Minamahal の小説・ストーリー

NIKITA’S POV: Namangha si Nikita nang tuluyan silang makarating sa resort na pagmamay-ari ni Celestine. Isa iyong pribado at tagong isla na napapalibutan ng malinaw na asul na tubig at white sand. Kailangan pa nilang sumakay ng yate bago tuluyang marating ang lugar. Hindi iyon basta-bastang resort na maaaring puntahan ng kahit sino.

Huminga ako ng malalim at tumayo na upang umalis na kami papunta sa huling lakad namin ngayong araw. Nagpasya kaming pumunta sa Taj Mahal dito sa Agra, India. Maganda iyon, an ivory white that made in marble, may malawak pa na garden. Kapag titingnan mo siya ay alam mong puno ng pagmamahal ang nagpagawa nito—detalyado ang bawat parte ng lugar kung paano ito ginawa. And maybe that’s how much he loves his wife—it was vast—no one can measure it, and it was rare. A love that always chooses you and you only.

Hinawakan ni Jericho ang batok nang dalaga at mariin itong hinalikan sa labi. Bumagal ang mga halik. Masuyo at damang-dama nang dalaga ang kaibahan ng halik na iyon sa unang beses na ipinagkaloob iyon nang binata. Wala iyon anumang dahas, sa halip ay puro pag-iingat. Para bang itinuturing siyang isang babasaging kristal na sa konting maling paghawak ay nanganganib na mabasag.

Paalala Ang kabanatang ito ay hindi angkop sa mga batang mambabasa kaya't kung maari ay inyong itong laktawan para huwag kayo maka minus points sa langit, salamat. - Ang inyong inosenteng manunulat, Binibining Mary. Chapter 30

Napag-alaman niyang marami nga talagang dumadalong tourist sa kanilang resort dahil sa ganda ng pagkakadisenyo ng mga pool at pagkakasakto ng magandang view sa dagat. Naging komportable siya sa kaniyang pinsan kahit ilang oras niya palang ito nakakasama. Hindi niya akalain na masaya pala itong kasama at kakwentuhan. Akala niya hindi niya ito makakasundo pero may mga bagay silang pagkakapareho kaya naman hindi naging mahirap na nagkasundo silang dalawa. Inayos na ni Tiffany ang kanilang pinagkainan at may tinawagan ito. Marahil tinawag na niya yung tinutukoy ng kaniyang ama na tagalinis sa cabin niya. Siya naman ay nagpaalam na magshower at magpalit muna bago sila lumabas para mamasyal. Naeex

Napakasarap nilang pagmasdan. “Already on it!” sagot ko naman habang tumatawa. Pagkatapos ng Nami Island, pumunta naman kami sa Petite France, isang maliit na village na inspirasyon ng French architecture. Si Everisha ay tuwang-tuwa habang naglalakad sa makukulay na mga gusali. “Mommy, it’s like a fairy tale naman dito!” sabi niya habang hawak ang aking kamay.

Hindi nila alam, mas delikado sila doon kasi walang makakakita sa kanila sakaling isa-isahin ko silang patayin. Huminto ako sa dulo ng maliit na cliff, tanaw ko mula sa taas ang compound. Ang villa ay modernong arkitektura na puti ang mga pader, may swimming pool pa sa likod. Pero ang pokus ko ay nasa second floor. Ilaw lang sa hallway ang bukas. Alam kong tulog na ang target ko.

Mabilis lang din naman kaming nakarating sa sementeryo at binaybay namin ang kalsada patungo sa parang mga kabahayan. Ang mausoleum na tinutukoy ni Mommy Miracle ay katulad na sa dalawang palapag na bahay na may rooftop pa. Kung wala lang siguro kami sa sementeryo, iisipin ko na nasa isang first class subdivision kami sa ganda ng istraktura na nakikita ko eh.

Nakitang kong bumaba na ang maid na nagdala ng gamit ko sa taas at bigla akong natauhan regarding sa bedrooms. Magkasama ba kami matutulog? Hindi ko na lang muna inisip ‘yon. Siguro pagdating na lang ni Ivan ko poproblemahin ang bagay na ‘yon. Nginitian ko ang maid pagbaba niya at saka ako umakyat sa taas. The second floor has a spacious hallway. It looks like a hotel suite.

pagpapatuloy niya. Nagulat ako sa kanyang sinabi. She has visited my resort? At hindi lang iyon, she can speak Tagalog! Nakakahiya naman na hindi ko alam kung anong pangalan ng resort niya sa Maldives. I have visited a lot of resorts there but the most beautiful one for me is the Constellation Resort. Literal na constellation dahil kumikinang ang buhangin nila sa gabi na para bang binubuo ito ng mga bituin! Additional points for their underwater glass-walled restaurant! Hindi ko pa makalimutan ang gaganda ng gold fish nila doon kaya doon kami nagbabakasyon dati ni Allison dahil pareho namin itong gusto.