My Dear Friend Novels & Stories

Pagkatapos kong kumain ay umakyat na ako sa kwarto ko para maka ligo na ng bigla nalang tumawag si kuya Rowel ang best friend ko ng ilang taon na. "Yes dud," masayang sambit ko. "Kung maka dud ka ah parang di mo ako kuya" sambit niya kaya napatawa ako. "Ay sorry naman, kamusta" sabi ko pa. "Okey lang naman, I hear naka uwi kana?" tanong ni kuya. "Yes actually kanina lang" sabi ko naman.

" Curious kong tanong. "My bestfriend from Austria his name is Kyle. How about you? may trusted friend kaba na need natin I-invite yong taong kayang itago ang kasal natin." "Mirun, si Ashen." "So, favor kana sa gusto ko?" "Yah! ano paba magagawa ko?" Malungkot kong sagot. Dahil bilang nalang ang araw na single ako. I can't no longer enjoy my teenage life. Gusto kong umiyak ngunit nakakahiya naman na dito ako iiyak sa harap ng future husband ko. Or let's my force husband.

Papatayin ko na sana ang TV subalit pinigilan ako ng kaniyang sabi. “Farris, kumusta ka na? Noong huli nating pagkikita ay halos hindi mo na ako makilala,” aniya at bigla na lang siyang tumawa. “Farris is really a good friend. He is kind and true. Everyone would be wishing to be his friend,” aniya. Kulang na lang ay suntukin ko ang screen ng TV. “Farris, this is me, your old friend,” sabi niya.

Alam kong tulog na siya ngayon pero gusto ko siyang itext para paggising niya kinabukasan ay ako ang una niyang maaalala kapag binuksan niya ang cellphone ng mahal ko. "Anong pinag-uusapan niyo?" bumalik na sa lamesa kung saan kami nag-iinuman sa garden ng mga Valentino family, si Devi, ang Italianong bestfriend ko na nagbibigay sa akin ng maraming laruan nung mga bata pa kami. Kaya para sa akin siya ang unang bestfriend ko at si Shemaia naman ang friend-enemy ko. Laging nagsusungit eh.

Pinaupo nito ang kaibigan,sya ang unang nagbigay ng speech Para sa Asawa ko. "My Best friend, Today is the memorable day of you, Salamat dahil naging kababata at kaibigan kita. Hiling ko isang masaya at malusog na pamilya ang ibibigay ni lord more anak to Come Beshy" Nagyakapan ang dal'wa. Lihim akong napatawa sa Speech nito..

“Kala namin umuwi ka na eh, lasing na lasing ka na nun. Buti nga nakauwi ka safe!” Safe? Tangina. Kung alam niyo lang. “Yeah, may nakasabay lang akong friend ng friend, ayun hinatid ako. Wala naman.” Sinubukan kong gawing normal ‘yung tono ko, pilit na pinapatag ‘yung kaba ko. “Wow, mysterious friend! Hindi mo man lang pinakilala?” pang-aasar ni Macey, sabay tawa pa. “Baka naman may nangyari—”

It has been my only friend sa panahon depress ako. ••• TBC.

At hinaplos niya ng banayad ang aking buhok. "Thank you for being my Friend. Thank you..." Sagot ko sa kanya. He just chuckled. "Tsk! Why Friend? I'am your husband. But, nevermind baby. If I promised you in the past to be your good friend. Then I'am always be here."Sasagot na sana ako ng biglang sumigaw ang lukaret kong friend. "Ay ang sweet! Kaya pala nandiyan kayo ha, may balak hehe." Tili ni Debbie na sinabayan ng lukaret na si Mom.

Napatitig siya sa akin. At dahil hindi ko kayang salubungin nang matagal ang kanyang titig ay agad akong nag-iwas ng tingin. "Wala naman akong pake kung may asawa ka na o wala." Rinig ko ang mahina niyang paghalakhak dahil sa sinabi ko. "Dapat hindi mo na tinanong kung wala ka naman palang pake, my dear best friend!" natatawa niyang sabi habang nakasandal sa kanyang kinauupuan at inaalog-alog ang hawak na wine.

"That, my dear girlfriend, is exactly my problem." ***