Miss Everything Novels & Stories

Hindi ko maalis ang tingin sa video. "God, I miss you love. Ang tagal kong hinintay na makita ka muli." "I miss you too love. Sorry ngayon lang ako nagkaroon ng oras para makatakas. Busy ako sa photoshoot at laging kong kasama si Travis."

Kaya naman naiintindihan ko kung mas gusto nila Mama at Papa na mauna. Miski man ako sa sarili ko ay nag aalangan pumasok, dahil hindi ko rin alam kung may mukha ba akong ihaharap kay Ziah. I miss her. God knows, how i miss her so much. Her smile, her laugh, the way she hug me, the way she kissed me. All of her, everything she did for us.

She would be lying if she’d say that she wasn’t longing to hear him say those words to her, and how just how much it pains her how much she wanted to tell him how much she missed him the same way as he does but for some reason, she couldn’t bring herself to say the same to him. “I miss you… I so f*cking miss you, Amara… Every hour of everyday, I miss you… I have a very important meeting this morning, I wanted to get that business deal but I could not f*cking focus because I miss you! I was in a very important meeting, I wanted to close that deal, I wanted to get it, but I just couldn’t bring myself to care about that stupid meeting because all I think about is you! I wanted to close that dea

“Hmm, sakto lang pero hindi ko naman sineseryoso sila kasi pag-aaral talaga ang focus ko.* “Apat na taon iyon, Anak, imposible naman na wala kang naka-relasyon kahit isa.” “Well, I had one pero nag break din kami. I guess, it's not meant to be.” “Anong pinag-awayan niyo? niloko ka ba?” “No. Talagang busy lang kami pareho Ma, tapos walang time sa isa’t-isa then one day, nagpaalam siya sa akin na meron siyang business trip at tumagal iyon ng two weeks pero… hindi ko alam sa sarili ko kung bakit hindi ko siya nami-miss, hindi ko alam kung bakit okay lang na wala siya. Diba Mommy, kapag mahal mo ang isang tao… hindi ka mapakali, excited ka na magkita kayo ulit, nami-miss mo siya araw-araw, minu-

wow so sweet, mapait akong natawa. Alam kong wala akong karapatang maging bitter, masaktan, malungkot o ano pa man pero kasi.. kahit sinabi kong ayokong bigyan ng malisya ay umasa ako sa pinakita sa akin ni Mr. Salazar, sa pag sabi niya ng I miss you, sa pag tawag niyang My solace.. umasa ako. Pinang hawakan ko ang bagay na panandalian lang pala. Siguro ay ang salitang I Miss you ay guni-guni ko lamang, ang salitang My solace ay walang ibig sabihin at walang laman, masyado lang ata akong nag padala sa mga paruparong nag bubunyi sa aking tiyan nung mga araw na iyon.

"Alam ko naman na mahirap makuha ulit ang tiwala mo e, pero bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon para patunayan sa'yo." "Tapos ano kapag nawalan na naman ako ng oras sa'yo iiwan mo ako kasi hindi ikaw ang pinagtutuunan ko ng pansin James hindi lahat ng oras ko kailangan nasa sa'yo hindi mo alam ang buhay ko," sambit pa ni Mischell. "'Yun nga ang dahilan Mitch e, hindi ko alam ang buhay mo kaya kahit anong pilit kong unawain ka hindi ko magawa dahil hindi mo sinasabi."

Naipikit ko na lamang ang aking mga mata sa sobrang bwisit ko kay Missy. Dumating ang gabi, at hindi niya nga ako pinakain ng kahit ano. Pakiramdam ko ay mauubusan na ako ng lakas dahil wala pang laman ang tiyan ko mula nang igapos nila ako dito. Narinig ko ang paglagaslas ng tubig sa banyo, kaya alam kong naliligo si Missy. Naghahanda na siya para matulog.

Dahil miss na miss niya raw kami araw-araw. Noong nakaraang buwan, may meeting siya sa Japan. Sampung araw dapat ang itinagal niya roon. Pero limang araw pa lang ay umuwi na siya. "I couldn't stay away," sabi niya. "I missed you too much." "You missed Conrad." "I missed both of you." "You're lying. You missed Conrad more." "You're both tied for first place." Napatawa ako at niyakap siya.

Emily's POV Namiss ko ang kanyang labi.Kaya agad ko ng tinugon ang kanyang halík sa akin.Ramdam ko ang pagkamiss namin sa isa't-isa dahil matagal bago naghiwalay ang aming mga labi. " I miss everything about you, sweetie.Kaya tinapos ko agad ang business deal namin sa ibang bansa." Wika niya,nang magkahiwalay na ang mga labi namin.

Mapait akong napangiti, "Tay, hindi po ako masaya. Nasasaktan at natatakot po ako Tay. Wala na pong nagmamahal sa akin kagaya ng pagmamahal nyo." then my tears fell. Miss ko na ang Tatay, miss ko na ang pamilya namin, miss ko na si Nanay. Halos maghapon nang mabigat ang aking dibdib, hindi mawala wala ang pag-aalala at sakit sa damdamin. Kotang kita na ako ngayon araw. Nakakita ako ng kwek kwek vendor malapit sa aking puwesto at napagpasyahang iyon na lang ang gawing hapunan. Halos naka singkwenta pesos din ako ng kwek kwek, bukod sa paborito ko ito ay bet ko din na maraming pipino, si uyas at sili si Manong kaya nakarami ako. Nang mainip na ay tiningnan ko ang aking phone upang silipin ang