Breath Hitches Meaning Novels & Stories

“Gagaling pa po siya, ‘di ba?” I asked with trembling hands. “Your brother was having a severe respiratory distress, where the patient experiences extreme shortness of breath, inability to speak in full sentences, and is using accessory muscles, the neck or abdomen to try and pull air in. He was rushed here in the hospital but luckily, he was saved on time,” wika nito.

Inhale Exhale Inhale Exhale "Just kidding, hey what's happen to you? Are you okay? Why I heard doing something respiratory air breathing process?" "N-nahh, I'm okay," sagot ko sa kanya ng makabawi na ako sa aking hininga. Medyo kumalma naman ito at napaupo na lang ako. "Are you sure?" Paninigurado niya. Napapikit na lang ako, mahihimigan mo talaga na nag-alala ang boses niya. "Oo sure, salamat," grabe ahh friend na ba kami?

nabitin sa ere ang sasabihin ng taong iyon dahil sa nakita niya. Hindi ko minulat ang kanyang mga mata. My breath hitched. Katapusan na ba namin?

tawag ni Chadleen sa akin nang mapansin niyang hindi na ako nakasunod sa kanila. I immediately joined them in running away. Nang masigurong malayo na kami ay tumigil muna kaming tatlo para maghabol ng mga hininga namin. Nakatukod iyong mga palad ko sa mga tuhod ko habang pinagmamasdan si Chadleen na sapo-sapo naman iyong d****b niya at tila kinakapos na ng hininga. Shet… hindi pala pwedeng mapagod iyong pinsan ko. I forgot what exactly the medical term for this pero may shortness of breathing si Chadleen. Madali siyang kapusin ng hininga.

And gentleness is not in his vocabulary now. I tried to push him with all my might. Pero bigo ako. He didn’t even want me to breathe. Kinakapos na ako ng hininga pero hindi pa rin siya tumitigil. I felt lightheaded. My lungs beg me to have oxygen on it pero hindi ko magawa. Tumulo ang luha ko at doon lang niya ako tinigilang humalik. I immediately breath kasabay ng paghikbi ko.

Napakasakit nitong pakinggan, kumurot din sa aking dibdib ang bawat niyang paghikbi. Kaagad ko siyang dinaluhan, ngunit nananatiling nakasara ang kanyang mga mata na para bang hirap siang imulat ang mga ito. Mas kapansin-pansin ang panginginig at paninigas ng kanyang mga paa, maging ng kanyang mga kami. Naghahabol na rin siya ng paghinga. She's experiencing hyperventilation. Baka nag-trigger while she's sleeping, maybe she some something in her dreams.

I am pre-occupied. Bakit hindi ko sila makita? Bakit hindi? Nagtatago kaya sila? Bakit ayaw nilang magpakita? Bakit... hindi ako makahinga? Teka, anong nangyayari? Breathe Synecdoche, Breathe. Hinahabol ko ang hininga ko. I inhaled. Then exhaled. and then I opened my eyes. There, I see no flying letters and jumbled words but someone else.

My breath hitches. Hinagod niya ng magaspang niyang kamay ang aking leeg, at binalot ng kanyang mga daliri iyon bago niya piniga. Nag-alab ang pagnanasa sa kanyang mga mata. Ilang segundong sumikip ang aking paghinga, ngunit hinayaan ko lang ito.

Hinabol ko ulit ang hininga ko. Simpleng haplos niya lang ay naghuhuramentado na ako. "Why is your breath hitching... so bad? Hmmm?" Aniya habang pinapaatras ulit ako sa dingding. Lintik talaga. Hindi ko mapigilan ang paghinga ko ng mababaw at mabilis. Nangatog ang binti ko at tumindig ang balahibo ko. "B-Bitiwan mo ako, Lance." Sabi ko, nanginginig.