Milliardär 소설 & 이야기

awat nito. "Okay sige.” nakangising saad nito na para bang may naisip na plano. “Bigyan mo kami ng isang milyon. Pero hindi ko maipapangako na hindi ka na namin guguluhin pang muli,” dagdag pa nito. “Mayaman ka naman. Balita ko ay isa ka sa pinakamayaman at bilyonaryong bachelor sa bansa. Barya lang ‘yan sa’yo ‘to.” Dahilan para mapasinghap ako sa narinig.

“Oo nga boss, kilalang tao si Elion Jaedike na isa sa pinakamayaman na negosyante dito sa bansa.” “Ahhh..tumahimik kayo! Nagdududa ba kayo sa kakayahan ko? Si Elion Jaedike, bilyonaryo yun at gwapo. Walang nunal sa mukha at lalong hindi makapal ang labi. Lalong hindi naman maitim. Mestiso iyon at maputi. Tingnan mo nga ang gagong ‘to, mukha ba itong may-ari ng Jaedike Corp.?”

Dapat lang. She wore her best sweet but psycho smile. Inayos niya ang pagkasakbit ng luxury bag niya sa braso at ibinaling ang tingin sa buong lugar. As she walked through the elevator, ang kaniyang suot na high heel ay talaga namang agaw atensiyon dahil sa tunog nito. Kailangan niyang makakuha ng atensiyon sa mga taong kababa lang din sa kani-kanilang mga kotse. Iilan pa naman sa kanila ay mga lalaki na mayayaman din. Siguro ang mga ito ay may appointment kay Arthuro. Kilala kasi si Arthuro sa pagiging socialize na tao. Marami itong business na pinapalakad at higit na mas marami itong kaalyadong mga mayayamang tao. Higit na mas mayaman pa si Arthuro sa kilalang mga personality sa buong mund

Nagkibit balikat siya. Napanganga ako sa sagot niya. Totoo naman ang sinabi niya pero ang yabang ng dating. “Mali.” Umiling-iling ako. Kumunot naman ang noo niya sabay labi, “then what?” “A millionaire is busy getting wealthier til midnight while a billionaire go around the city in his sportscar in broad daylight busy spending his wealth.” Nagkibit-balikat ako. Mabilis niyang tiniklop ang folder at pinatong ito sa iba pang folder. Inayos niya ang mga gamit sa desk niya at tumayo. Inayos niya ang kurbata.

Ito ang tunay na paglalarawan ng mayaman at pabagu-bago. "Hindi mo ako niloloko?" Hindi sigurado si Mario Ariano na totoo ang sinabi ni Esteban, at muling nagtanong. "Siyempre hindi, para sa akin, pocket money lang ang perang ito." Sabi ni Esteban. Si Mario Ariano ay mukhang napahiya, ito ang tunay na mayaman, isang buong 100 milyon, ngunit sa kanyang bibig ay pocket money, ang ganitong uri ng pocket money ay maaaring makadurog ng 99.9% ng mga tao sa mundo.

Saglit ay dumating ang sekretaryo at nakapasok din sila. Kaunti pa lamang ang mga bisita nang pumasok sila. Napaliko kaagad ang ulo ng lahat sa gawi nila. Bagamat hindi kasing sikat ng ibang bilyonaryong pamilya ang Larson, pero isa sila sa top five na mayayaman sa business world. He’s a sharp businessman and without a doubt the most celebrated name among the younger crowd today! Minana n'ya kaagad ang negosyo at lahat ng ari-arian noong namatay ang lola niya kaya umabot sa tuktok ang kanyang estado.

sagot nito kaya agad kong iniba ang aking daan upang sundan ko ang aking kaibigan. Pagtingin ko sa ay huminto ito sa may private property at kilalang number 1 business tycoon sa buong mundo. Masyadong pribadong qng kanilang pagka-tao kaya ni isa sa pamilya nito ay hindi namin nakikita sa personal tanging sa pictures o magazine lang namin sila makikita. At tanging mag-asawa lang ang nakikita namin pero 'yung membro sa kanilang pamilya ay hindi. 'Anong ginawa nya sa lugar dyan?" tanong ko sa akin sarili habang nagmamaneho patungo doon.

Kahit doblehin ko pa ang trabaho ko ay hindi sasapat na makaipon ako ng kalahating milyon sa isang linggo. "Ate?" "Ah...b-bunso? Hintayin mo lang ako ha? Hahanap ng pera si Ate." "Pero, Ate...saan ka kukuha ng gano'ng kalaking pera? kalahating milyon 'yon ate! Wala tayong ganoong pera."

"Wala ka namang lagnat. Nakadrugs ka ba?" Umismid siya saka marahang tinabig ang kamay ng kaibigan. "Seryoso ako, Carla. Mafia leader siya. At alam mo ba, lahat ng pera niya sa bangko ay nasa pangalan ko na. Pati ang mansion niya ay nakapangalan sa akin." Suminghap si Carla. "Seryoso ba talaga iyan? Bakla, baka nangangarap ka lang."

sagot nito. Napatakip ako ng sarili kong bibig nang marinig ko iyon mula sa babae. Ngayon ay napagtanto ko na ang aking haka-haka noon pa ay magkatugma sa totoong sinabi ng babae. Kaya pala may kakaiba kay Marcus. Ang itsura niya, kulay at kutis ng balat nito ay hindi balat ng mga nasa mababang antas ng lipunan.