My Life Story Essay Novels & Stories

Iba’t ibang kwento pero iisa lang ang mga hinanakit namin sa buhay— isang buhay na hindi patas, isang buhay na mas masahol pa sa patay, isang buhay na puno ng paghihirap. Lahat sila nakatingin sa akin. “Ikaw ba, anong kwento ng buhay mo?” “Ako si Yzrah, sinakripisyo ko ang sarili ko para sa kapatid ko. Iyong buhay na dapat siya ang nagdudusa, ako ang sumalo. Nahuli ko ang tatay namin na may masamang balak sa kanya, kaya sabi ko ako na lang. Ilang taon akong naging parausan ng tatay namin at walang pakialam naman ang nanay namin. Tumigil ako sa pag-aaral dahil gusto kong magtrabaho para sa kapatid ko at mapaaral siya. Isang gabi, narinig ko ang mga magulang namin, ibebenta raw nila ang kapati

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a

“Ang puso ko. Dahil kahit anong plano ko noon, hindi ko inasahan na mahuhulog ako sa isang taong dapat sana ay collateral damage lang sa kwento ng paghihiganti ko.” Hinaplos ko ang dibdib ko, ramdam ko pa rin ang bigat sa mga alaala. “At ngayon, andito ako. Hindi na bilang Mafia. Hindi na bilang CEO. Kundi bilang isang taong sumusubok magsimulang muli—at umaasang may makikinig, kahit isang beses lang, sa totoo kong kwento.” Tahimik ang buong hall.

I should have ended this when I had the chance. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kusina, just like what I did when I was young—kaya isinumpa ako ng mga magulang ko. I opened the lid of the LPG tank. Being born in this life was never my dream. It is not my fantasy. I don't want to live just to experience being hurt multiple times. This life shouldn't have started in the first place. Kung nakaligtas ako sa pagsabog kanina sa casino, not this time...

Siguro nga naman ay hindi naman masama kung magkukuwento siya kahit na papaano tungkol sa sarili. "Fifteen po ako nang kunin ako ng mga magulang ko sa Maryland... Doon ko na itinuloy ang pag-aaral ko hanggang sa kolehiyo." Sinabi niya ang naging buhay. Sinabi niya ang mga detalye na hindi gaanong personal. Mga generic informations tungkol sa kanyang sarili para lamang masatisfy ito at hindi na gaanong magtanong pa. "Do you have a boyfriend? A fiancé?"

Walang N*****x pero ang kwento ng buhay ay parang nasapelikula. Napamasid ako sa madungis kong sapatos at sira-sira na. Na siyang nagsasalamin nang kapalaran ko. Kung i-kuwento ang buhay ko sa drama ay parang korean nobela. Kawawa naman ang gaganap na artista. Magiging pulubi at walang pera tapos matutulog pa sa tabi ng kalsada. Lagi na lang ganito. Kasing pait ng ampalaya ang buhay ko. Sana bukas maka-candy man lang.

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.

Hindi mabubuo si Calcifer kung hindi ninyo siya sinuportahan sa kung ano mang masamang desisyon ang kaniyang napag-isipan. Ito’y hindi pamamaalam kundi pagsisimula sa panibagong yugto. Magsisimula muli sa umpisa at tatahakin ang bagong lakbayin sa ibang lugar. Kung nasaan man ako mapunta ay aking bitbit ang mga kuwento kong medyo may kuwenta at mga aral na natutunan ko sa pagsusulat. Nasimulan ko na ito limang taon na halos ang nakakalipas sa pamamagitan ng kuwentong ito kaya kung ano man ang aking harapin ay sigurado akong may panibagong kwento akong maitatalakay sainyo.

“You are the missing piece of me I spent years on finding, Zalaria. You ended all my nightmares and gave me my dreams. I don't regret discarding the life I used to have for this... for you... for our children and for the family we're building.” Wala rin akong pinagsisisihan. I used to think that my story is the most unfortunate story that has ever written. It's full of flaws, dull moments, sorrows, pain, and anything one can think about an unfair life. But I realized, it's not my life if I didn't experienced all of those. All those tragic led me to this ending— a not so perfect but a happy and contended ending.