sa pagharap ng mga hamon sa buhay. Iiwas mo po kami sa kapahamakan at gawa ng mga demonyo. Sumaiyo ang lahat ng papuri at pagsamba. Amen!”

Pakiramdam niya ay isa siyang manika na walang buhay at tanging ang Hari lamang ang nag papagalaw sa kanya, hanggang sa magising siya sa katotohanan, katotohanan na ipinamulat sa kanya ng huling misyon na ginawa niya. Sa pangatlong beses na pag-hataw sa kanya ng gintong latigo na ginagamit sa mga nagkasala dito sa heavenly realm ay nagulat na lamang siya ng isang itim na usok ang papalapit sa kanya. Hindi niya alam kung ano ito, kung masama ba ang dulot nito. Lahat ng mga nakakita ay nagulat at naging alerto. Alam nilang isa itong demon na nagawang makapasok.

Noon lang sa wakas ay tumayo ang aking ina, tinapik ang sarili na may ere ng tagumpay. Tinapik ang likod ni Subject One, sinabi niya, "Ang ginawa ko ngayon, pinahiya ang sarili ko sa harap ng lahat, ay para sayo. Tandaan mo ito paglaki mo. Huwag mong kalimutan ang utang mo sa akin." Ang mga manonood ay tumahimik, hindi mapalagay.

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…

Napaupo laman si Tiyo Graciano sa kalapit na silyang yari sa matigas na yakal. “Bago natin ibalik ang mangkukulam na ito sa impyerno,” wika ng padre sa lahat. “Maglaan muna tayo ng isang dasal para sa ating bayan, para sa ating lahat. Sana ay bigyan tayo ng proteksyon ng Poong Maykapal laban sa mga diyablong kagaya ng mga ito,” ani pa nito sa lahat. Nagsimula siyang nagdasal sa lahat na sinabayan naman ng mga taong naroon. Hindi ko maisip na sa kabila ng pananampalataya ng mga tao sa Diyos ay magagawa pa rin nilang maniwala sa mga kabalbalang sabi-sabi kagaya ng pagkakaroon ng mangkukulam. At hindi ko rin naisip na isa pang prayle ang mangunguna sa ganitong mga kaganapan.