Novel & Cerita Mi Vida Meaning

Kaya ko naman na silang buhayin. "Opo," wika ni Mayi. "Pero, Ate, ang laki ng pinagbago ng buhay natin bigla. Akala ko hanggang eskwater area lang po tayo. Ang ganda ng condo. Lagi nang mahimbing ang tulog namin ni Maria."

wika naman ni mommy. " Paki tawagan niyo Ang doctor dalhin niyo dito at pakisabihan na I check si Fin " wika naman ni mommy at hinaplos Ang buhok ko. " Anong nangyayari sakaniya vida? Alam kung sayo nag sasabi si fin sa mga nararamdaman Niya " wika naman Niya Kay vida. " Kasi po hmmm...wag po sana kayong Magalit pero si fin po Kasi nahihirapan na mag adjust" wika naman ni vida.

“Kahit gaano kasimple ang buhay mo… dala mo pa rin ang sarili mo nang maayos.” Sandali akong tumingin sa maliit na bahay bago bumalik ang tingin ko sa kanya. “Hindi ka nagpapanggap. Hindi ka nag-iiba para lang magustuhan ng ibang tao.” Bahagya akong napailing, may maliit na ngiti sa labi ko. “At sa mundong kinalakihan ko… bihira iyon.” Unti-unting nanahimik si Mira.

Nonetheless, Mia could tell that she has a class and came from a rich background. “Hey, evening!” bungad nito sa kanya, nanatili ang mukhang malditang itsura. “Are you new here? I think I haven’t see you or heard about you before.” She hoped that this would turn out differently... that she wouldn’t lose. Mia answered honestly, “Kakaumpisa ko lang. Tatlong araw pa lang nang magsimula akong mag-live.”

Mas ok na din yon na sila-sila lang. Nag-sayawan lang naman sila at kumain ng kumain, habang binibiro at tinatakot si Mia sa bagong buhay na haharapin nito. Tinanong pa nga sya kung anong ma iaadvice nya. Wala syang masabi dahil pekeng asawa lang naman sya at hindi sya totoong Mrs. Saavedra.

Nakatunghay ito sa akin, titig na titig. "I am sorry Miguel but I can't love you...I just can't...gugulo lang ang buhay mo..."

natatawang wika nito. "Nuestra vida es dura, pero no utilizaremos a las personas. (Mahirap man ang buhay namin, pero hindi kami mang gagamit ng tao)." inis na wika ko. Bastos rin naman ang ugali niya kaya hindi siya karapat dapat sa respeto ko. "Anong sinabi mo? Minumura mo ba ako? Mama!" sigaw nitong tawag sa abuela ko. Hindi na nahiya talaga. Ang kapal!

“Kasi dinala mo ako rito. Hindi pa ako nakakarating dito.” “Really? Bakit naman?” “Buong-buhay ko ay nasa hacienda lang. Hindi rin naman ako sinasama nila Mama sa mga bakasyon nila. At ayaw ko na ring mamilit.” “Why do I feel you have a sad life?” Natawa si Lirah. Iningat niya ang kaniyang ulo pero nakasandig pa rin ang baba sa braso ng binata. “Grabe ka naman sa akin. Masaya naman ako, ah?”

Hindi ba talaga sila mawawala sa buhay ko? Nang tumayo si Mia ay itinakip niya na sa mukha niya ang telang dala niya. Ito ba ang buhay na gusto niya? Nagtatago sa mga tao sa halip na proud siyang naglalakad kahit saan.

Si Dark lang ang may pagka-shunga sa aming dalawa pero immune na ako sa kanya no'. Atsaka, iniinsulto ata ako ng isang ito 'e. Sapak gusto niya? Pinaningkitan ko siya, sinusukat ang mga sinasabi nito, "What I mean is...you're too innocent in this kind of thing, like, when you enter into a mafias life there is no turning back." Madiing sambit nito. "Are you ready in this kind of life, young lady."