My Life Story Essay Novels & Stories

"I was a former president of a journalism team way back in college. Ever since, I have become into different types of writing. I could write your story in a book and publish it so everybody could freely read it. I just considered your story inspiring," he smiled. Ibinalik ko ang tingin ko sa kalangitan. "Go on. Tell my story to the world. It's not a problem with me. 'Wag mo lang dadagdagan. Okay lang kung babawasan mo, 'wag mo lang dagdagan. Don't make it exaggerated and fictitious."

"Ang kwento ko ay nagsimula sa isang bundok ng basura. Isang bundok na puno ng mga itinapon na bagay—mga sirang pangarap, mga nabigong pamilya, at mga nalimutang pag-asa. Sa gitna ng lahat ng iyon, natagpuan ko ang isang bagay na nagbago sa aking buhay—isang simpleng papel na naglalaman ng isang winning ticket." Nagpatuloy siya, nagbabalik-tanaw sa kanyang paglalakbay. "Sa sandaling naging mayaman ako, akala ko ang pinakamahalagang bagay ay ang pera. Akala ko, ang kapangyarihan ay ang maging pinakamalakas sa lahat. Akala ko, ang tagumpay ay ang matalo ang bawat kalaban. Ngunit sa bawat hakbang, natutunan ko ang isang mahalagang aral—na ang lahat ng iyon ay walang halaga kung wala kang kapaya

Hindi nila dapat na pakialaman ang bawat isa. Halos mga naging buhay at gawain nito ang naging topic nila. Wala naman kasi siyang magandang kuwento. Mahirap lang sila. Hindi niya naranasan ang lahat ng naranasan nito. Ipinanganak itong may ginintuang kutsara sa bibig, samantalang siya, wala. Hindi naman ito makakrarelate kapag kahirapan nilang mag-ina ang ikuwento niya.

wika ko. "Sige," sang-ayon naman niya. Nang kumakain na kami marami siyang baong kwento patungkol sa mga ka work niya na daig pa daw naging taga pagmana ng kumpanya. Kong maka utos ay akala mo kong sino. Natatawa na lang ako sa mga kwento niya. Napaka bubbly person kasi niya na hindi ko man lang magawa. I grew up with a serious life. Hindi uso sa amin ang biruan kaya kong minsan naiisip ko na napaka boring ng buhay ko kasama ang pamilya ko.

Sapat na ba sa akin na maging isang anino ng iba at habang buhay nang hindi sumikat at magliwanag? “Hi-Hindi ko rin a-alam, ninong,” nakayukong sagot ko sa kanya habang pinaglalaruan ang mga daliri ko. “Gusto ko lang naman sumulat ng mga istoryang makaka-inspire sa iba, pero kung paano ko magagawa yon ay hindi ko na alam.” “Ba’t hindi mo simulan ulit sa paghahanap ng istoryang kaya mong isulat. Isang artikulo na hindi kailangang baliin mo ang mga prinsipyo mo? Just write an inspiring feature story."

"I know that every one of you who are here tonight mostly are from a well known family and famous clan in and outside the country. Telling you about my achievements will only bore you,so instead let me tell you my story." The crowd cheered maybe not expecting that I will just tell them a story. Mas mabuti nang sa akin manggaling na galing ako sa hirap. Alam ko pagkatapos nitong gabing to dadagsain ako nang mga issues kaya mas mabuting unahan ko na. "Gusto niyo ba yon?" I heard them laughing and clapping their hands as they nodded their heads in unison. "Actually this is my favorite story of all times. A story of hardships, struggles and survival. Maybe karamihan sa mga andito ngayon ay hindi

"Time is up class, that's all for today." Nakangiti kong sabi sabay pahid sa kaonting luhang namuo sa gilid ng mga mata ko. Tiningnan ko sila isa-isa, wala ni isang tumayo sa kanila. Ang iba nagpapahid pa ng luha, habang ang iba naman ay nakayuko. I just finished telling them some parts my life story. Those parts that I can only share. Yung parte ng buhay na pakiramdam ko pwede ko lang ibahagi at hindi na mabigat sa puso ko.

Sagot nito na nasa normal na ang tono ng boses at kilos. "Alam mo, babe, balang arAw gusto kong isulat ang kwento nating dalawa na may title na 'THE UGLY ME AND MY ROMANCE' at gusto ko dalawa tayo ang magkukwento sa mga anak natin ng love story nating dalawa...."pahayag niya na parang nagniningning ang mga mata sa yaong pangarap. Sa totoo ang, matagal na niyang nais makasulat ng sariling kwento, ng kanyang love story. Hindi nga niya inaasahan na igit pa palang love story ang maranasan niya kumpara sa idinadarasal niya. "Oo naman, pero sandali...bakit ganun ang title?''

Kaya naman tinatapos ko ang istoryang ito na may kasamang mga aral. Ano mang mangyari sa buhay natin, imahinasyon man o hindi. Lahat ay kinapupulutan ng aral. Tinapos ko rin ang kwentong isinusulat ko kasama ang mga aral na natutunan ko. Imahinasyon man ang lahat, masaya akong naging parte ako ng kwentong ako mismo ang sumulat.

Iginiya siya sa isang mahabang upuan at saka nagsimulang magkuwento sa kanya. "Mahirap lang ang pamilya namin. Pinangarap kong iahon sa kahirapan ang lolo at lola mo kaya pinilit kong makapagtapos ng pag-aaral, pero sa kasamaang palad ay nabuntis ako. Nakilala ko ang tatay mo sa isang kasiyahan. Birthday ng isang kaibigan ko na kaibigan niya din, at nang malasing kami pareho ay may nangyari sa amin. Ayokong magpakasal sa kanya dahil mahirap lamang siya kaya umalis ako sa bayan namin. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, tumambay ako sa istasyon ng bus at may nakilala akong isang lalake. Naikwento ko sa kanya ang buhay ko. Akala ko mabait siya, pero pinagsamantalahan niya ako."