My Life Story Essay Novels & Stories

Iba’t ibang kwento pero iisa lang ang mga hinanakit namin sa buhay— isang buhay na hindi patas, isang buhay na mas masahol pa sa patay, isang buhay na puno ng paghihirap. Lahat sila nakatingin sa akin. “Ikaw ba, anong kwento ng buhay mo?” “Ako si Yzrah, sinakripisyo ko ang sarili ko para sa kapatid ko. Iyong buhay na dapat siya ang nagdudusa, ako ang sumalo. Nahuli ko ang tatay namin na may masamang balak sa kanya, kaya sabi ko ako na lang. Ilang taon akong naging parausan ng tatay namin at walang pakialam naman ang nanay namin. Tumigil ako sa pag-aaral dahil gusto kong magtrabaho para sa kapatid ko at mapaaral siya. Isang gabi, narinig ko ang mga magulang namin, ibebenta raw nila ang kapati

Mabilis lang yun kasi niyakap na nya ako ng mahigpit at ganoon din naman ako. Di ko na kasi kayang magpakipot. Namimiss ko na kasing magka lindol. Matagal na wala. Kaso mukhang wala syang balak. Mahina na yata ang tuhod niya, 34 na kasi sya. Ako ay bata pa. Aakitin ko na lang sya. Malapit nang matapos ang storya ng buhay ko. Patahimikin niyo na ang bibig ko sa pagkwento. 😎emman @ home

Medyo nanlalagkit na ang pakiramdam niya. ... HELLO, my name is CJ and I write stories. I started writing back in highschool when I was just trying to figure out what I wanted to do with my life and I found writing was a great way to express myself. I enjoy writing stories that are both entertaining and meaningful to my readers. I hope you enjoy my work and please feels free to leave a comment/suggestions.

“That's my story,” saad ko ng matapos kong ikwento kay Margarita ang nakaraan ko. For the first time I opened up about my past. Hindi naman mala-telenobela ang buhay ko pero natatakot pa rin akong malaman ng iba ang kwento ko. Hindi naman kasi mauunawaan lahat ang nagawa ko. Aksidente ang nangyari sa amin pero nagbunga iyon na maaring makasira ng relasyon ng iba.

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a

“Ang puso ko. Dahil kahit anong plano ko noon, hindi ko inasahan na mahuhulog ako sa isang taong dapat sana ay collateral damage lang sa kwento ng paghihiganti ko.” Hinaplos ko ang dibdib ko, ramdam ko pa rin ang bigat sa mga alaala. “At ngayon, andito ako. Hindi na bilang Mafia. Hindi na bilang CEO. Kundi bilang isang taong sumusubok magsimulang muli—at umaasang may makikinig, kahit isang beses lang, sa totoo kong kwento.” Tahimik ang buong hall.

I should have ended this when I had the chance. Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kusina, just like what I did when I was young—kaya isinumpa ako ng mga magulang ko. I opened the lid of the LPG tank. Being born in this life was never my dream. It is not my fantasy. I don't want to live just to experience being hurt multiple times. This life shouldn't have started in the first place. Kung nakaligtas ako sa pagsabog kanina sa casino, not this time...

Siguro nga naman ay hindi naman masama kung magkukuwento siya kahit na papaano tungkol sa sarili. "Fifteen po ako nang kunin ako ng mga magulang ko sa Maryland... Doon ko na itinuloy ang pag-aaral ko hanggang sa kolehiyo." Sinabi niya ang naging buhay. Sinabi niya ang mga detalye na hindi gaanong personal. Mga generic informations tungkol sa kanyang sarili para lamang masatisfy ito at hindi na gaanong magtanong pa. "Do you have a boyfriend? A fiancé?"

Walang N*****x pero ang kwento ng buhay ay parang nasapelikula. Napamasid ako sa madungis kong sapatos at sira-sira na. Na siyang nagsasalamin nang kapalaran ko. Kung i-kuwento ang buhay ko sa drama ay parang korean nobela. Kawawa naman ang gaganap na artista. Magiging pulubi at walang pera tapos matutulog pa sa tabi ng kalsada. Lagi na lang ganito. Kasing pait ng ampalaya ang buhay ko. Sana bukas maka-candy man lang.

pinag masdan kopa ang ginagawa at natutuwa ako dahil disidido talaga itong mahanap ang writer nayan. Kung ako yan hindi nalang ako mag aaksaya wala akong pakialam sa writer nayan. "Alam moba na halos lahat ng story na ay unique." sabay tingin nito sakin. "Talaga.. paano mo nasabi?" Tanong ko. "Dahil nag iisa syang magaling at lahat ng story nya ay nakabasi sa totoong buhay." sagot nito.