Mi Vida Meaning Novels & Stories

Handang bigyan ulit ng kulay ang aking mundo. Having your love toward me, sapat na para maging kontento ako sa buhay. Yung tinatawag nilang happily ever after, na kung ang iba, ayaw maniwala. Talagang walang darating niyan sa buhay nila. I believe, you're my happily ever after Monina. Kahit napakabaliw mo. But being a baliw what is make you wonderful. May kumatok at ang pumasok si Mike.

“Like, seriously, Misha. You’re living the life. I’m so proud of you!” Napangiti ako. “Thanks, Jaye. But you know, it’s not just about the money or the house. It’s more about the peace and love that comes with it.” “Yeah, yeah, pero still... ang sarap ng buhay mo, girl!” tawa niya. Tumawa na rin ako, dahil alam kong hindi na rin niya mapipigilan ang sarili niya.

“I called it life. And I liked being part of it.” Maya-maya, nagsimula siyang magkuwento tungkol sa mga taon niya sa abroad, kung paanong lahat ay mabilis, lahat ay puro trabaho at bagong tao, pero wala raw kapantay ang feeling ng umuwi. “Pero wala pa ring tatalo sa adobo ng Mama mo,” dagdag niya, sabay tawa. Napailing ako. “So food talaga ang na-miss mo, hindi ako?”

litanya ni Vida. "Mama, masyado ka namang namomroblema sa mga bagay-bagay. Relax ka lang. This is a birthday party and not a business meeting. This is not even an investors’ search for their next investment. Isa pa, pinapahanap mo pa lang ako, nakahanap na ako.” Sumimsim ng alak si Livina. Mas lumapit pa si Vida sa kaniyang anak. “Anong ibig mong sabihin?"

This is my life. Maybe I'm just too blessed too just think of partying rather than working my *ss off every single time. But I guess this is the end. I'm saying goodbye to my party goer side. I'm gonna see my haciendera slash good daughter side tomorrow when I go back to our f*cking hacienda in the beautiful province of Masvedo!

ADRIANNA My life is a perfect definition of tragedy. Mula pagkabata ay naranasan ko na ang mga bagay na kahit ang mga matatanda ay hindi kakayanin. I was happy when I was a child but behind that happiness is a horrible experience. Akala ko ay makakalimutan ko rin kaagad dahil bata pa ako nang maranasan ang mga 'yon, pero dinala ko ang lahat hanggang sa pagtanda.

paalala niya sa akin. Kapag binabanggit ni Abuela ang tawag niya sa akin ay gumagaan ang pakiramdam ko. Pakiramdam ko nasa safe place ako kapag tinatawag niya akong Mihija. I know that’s a Spanish term for daughter. Iyan ang tawag niya sa akin kahit apo naman ang pagpapakilala niya sa akin. She told me that I reminded her someone she treated as a daughter. Mas mahilig si Abuela sa mga Spanish terms kumpara sa mga salita ng kung ano ang lahi niya.

“Ang sinabi ko sa iyo ay iwasan mo!” “Ginawa ko nga, hindi ba? Pero paano ko iiwasan ang mga bagay na patuloy na humahabol sa akin! Killing them is the only way to survive, Miss Maid. Alam ko na mahirap ipaintindi sa iyo. B-But this is my reality! I kill to survive! I put my enemies lives to an end to continue mine!”

mahinang saad niya. "Mia, please can we talk for awhile."nakikiusap na saad ko sa kaniya. Narinig kong napabuntong hininga ito. "S-sure." "Mia, l-let's start again, baby." Tumingin ito ng diretso sa mga mata ko. "I'm sorry.I want to start a new life.But not with you.Gusto ko magsimula na ang focus ko ay ang aking sarili."seryosong saad nito sa akin.

Kaya nagpigil siya at nagtagumpay naman siya roon. “Hindi man po naging madali ang naging buhay ko. Kung sakali man na bigyan ako ng chance na mabuhay ulit, wala akong babaguhin na kahit isa. Kasi ang lahat ng iyon ang naging daan kaya nakilala ko ang tatay nitong anak ko,” wika ni Mia saka buong pagmamahal na hinaplos ang kanyang tiyan.