Mom In Korean Language の小説・ストーリー

Mommy ko. __________________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos, Enjoy Reading.

"She misses you. Why won't you talk to your mother?" "She won't answer any of my calls," I gasped. "Parang hindi mo naman kilala ang mommy mo. She's a hard brat pero madali lang suyuin. Minana mo nga ang ugaling 'yan sa mommy mo," Dad laughed while his eyes sparkled at the mere mention of mom.

Nakangiti ang Ginang na para bang balewala ang mga suwero na nakakabit sa mga braso nito. “Eomma, naega dol-awassda! (Mom, I’m back!)” Tumango-tango naman ang kaniyang ina. “Eotteohge jinaeseyo? (How are you?)” halata sa tinig ng nanay niya ang panghihina. Pero kahit paano, bumalik na ang dating sigla nito sa pagkilos. “Jeonyeog meog-eoss ni? (Have you eaten your dinner?”

“Daddy pu ba talaga kita? Kasi kapag hindi iiyak ako. Gusto ko daddy ko ikaw. Bait na, hero pa at love ako. Love mo na rin si Mommy.” Napamulagat siya ng mga mata. Anong ‘love mo na rin si Mommy’? “I’m your real dad.” “Baket po ngayun ka lang? Malayo po ba ang bundok?” “Bundok?” ulit ni Kien Massimo sa nagtatakang boses. “Opo. Sabi ni Mommy nasa bundok ka raw. Anong gagawa mo roon , Daddy ku? Habol mo ba monkey tapos sabi ka rin ‘hu hu ha ha.’”

Hinging paumanhin ng dalaga ngunit matamis lang siyang nginitian ng ginang. “That’s okay hija, alam ko namang malaki ring adjustment sayo ang pagtawag sa akin ng mom or mommy since wala kang kinalakihang ina, right? So I understand your situation.” Mahabang paliwanag pa nito habang mariin ding nakatingin sa kanya.

inis na sabi niya at hinawakan ang kamay ko HASH POV " I'm home Mom ". bored na sigaw ko I'm tired,napagod ako ngayong araw Siguro nasa kusina nanaman siya " Anak ". nakangiting tawag saakin ni Mommy ng makita niya ako Lumapit ako kay Mommy at hinalikan siya sa pisngi,Ang bango..ano nanaman kaya ang linuluto ni Mommy? " Ano yang linuluto mo Mom? ". tanong ko

"Bakit ka umiiyak dyan? Hindi naman kita sinaktan ah? Para sinampal ko lang naman si Kurt nagiging emotional ka na agad? Ayusin mo ang sarili mo dahil parating na ang Daddy at Kuya mo!" seryosong wika ni Mommy. Hindi ko naman alam kung matatawa ako o lalong iiyak sa sinabi nito.

ani Miriam, bakas sa mukha ang pag-aalala. Napatigil si Alexa sa kanyang ginagawa. Hindi niya alam kung dapat pa ba siyang makinig. Ngunit ang sunod na sinabi ni Miriam ang nag-udyok sa kanya upang pumayag. “Si Adrian ang ama ng anak mo, hindi ba? Alam ko ang lahat, Alexa. Kailangan mo siyang makita bago mahuli ang lahat.” --- Muling Pagkikita

Morena, bilugan ang mata, matangos ang ilong, may mahabang buhok na kulay brown at may nunal sa gilid ng kanyang labi. Napatingin ako kay Mom, dahan-dahang sumilay sa labi nito ang isang malapad na ngiti at mabilis na tumakbo sa direksyon ng babae. Mahigpit at masaya nilang niyakap ang isa't isa na siyang ikinagulat ko. This is new... Mom doesn't smile like that. It's so genuine. Hinarap ni Mom ang babae. "Ang ganda mo pa rin! Parang hindi ka tumanda, Ate Maria!" masiglang sambit ni Mom at natawa naman ang babae dahil doon.

sabi ng mommy niya sa kanya. "Talaga po ba, mommy? E, bakit hindi mo kaagad sinabi 'yon sa akin? Anak mo po ako, dapat ako po ang unang makakaalam ng bahay na 'yon. Mismong nalaman ko po sa kanya. Naglilihim ka po sa akin, mommy. Don't deny it please. Wala ka naman po sigurong balak na ipaalam 'yon sa akin, 'di ba? Nakakasama lang naman ng loob, eh," sagot ni Angela sa mommy niya. Ngumiwi ang mommy niya sa sinabing 'yon niya. Natahimik ito matapos sabihin 'yon ng anak niya. May punto naman si Angela sa sinasabi niya sa mommy niya. Hindi lang 'yon ang maririnig ni Dina mula sa anak niya na si Angela. May isa pa 'tong sasabihin sa kanya na mas ikaiinit ng ulo niya.