Novel & Cerita My Life Story Essay

Hindi ko na kailangang maghanap pa ng ibang kwento—ang kwento namin ni Ryan, at ng aming mga anak, ay isang kwento ng pagmamahal na walang hanggan. Sa gitna ng aming pagmamahalan, natutunan ko na ang bawat laban, ang bawat luha, at ang bawat ngiti ay lahat ng bahagi ng aming kwento ng tagumpay. Naisip ko, habang pinagmamasdan ko si Ryan at ang aming anak, na ito na ang pinakamasarap na bahagi ng buhay ko.

As a father and as a husband! Marami akong naging pagkakamali at minsang naging mapaglaro din ako sa buhay but now I know I am on the right track. I am Xavier Monteverde. Marami pa akong dapat matutunan pero nakahanda ako sa lahat! This is my life! This is my story! WAKAS

Ito ang kuwento ko. Ang kuwento ko ay hindi tungkol sa aking pamilya, ang kuwento kong ito ay tungkol sa aking asawa at aking pangangabit. Opo. Naging marupok ako. Malungkot na kung malungkot ang walang masabing pamilya ngunit sanay na ako. Sinanay ko ang sarili kong mag-isa. Naging independent ako sa lahat ng bagay kaya naman hindi mababanaag sa akin ang kalungkutan. Pero hindi naman ako bato. Sa tuwing nakakakita ako ng kumpletong pamilya at masayang kumakain at namamasyal, napapaisip din ako. Paano kaya ang buhay na may nasasandalan sa tuwing tinitira ako ng walang patumanggang kalungkutan? Ano nga bang pakiramdam nang may nag-aasikasong ina pagpasok sa trabaho sa umaga at may ama na may

"I realized that 'Life is like a book. Some chapters sad, some happy, and some exciting. But if you never turn the page, you will never know what the next chapter holds.' You're the next chapter of my life. And I want you stay till the end of my story." "I want you to be my beginning and ends Alexandra. We'll complete the book where our love will never fade."] [Victims of love, I still cannot believe We're the victims of love We cannot retrieve] Our story was ended up with a miserable twist! Inilagay mo ako sa mundong hindi ko kailanman kinabisa, kaya naman patuloy at habang buhay akong mangangapa. Your love faded and our memories were being burried, leaving me a deep wound that can't be hea

Kapag masama ang mood ko or galit ako, masaya man o hindi, lahat ng emotions na pinagdadaanan ko dito ko binubuhos sa pamamagitan ng paggawa ng mga nobela. Ito na ang naging libangan ko mula ng edad 12 years old ako. Dito malaya kong nasusulat ang mga opinyon ko, sama ng loob, hinanakit, at problema kahit pa sa pamamagitan ng kwento ko ito ginagawa. Pumunta ako sa profile ko at nagsimulang magsulat ng panibagong chapter ng ongoing kong story. I'm not that well known as a writer yet pero nangangarap akong one day magiging isa din akong successful novel writer globally.

Constructive criticism is allowed and I appreciate that. This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I'm not a professional writer so please bear with me. Thank you. I started writing this story when I was only 12 years old. Please like my F******k page: "Ajai_Kim WP Stories" This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Hindi ko talaga siya kinakaya. "Wala ba tayong p'wedeng pag-usapan na hindi kahalayan? Yung tungkol sana sa buhay mo ang ichika mo sa akin, para naman makagawa ako ng article tungkol sa'yo," saad ko sa aburidong tinig. Mas lalo itong natawa, bahagya niya pa akong sinagi gamit ang braso niya. "Tungkol sa'yo lang naman ang kuwento ng buhay ko eh." Sobrang klaro sa tenga ko ang kilig sa boses niya.

Si Vaughn naman, sa ibang pribadong eskwelahan siya pinapasok at ang lahat na problemang kinahaharap nila ay sinalo't hinawakan ng Mommy niya. Sobrang nakakawindang ng pangyayari ngunit wala kaming magawa kung hindi ay ang magpatuloy sa naudlot naming pamumuhay. Kaya nga ay umabot na ng isang taon magmula noong nangyari ang trahedya sa buhay namin. Ngayon, isa-isa na kaming bumabangon at ang bangungot na dumaan sa buhay namin ay itinuring na lamang naming aral at leksyon. ***

Sa katunayan, ginagamit nila ang kanilang kwento upang magbigay ng inspirasyon sa iba—sa mga empleyado ng Zander Corporation, sa mga kaibigan, at maging sa mga susunod na henerasyon. “Ang paglaki ko sa simpleng pamumuhay ay nagturo sa akin ng halaga ng pagiging mapagkumbaba,” sabi minsan ni Liam. “Ang paghihiwalay ko sa aking mga magulang ay nagturo sa akin ng halaga ng pamilya. At ang mga pagsubok na ating pinagdaanan ay nagturo sa amin na huwag magtiwala nang basta-basta, ngunit huwag ding magsara ang puso sa pagtulong.”

Habang umaakyat kami sa hagdanan ay naalala ko ang unang pagtatagpo namin sa hagdanan doon sa mansiyon nila. Simula noon ay sabay na naming tinahak ang buhay na nais namin. Ang masaya, kuntento at puno ng pagmamahalan kasama ang mga anak namin. At soon ang mga apo naman namin. Ang storya ng buhay ko bilang isang maid na nailove sa kanyang professor at sa kanyang amo ay hindi pangkaraniwan. Mali man sa paningin ng iba ngunit tama ang tinitibok ng puso namin para sa isa't-isa.