My Life Story Essay の小説・ストーリー

Dahil sa respeto sa asawa ng mafia boss kaya kahit hindi siya komportable ay dahan-dahan din na binuksan ng kusinera ang aklat ng kan'yang buhay at isa-isa n'yang inilahad ang kan'yang istorya. "Isa akong matalinong estudyante sa isang university. Palibhasa anak ng mahirap na magsasaka kaya ginawa nila akong laughing stuff. Hanggang sa ang simpleng bullying ay nauwi sa gang rape. They left me almost lifeless sa gilid ng kalsada. Doon ako natagpuan ng daddy ni Boss Kaizer. Akala ng parents ko ay namatay na ako noong mga panahon na nagpapagaling ako. Humingi sila ng tulong kung kani-kanino para mabigyan ako ng hustisya pero kamatayan ang nakuha nila," mapait na kwento ng kusinera.

Doon ko mismo na-iimagine kung paano ang buhay kung mayroon akong pamilya sa reyalidad at doon ko mismo naisusulat kung gaano kadilim ang pagkatao ko. She was an instrument for me to write the other version that people don't know about me. Through Taira's story that I created, I made myself live with a family even if it was only in my mind. Ginawa ko siya para tingnan kung paano nga ba ang buhay ko kung mayroon ako nang bagay na 'yon. And it always led me to the fact that after everything, mag-isa lang ako. Na hindi na mangyayaring magkaroon o maranasan man lang ang bagay na 'yon.

“We were poor, so poor that we had to endure a day without getting any food to eat, lumaki akong mahirap, maagang namulat sa hirap ng buhay kaya’t maaga ring namulat sa pangako sa sariling kailangan kong gumawa ng paraan, I grew up poor and I vowed not to die that way, I had to make way, I had to do something… I was high school when I started working, started with a simple and small business, this car was the first car I got after I had my first big break, little by little I started to climb on top, and here I am now…” Pagtatapos nito sa maikli nitong kwento tungkol sa sarili, hindi man lahat na ikwento nito at kung susumahin ay tila lamang iyon buod ng talambuhay nito ay sapat nang dahilan

Na hindi ako kasing saya tulad ng daan na gusto kong tahakin ngunit hindi ko magawa dahil ipinanganak ako sa mundong ito na hindi masyadong pinagpala sa pera at kayamanan. “Pero kasi, iyon talaga ang gusto ko. Nakikita ko ang sarili ko na nagsusulat ng kwento hanggang sa mamatay ako. Ewan ko ba, I’m so in love with writing that I think I’d rather die than to lose my passion. Pero kahit gaano ko kumbinsihin ang sarili ko na andyan lang ‘yan at hindi mawawala, kahit gaano ko pa kamahal ang ginagawa ko, wala akong magawa kasi masyadong unfair sa akin si dear life. Hindi man lang kami binigyan ng kaunting financial stability.”

Isang pag-asa na magkakaroon pa rin ng liwanag sa aking buhay, kahit na ang aking mundo ay tila gumuho na. Habang nagkukuwento ako, binanggit niya ang tungkol kay Gabriella at Zhyriel. Ang kwento nila, isang kwento ng pag-ibig, pagkakanulo, at pangalawang pagkakataon. Isang kwento na tila may koneksyon sa aking sitwasyon.

Malabo na magsimula ang love story namin ni Kale. Hindi ako ang naging dahilan kung bakit itinuro sa akin ang tamang tao at tamang pamilya na paglaanan ko ng buong buhay ko. Hindi ako ang naging dahilan para mabuo ko ang bawat pahina ng buhay ko. Alam ko na wala pa ako sa ending pero sa lahat ng nangyayari. From being weak to being stronger. The Lord is the author of it.

Baka balak nitong isulat ang autobiography ko. "Ah hindi naman yung parang story book. May revision kasi ng History book na gagawin dahil sa pagbabalik niyo. I wanted to add more details on how did you survive and a brief story of your life on Earth." Paliwanag naman nito sa akin.

I believe a person’s life is like a page in a book—each page has its own story, with lines full of joy, verses full of tears, and words that leave deep marks in every heart. Minsan ay maikli at diretso ang teksto, parang mga sandaling dumadaan ng mabilis ngunit nag-iiwan ng matibay na alaala. Minsan naman ay mahaba at masalimuot, parang mga yugto ng buhay na puno ng paglalakbay, pagtuklas, at mga pagsubok na nagpapatibay sa ating karakter. May mga pahina ring tila walang kabuluhan sa una, ngunit kapag nagtagal, doon mo makikita na iyon ang mga bahaging nagbigay-kulay at kabuluhan sa ating kwento.

Ang bawat hakbang na aming tinatahak ay tila mga pahina ng kwento na binabasa ko muli kasama ang aking anak — mula sa mga unang hamon ng pagtatanggol sa sarili, hanggang sa mas malalim na pagsubok ng pagbabahagi at pagkakaisa. Nang marating namin ang isang tahimik na pampang kung saan dahan-dahang humahampas ang maliliit na alon, umupo kami sa ilalim ng isang malaking bato na nandoon na bago pa man ako ipinanganak. Doon ko sinimulan ang pagbabahagi ng mga bagay na hindi lamang nakasulat sa mga opisyal na talaan — ang mga kwento ng pag-aalinlangan, ang mga pagkakamaling ginawa ko, at ang mga aral na natutunan ko sa pamamagitan ng karanasan, na pawang bunga ng lahat ng ating pinagdaanan.

I'm not good at giving some advice or lesson pero sana marami kayong natutunan sa mga stories ko that you can apply in real life. Next kong isusulat ang story ni Hunter na nasa The Tycoon's Triplets. Kung hindi niya pa nababasa ang story ko na yun sana mabasa niyo at magustuhan din. Isang taon din bago ko 'to natapos kaya maraming salamat po sa paghihintay, so much appreciated po. See you at my next story. The Billionare's Son is now signing off.