Monologue Script Tagalog Mga Nobela at Kwento

Now playing : King "Your alone..your on your own,so what?Have you gone blind Have your forgotten what you have and what is yours..... Medyo traffic kung nasan ako ngayon kaya baka maataan ako dtooo.Sa paghihintay ko na umusad ang mga sasakyan ay naisip ko ulet eh kung totoo ba ang sinasabi nya sya ba ang totoo kong tatay.Paano na lang kung napatay ko sya?Eh di hindi ko na laman ang mga sinasabi nya ngayon kung toto ba ang mga yun..Hindi ko alm kung ano ba ang paniniwalaan ko si Manuel ba o ang Invetigator ko...Ayaw kong maniwala kay manuel dhil hindi ko alam kung paano na ang plano ko..Hindi ko alam kung ano na ang magiging takbo ng plano ko..Iyan ang mga tanong na paulit ulit na hini masago

CHAPTER 21: YACHT Ang sarap pa ng tulog ko ng bigla akong yugyugin ng kung sinong alagad ni pontio pilato. Sinabi ko ng restday ko ngayon at gisingin ako mamaya ng hindi talaga tumigil. “Mamaya na nga! What is wrong with you?” sigaw ko at biglaang bumangon para kumuha ng unan at ipalo ng makitang si Jeo iyon.

Buhos na ulan aking mundo'y lunuring tuluyan Tulad ng pag-agos mo 'Di mapipigil ang puso kong nagliliyab Pag-ibig ko'y umaapaw Damdamin ko'y humihiyaw sa tuwa Tuwing umuulan at kapiling ka - Tuwing Umuulan, Regine Velasquez-Alcasid *** * B A C K S T O R Y* "C-COFFEE?" He asked her.

Nakahinga ako ng maluwag doon ang akala ko ay ayun na at wala nang chance para mapaghiganti ko sila papa at mama "Tatawag o mag tetext nalang ulit ako sa iyo kapag may nakalap muli akong ibedensiya, huwag kang mag alala dahil mahahanap din natin ang taong pumatay sa magulang mo"sabi ni Luis at matamis na ngumiti saakin "Maraming Salamat"aniko at ngumiti din pabalik Pinanood ko siyang maglakad paalis sa restaurant,ng tuluyan na siyang nawala ay malakas akong bumuntong hininga

I know, we will do our best. “Good job, Searchers. May God bless you on your journey.” Mr. Martino said. Taas noo akong napaharap sa monitor. This is it. Sa wakas ay magagawa ko nang mahanap ang mga magulang ko. Hindi na ako magsisisi. Wala na akong magiging "what if". Wala na rin akong magiging "bakit". Masasagot na ang lahat-lahat.

Baka mamaya sabihin nito kasal na namin bukas. ["Of course you won't remember a scene yet. Comeback here in Manila so I can add scenes that worth remembering."] Bakit naman ang husky ng boses niya? Waaa! Illegal possession of hot and husky voice. "B-babalik na ako." Iyon lang ang nasabi ko at agad ng pinatay ang tawag. Humawak ako sa pisnge at dibdib ko para pakalmahin ang sarili. Kapag talaga siya ang kausap ko daig ko pa yung machine sa washing machine.

Tanong ni aling Dalia ng mapansin niya na mataas na ang buhok ko. "Magpaputol ko ug buhok unya teh. Sige, adto sa ko, (Magpapagupit po ako mamaya ale. Sige po, aalis na po ako)," sabi ko at bumalik na sa loob ng bahay. Agad ako nagtungo sa banyo para maligo. Sa tagal ko na rito sa Mindanao medyo magaling na ako magsalita ng bisaya. Sa unang araw pa lang ng pag-aaral ko ng bisaya ay sobrang nahirapan ako pero mabuti na lang ay marunong mag tagalog ang mga tao rito at naiintindihan nila ako kapag napapatagalog ako.

Hindi na 'ata 'yon kakayanin ng pasensya ko. "You know what, Miley Macopa? I pity you," panimula ko. Gaya niya'y nag-crossed arms din ako at napasimangot. Parang sa buong buhay ko, ngayon ko lamang mararanasang makapanglait ng tao. I mean, makapanglait in a serious way, walang halong joke. Lord, please forgive me for I am a sinner. Kailangan ko lang talagang ipakita sa babaeng 'to ang reyalidad. She seems like, she's blind all along and she really needs to see the truth.

Parang biglang nagrebolusyon ang tiyan ko sa ginawa niya. “I…l-love…it…Mal…” Halos pabulong na niyang sabi at hindi ko alam kung bakit muntik na akong humagulgol sa sobrang tuwa as if ako ang nanay niya at first time ko siyang marinig magsalita. “Oh my God! Say it again!” Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi sa sobrang excitement. Ngumisi siya sa akin. “Mummy!”

"Excuse me, Mister President, pero hindi ko naiintindihan kung ano ang ibig sabihin ng usapang ito." Tumuwid ang lalaki sa pagkakaupo at nagdekuwatro, pinagsalikop ang mga kamay sa itaas ng mesa at diretsong tumitig sa kanya. Before her is the virile and aristocratic rendition of Diego. Clad in a well pressed suit that's perfectly fits his chiseled build. Akma sa karakter nito ngayon. Diego–with his neatly trimmed, raven black hair and shrewd dark eyes–feels so him yet so different as well. Kung noon ay malamlam ang tingin na laging pinupukol nito sa tuwing kaharap siya, ngayon ay walang bakas ng pagmamahal, ni kaunti. "How long have you been with my father, Miss Monserrat? Aling condominium