Romans & histoires Mist Breathing

Ang amoy ng pulbura ay humalo sa amoy ng basang semento at dugo. Wenshie’s hands were shaking violently, her fingers still clamped tight around the cold grip of Khier’s spare gun. Ang kanyang paningin ay nakapako kay K. Sa loob ng ilang segundo, nanatiling nakatayo si K, ang kanyang mukha ay bakas ang gulat at hindi paniniwala. Dahan-dahang ibinaba ng lalaki ang tingin sa sarili nitong dibdib. A dark, thick stain of crimson was rapidly blossoming on his white linen shirt, directly over his heart. He let out a wet, rattling gasp, his gun slipping from his fingers and clattering onto the wet asphalt.

Kahit 'di ko siya nakikita sa ngayon dahil blurred na ang paningin ko dahil sa luha, alam kong umiiyak na rin siya. "B-Bryan, bakit naman biglaan? Bakit 'di mo sinabi sa akin? Bakit hindi mo sinabing may sakit ka pala?" Iyak lang ako nang iyak. At bawat pagbigkas ko sa mga salita ay mas lalo ko lang nararamdaman 'yung sakit. 'Yung katotohanan na wala na siya. Wala na akong pakialam kung nakikita man ako ng ibang tao sa pag-iyak ko o hindi. Gusto ko lang ilabas 'yung sakit.