Mi Vida Meaning Novels & Stories

Seryoso ngunit may diin kong wika. "Let me tell you again Tita, stop acting like you are my mother. Kaya tigilan mo na ang pangengealam sa buhay namin ni Mia!" Galit na galit na wika nito. "Hindi din ikaw ang magdedesisyon kung anong mangyayari kay Mia dahil hindi naman ikaw ang diyos!" Dagdag nito.

Kung hindi lang malalapit ang mga ito sa kaniya, baka na-bash na siya ng mga ito. Wika nga ay, panget daw ugali niya. Masyadong maraming alam sa buhay, at m*****a pa. Aba natural! Sa mundo ngayon, matira matibay talaga. Lalo na sa mga nakakapalibot sa'yong panat kulubot ang bibig kaka-marites! "You're very beautiful, Mia. Trust us. Our eyes don't lie." sinserong pagpapahayag ni Phoenix.

Inis na sinabunutan ni Mia ang sarili niya. “Paano naman ako? Sana inintindi mo rin kung anong mararamdaman ko. Do you think I’ll be happy because you chose me? Dahil kung ako ang magiging dahilan ng pagbagsak mo, mas pipiliin kong iwan mo ako at ipagpatuloy ang buhay mo. Maybe, your Mom is right. Ako lang ang sisira ng buhay mo.”

"What?! Abandon my husband? Ano bang pinagsasasabi niyo?! I. Can't. Abandon. My. Husband." My forehead creased as I listen to mama and that someone she's talking to. I'm certain she's Abuela. But I don't understand a thing! "No, 'ma. Pero can you please accept my life now. May buhay na 'ko. Hindi ko kailangan ng marangyang buhay kagaya niyang sinasabi mo! Ano ba ma!" Sumigaw na si Mama kaya't napatalon ako ng bahagya at tumibok ng malakas ang puso ko. My mama is angry. My eyes turned misty as I looked at her angry face. I want to hug her.

Tanong ni Mia na nakatingin sa akin. Tumango ako "Oo." “Noong huli tayong nag usap, sinabi mo sa akin na handa ka nang ibalik ang iyong buhay. Paano iyon nangyayari sayo?" Huminga ako ng malalim, buong buo akong nakatutok sa kanya at hinayaang tumalbog sa aking isipan ang tanong niya habang sinusubukan kong ilock ang nararamdaman ko.

"Pa'no mo naman nasabi na galit ako?" "Ah... may sinabi ba ako?" nilingon niya si Mia. "Wala naman vakla diba? Ang sabi ko lang naman ang buhay parang layf, diba, diba?" pinanlakihan niya ng mata si Mia ng hindi ito umimik. "Tumango ka kung hindi tatanggalin ko 'yang leeg mo." Pinanliitan ko siya ng aking mga mata. Nagpalipat-lipat naman ang tingin nilang dalawa sa akin saka malalim na bumuntong hininga.

And it's now or never, I ain't gonna live forever I just want to live while I'm alive, My heart is like an open highway Like Frankie said, I did it my way I just want to live while I'm alive, It's my life Minsan di natin alam kung ano ba ang magandang gawin sa buhay natin. Di natin mahanap o makita kung ano ba talaga o para saan ba tayo sa mundong ito. Karamihan sa atin dumadaan sa tanong na…

he asked sabay na sinulyapan ang tiyan ko. "Magkaibigan lang tayo nang ilang segundo, agad ka nang naging marites, Mr. Chiharu!" pinandilatan ko ito tapos nginitian ko ng pilit. "W-What's marites?!" naguguluhang tanong nito. Napabuntong hininga ako. "I concieved like a virgin Mary," biro ko upang maibsan ang tensyon. "Oh, is that really thing exist?"

“Dahil kapag umatras ka—” “Hindi ako uurong,” mariin kong tugon. Sandaling katahimikan. “Nathan,” mahina niyang sabi, “kapag pinili mo ‘to, wala nang balikan.” Napangiti ako, mapait. “Sanay na ako sa mga kasong walang atrasan.” “Hindi ito kaso,” sagot niya. “Ito ang buhay mo.” “Then I choose to live it right.”

Ang malas nga naman oh. Aish! Huwag na nga muna akong mag-iisip ng kung anu-anong bagay, ang mabuti pa-- namnamin ko nalang ang moment na ito dahil minsan lang 'to mangyari sa buhay ko. Tutal magpapalipas ako ng gabi dito, eenjoyin ko ang LED TV, aircon at mga pagkain na nasa mini ref. May nakita akong red wine doon kanina so baka pati yun ay inumin ko na rin. Once in a lifetime, ika nga nila.