My Dear Friend นิยาย & เรื่องราว

Mas lalong nagiging malinaw. "Meganne Lou, I like you — I mean, I love you more than my best friend."

my friend Freya said. "Thanks," sabi ko na lang. I'm thankful because I have atleast one but true friend. Freya Mendoza is the perfect opposite of me. She's smart, pretty, famous and friendly. Habang ako ay wala. Minsan ay naiisip ko kung bakit ba niya kinaibigan ang isang loser na tulad ko.

“Para kung sakaling may lalaking gustong pumorma sa ‘yo alam nila na available ka.” “Hayyy.., so sweet, so dapat pa ‘kong magpasalamat gano’n. As in topic ako ng tsismisan niyo tapos utang na loob ko pang pinagkukuwentuhan niyo ang pagiging NBSB ko gano’n. Just how much of a loving friend you are. Thank you,” nasa tono ang panunuya. “You’re welcome my dearest friend,” with her ever sweet annoying smile. Nagtiim siya ng bagang sa inis. Kung puwede lang manakal ng leeg ng kaibigan.

Natatakot siyang basahin ang anumang message nito. "S-Sino si Dianne?" Pabulong na tanong niya. "Hmmm. A friend. " tipid niyang sagot. Binasa niya ang isa pang text message, "Happy birthday, Dear, I miss you so much!" With a kiss emoticon pa. "Can I come to your pad, Dear?" Kinabahan siya. "I love you, Dear!" Nanlalambot siya sa mga nabasa. "B-Bakit Dear a-ang tawag niya sayo? Ito, phone mo, ikaw na ang magbasa. Replayan mo na din ang FRIEND mo." Nilagay niya sa dibdib nito ang phone at hindi na umimik pa.

Nakakapagod hmppp! Wait may naisip ako bigla… kapag ganitong araw ay alas sais ang saktong balik ni dean my loves. Gagawan ko ulit siya ng tula baka na-miss niya na ang sweet suitor niya hihiihi. Kumuha ako ang red scented paper at fountain pen. “Dear Future hubby I do not know who you are, nor your face; neither your age; I don't have any idea.

Kinuha niya ito at binuklat. Halos lumaki ang mata ni Ming ng makita ang pangalan ng kapatid ni Lin na si Leo. Ito ang nakasulat sa papel; _____________________ Dear Friend Oh my dearest friend, my bestfriend in anything. I know you missed me. I know you're obsessed at me to meet you. But before we meet, I had something to say to you. Do you know, Leo? I loved him but he didn't love me. Can you do some thing to him just for me, friend? Let him realize that I'm enough for him. That I'm the best girl for him.

Natatawa kong sagot sa kanya. Kahit papaano thankful ako dahil sa kabila ng katangahan ko sa buhay may kaibigan akong maaasahan. She's my only friend, and I am grateful for having such a friend like her. I won't exchange her for anything, even money. "Scarlett Jones," napalingon ako ng tawagin ng nurse ang pangalan ko at agad na tumayo para lapitan siya, "Ako po 'yun."

biglang tanong niya. Hindi ko naman maiwasang magtaka sa biglaang pag-iiba niya ng topic. But, oh, it was our seventeenth friendship anniversary today, anyway. So, baka finally ay dadako na kami sa celebration rights! Napangiti ako at na-excite.

"That’s great. Just contact me if ever you need a helping hand again, okay?" Umiling naman ito atsyaka ngumiti. "Na-uhh! You already helped a lot for me. And I am very thankful for meeting you as my friend, Neil. So please be happy now, with the one you truly love," tugon naman nito kaya tumango naman ako. "I will," sagot ko.

May malaking salamin na bintana sa kabila na kapag lumapit ka ay kitang kita naman ang malawak na labas. "Dear?" Tawag niyang muli. Ibinalik ko sa kanya ang mga matang nag-aalab sa galit kaya narinig ko ang mahinang tawa nito. "Alam kong ikaw ang nagpapatay sa kanya. Wala kang puso." Pumalibot ang tawa nito sa buong kwarto. "Sino?" Maang-maangan niyang tanong. Nagngitngit ang aking mga ngipin. Mukhang sa sobrang kasamaan niya ay hindi na niya napansin na pati kaibigan ko ay pinapatay niya. "You killed my friend! How dare you!"