My Innocent Bride Novels & Stories

"Yeah, someone. Let's go." NANGINGINIG NA ako sa kaba nang makaapak kami sa venue. Kuya squeezed my hand as he open the door to where my groom and some guests are waiting. This is so unreal. I never imagined this to happen in my life. I do believe in love but marriage is a different thing. Not to mention that i am marrying someone I just met. But i have to gather all my courage. Wala nang atrasan. I will be a successful architect someday and that thought alone brings out some bravery in me. I release a huge yet shaky breath as I held my chin high. Everyone won't regret this moment.

“And having the best, I cannot promise anything but being true to you. I will always be your best friend, your wife and the best mother to our children.” A genuine smile crept on the lady’s lips. “And in the Name of God, I, Eniessia Moriah, take you, Zach Ethaniel, to be my husband, to have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, until we are parted by death. This, I solemnly vow.”

"Sa loob ng tatlong linggong kasama kita, natutunan kong muli kung paano ngumiti. Natutunan kong magtiwala matapos akong iwan sa altar. Isinalba mo ang buhay ng lola ko, at isinalba mo rin ang natutulog kong kaluluwa. Clara, mahal kita. Hindi bilang isang substitute bride, kundi bilang ang nag iisang babaeng gusto kong makasama habambuhay. Umiyak si Clara sa labis na tuwa at emosyon. Isinubsob niya ang kanyang mukha sa malawak na dibdib ng bilyonaryo habang yinakap ito nang napakahigpit. Ang lahat ng kanyang pagod sa ospital at ang takot nitong mga nakaraang linggo ay tuluyan nang napawi. "Mahal din kita, Alex... matagal na. At salamat dahil pinunit mo 'yan, dahil ayaw ko na ring maging asaw

Sabi ni Shin na ito na nga ang lumapit kay Seven. The Elder just observe me with a smirking smile. Medyo inilayo ko ang aking paningin sa kanya. Naamoy na ba niyang nakikipaglaro ako sa kanila? “Who is your bride, Jeff?” tanong ng Elder sa akin. Kaya napatitig ako sa kanya. I am confident kahit paano na sagutin siya. “It's from Opiana Family. Maria Missamy Charm Opiana.”

Hindi maalis ang tingin ko kay Troy, sobrang saya ng mukha niya panay ang ngiti, hindi ko na halos maintindihan ang sinabi ng MC hanggang sa i announce niyang “Okay guys, ito na yung pinakahihintay ng lahat! At this moment, let me introduce you our very gorgeous bride! Let us welcome our bride to be and future Mrs. Sandoval, lets give her a round of applauseMs Er—!” Napangiti ako dahil engagement party pala ito! Ngunit natulala ako at lalakad na sana ng mapansing may babaeng lumakad sa Red carpet mabilis ang mga kilos niya. Napahawak ako sa dibdib ng halikan niya ito sa labi. It’s Lovina, siya yung babae at pinulupot pa niya ang kamay sa braso ni Troy!

"Andromeda, don't make me wait another minute. I'm dying." Muling tumugtog si Hanna. Isa pang instrument ang maririnig-ang organ. Tumutugtog na rin si Clint. Ang awiting Love Doesn't Asked Why ni Celine Dion ang sinasabayan niyang tugtugin gamit ng organ. Sa sahig ay nagkaroon ng usok. Tila unti unting ibinuga ng lupa ang isang diyosa ng kagubatan dahil sa mala engkantadang paglutang ng bride. Suot ng bride ang napakaputing wedding gown na may habang sampong metro mula sa kaniyang talampakan. Dahil sumabay sa hangin ang paglutang ng bride ay tila lumutang din sa ere ang gown. Naikalat din sa venue ang napakabangong amoy. Ilang segundo rin sa ere ang bride bago dahan dahang lumapag ang kaniy

Nang may kumatok ay halos mapalundag siya. Bumukas ang pinto at nakatulala siya kina Lloyd at Bruno na pumasok. May kasama ang mga ito. Matabang lalaki na may edad na. Naka-americana at ang salamin sa mata ay lalong luminaw dahil sa liwanag ng chandellier sa kisame. "T-teka, ano po ang-" "Judge, siya ang bride." Itinuro siya ni Bruno. Tumango ang lalaking tinawag nitong judge. "Nasaan ang groom?"

Halos mapaupo na ako sa semento para lang hindi nila ako mahila pero lahing kingkong ata sila dahil nadala nila ako. “Waaaahhhh! Hindi ako ang bride! Tangena kayo! May groom bang agad-agad magpakasal kahit di pa niya kilala ang bride? Dapat know each other first kami. Jusko kayo! Teka lang! Teka lang! Tym pyers. Hhhoooo.” Away ko pero hindi nila pinansin ang pagwawala ko. Napapikit ako ng mariin. Shutness! Lintek!

“Senor, can you please drive this bride to the nearest Catholic Church here? She needs 15 minutes to get to Sacred Heart of Jesus. Her groom is already getting angry.” Ibinigay kaagad kay Anton ang susi. They had come to the right person. Ano pa nga ba ang kanyang magagawa? Siya na iniwan ng bride ang ngayon naman ay tutulong upang matuloy ang kasal ng bride na ito. “Make sure to hold tight, my lady. We’ll be there on time. Don’t worry, you’ll catch up with your wedding. Your groom won’t miss it for the world.”

Mukhang mahilig sa bulaklak at pink ang bride kaya iyon ang pinaka-motiff. Ember recalled her wedding to Cassian. Hindi niya matatawag na simple iyon. Kung may matatawag siya sa naging kasal ay ICU wedding of the year iyon. Sigurado naman siyang walang basta kapareho ang kasal nila ni Cassian na ICU ang venue at kung ano-anong tubo ang nakakabit sa katawan ng groom.