Romans & histoires My Dear Friend

Kamot sa batok lang din ang nagawa niya at yumuko. Napangiti ako. Akala ko, ako lang ang makakatikim ng sermon. Siya rin pala. "Wala naman po akong ginawang masama, Uncle. I'm just trying to be friendly here. Malay ko ba naman na warfreak pala 'yang best friend ng pinsan ko," gigil nitong sabi. "Trying to be friendly? Talaga? Iba ang pagiging friendly sa pagiging bastos!" sabat ko.

sagot ni Denver bago walang paalam na ini-off ang mic nito. Napangiti na lamang ako. Talagang maaasahan ko si Denver. Mabuti na lamang at sa halip na maging kaaway ko ay naging kaibigan ko siya. Yes. Kaibigan. Because starting today, I will consider him as my friend just like Tom. Wait. Mukhang dumarami na yata ang mga nagiging kaibigan ko, which is not normal for me. Ngunit hindi naman pala mahirap ang magkaroon ng dalawang kaibigan dahil may nahihingan ako ng pabor kagaya ngayon.

Sa loob nito ay isang sobre na may magandang sulat-kamay. “Kamusta, Lady Vienna? Nag-enjoy ako sa bola kagabi, sana ikaw din. Nagho-host ako ng tea party ngayon at gusto kitang imbitahan dito. Kung may oras ka, ikalulugod ko kung dadalo ka. Gusto kong makipagkaibigan sa iyo." Taos-puso sa iyo, Prinsesa Avelina Ophelia de Solerr

One thing I can't just fathom is their closeness. I greeted my teeth. Mukhang mawawalan pa ako ng best friend because of that ugly nerd!

“Salamat sa pagpunta, Sab.” “At bakit ko naman hahayaang ma-miss ang pinakamahalagang araw sa buhay ng best friend ko? Siyempre, ako ang pinakaunang magko-congratulate at papalakpak sa ’yo kahit na mukhang may bago ka nang best friend,” nagtatampo niyang sabi habang nakatingin kay Venom na kasalukuyang nakaupo sa may couch.

While giving her a ayusin-mo-ang-sagot look. She furrowed her brows, "Is your friend a medical student?" "Yeah?" "Is her name Precious?" "Yes. . . . huh? Samantha!" "Precious Jewe Johnson, ang tagal na nating magkaibigan, and that's what you always say that 'i have a friend' 'ganito, ganire' when you have a problem, I'm used to it." "Sabi ko nga! Did I say something?" "None." And she laughed at me.

"Do you want me to talk to your friend? Maybe I can help. Then we will talk to Mom. She's an ophthalmologist. One of the best in her field. I know she can help." I don't know but I feel sorry for his friend and I want to help. "Just let me know if you need my help, Lexus." He flinched when I reached for his hand. I gave him a genuine smile. I may not be that open to how much I value him as friend but he really is my friend. My annoying bestfriend. "Thank you, Cam. Now I know why..." Hindi na ako ako sumagot sa kanya. Umayos ako ng upo at diritsong tumingin sa labas ng kalsada.

"Can you come over here—sa condo ko. May ipapatulong lang sana ako sa iyo, e. Ang hirap kasi mag-decide." Bakit ako pa talaga? Saka ang layo ng place niya sa place ko. Pero dahil sa kuryusidad, pumayag akong puntaha siya. "Sure!" Ngiti kong sagot sa kanya sa kabilang linya. Rinig ko ang ngiti niya pagkatapos. "Thank you so much, Mazekeen. You were the best; my best friend." Best friend? Kailan pa?

They have a business meeting or some sort. "What are you reading?" I climbed her bed and rested my head on her chest. I love listening to her heartbeat. I have no friends – the girls at school were my minions. I don't consider them friends. Other than my cousins, Telulah, Artie and Iris, si Mama ang best friend ko. She's the most understanding, lovable person I've ever met. She's kind hearted. Yes, she's a bitch – pero mana naman ako sa kanya. She kissed my forehead.

Nasisira pride ko! ''Cristepharie but---'' ''I don't want to be your friend. Because from now on, you'll be my bestfriend.'' dugtong nya. Okay Tasha! Ang OA mo! OA queen ka talaga! ''Bestfriends?'' Tanong ko at tinaas yung pinky finger ko.