Museum Quotes Mga Nobela at Kwento

Para akong batang naligaw sa museum… Yung mga boutique ay may mga glass displays na parang hindi damit ang binebenta… kundi art. Walang nakasabit na SALE. Walang nag-aalok ng membership card. Lahat ng tao, naka-neutral tones at may dalang tote na halatang imported. Nakaka-out of place talaga. “Kung may gusto kang tingnan, sabihin mo lang,” sabi niya. “Adrian… sobra ’to,” bulong ko. “Hindi ko kaya ’to.” “Wala kang kailangang kayanin,” sagot niya, diretso. “Ako ang bahala.”

"Vă mulțumesc, Domnule Prim Ministru, căci ați cumpărat una dintre cele bune picturi din muzeul nostru. (Thank you, Mr. Prime Minister, for buying one of the good paintings in our museum.)" Kakatapos lang ng event sa museum na pinuntahan nina Cedric, nasa labas na sila ng museum at nakikipag kamay na si Cedric sa director ng museum na bakas ang tuwa sa pagkakabili ng isa sa mamahaling painting.

Larawan niya iyon, ngunit ang nakakuha ng atensyon ko ay ang napakagandang bungad ng museum sa kan'yang likod. Isa iyon sa pinakamalaking museum sa buong mundo. Laman ng museum ang iba't ibang obra ng mga sikat na pintor, bukod dito ay makikita din sa loob ang mga sinaunang mahahalagang bagay, armas at marami pang iba.

Manghang ani ko. Sa isang malawak na museum na puno ng mga obrang hindi at napapanahong larawan. Ang mga sikat ay nakapwesto sa bandang huli na nakalagay sa mga makakapal na salamin upang mapreserve ang angkin kagandahan nito.

Required bang umakbay, ha? "There's a place in the museum where people are off-limits," turo niya sa hallway na punong-puno ng mga paintings. May pakiramdam ako na sa dulo no'n ay may malaking kuwarto punong-puno ng iba't-iba pang mga paintings at statues. "Let's follow them," ani ni Bexan kaya napasimangot ako. "Eh, tinatamad ako! Ikaw na lang. Magaling ka naman eh, kaya mo na 'yan!" Akmang aalis ako pero pinigilan ako ni Bexan.

Mga antigong plorera ng porselana, kutsilyong pangdigma, at mga kristal mula noong sinaunang panahon. Ang mga hindi mabibiling artifact ay inilagay sa lahat ng dako. Karaniwang nagsasalita, ang mga bagay na iyon ay dapat nasa loob ng mga museo. Ito lamang ay sapat na upang ipakita ang yaman ng may ari. “Kanina pa, mahal kong pamangkin! Hindi ko akalain na maaalala mo pa ako!" Habang hinahangaan pa ni Harvey ang mga dekorasyon, maririnig ang mga yabag mula sa spiral staircase sa mas malalalim na bahagi ng hall.

Tiyak na milyon ang halaga ng bawat isa. “Could you please shut your mouth? You're really nailing the fish-out-of-water impression,” pabulong na sita sa kaniya ni Crixzus. Napailing siya at napakamot sa ulo. “S-sorry. Nakamamangha kasi ang mga painting na nakasabit sa pader. Para akong nasa isang museum. Alam mo bang gusto kong maging—”

I asked in awe while watching the place. "Nandito tayo kung nasaan ang ikalimang dyamante. This the Museum of the Gods." Sagot pa ni Kaiser na naunang maglakad. Isa-isa kaming sumonod sa kanya papunta sa malaking pintuan ng museum. Kahit ang pintuan ay mukhang sagdrado, may mga itsura ng tao ang naka-ukit doon. Why would a museum be in a forest? Tinatago ba nila 'to sa mga mamayan?

"Oo, we'll visit our staffs. May mga bagong nahukay na painting sa Intramuros." "M-may museyo tayo?" Kumunot ang noo ni Nathan. 'Ano bang sinasabi nito? She's the one who said pursue my dreams.' Nanlaki ang aking mga mata. Nagpatayo siya ng museyo?! Marahil ay mahilig rin s'ya sa kasaysayan! "Tama!" Natawa ako. "Pasensya na, inaantok pa kasi ako. Kailan nga pala tayo aalis?"