Novel & Cerita My Ninong's Secret

wika ko sa kaniya at agad siyang niyakap ng mahigpit. Niyakap niya rin ako nang napakahigpit. “Now, Honey… You already know what’s the Ceo’s Secret is, tatanggapin mo pa baa ko kahit gano’n ang aking nakaraan?” tanong niya sa akin.

Nanonood lang siya kung paano bugbugin ni Ninong sa Emman. Ano ba ang sinasabi niyang sikreto na tinatago? At magagalit ako kapag nalaman ko ang tungkol doon? Anong sinasabi niya? “Ninong, tumigil ka na!” Natatakot akong lumapit sa kanya at baka masagi ang tiyan ko. Inisip ko rin ang dalawang bata na nasa sinapupunan ko. “Ninong! Tama na 'yan! Tama na 'yan bumalik na tayo!”

Maya-maya ay sunod-sunod na ang nangyari at unti-unti niyang nakalimutan. Ngumiti si Direk Nolan. "Sige, nandito ka pa rin. Naniniwala akong nasabi na ni Master Rong sa iyo ang sikreto dito. Walang pinagkaiba kung makita mo ito o hindi. Haha, pero magiging kawili-wili para sa iyo na panoorin ang pelikula pagkatapos mong malaman ang sikreto. Siguradong magugulat ka at sasabihin, 'Hoy, bakit ginawang pelikula ng taong ito ang nangungunang sikreto sa mundo? Siguradong baliw siya para sabihin sa buong mundo!'

Napatigil siya nang muntikan niya nang masambit ang bagay na 'yon. Sa sobrang nadala ito sa sinabi ni Dylan ay masasabi niya pa ang sekreto. "Please, Zoe, hindi ko na kaya. Tulungan mo ako." Napatulala siya nang makita ang patak ng luha ni Dylan hanggang sa sunod-sunod na ang pagtulo nito. Hindi niya akalaing makikita niya na naman muling umiyak si Dylan. Nabiyak pa lalo ang puso niya nang lumuhod ito sa harapan niya.

Namumungay na ang mga mata niya sa kalasingan. "Gago, wala akong mortal na kaaway maliban kay Armando Trei, paano magiging parte ng gagong 'yon ang sekreto niya. Weirdo." Ininom ko ang huling baso ng whiskey syaka tumayo at nagpaalam na uuwi.

Napaupo sa gilid ng bangketa, pinunasan ang pawis at luha gamit ang maruming palad. “Ninong Emil…” mahinang bulong niya, halos wala nang lakas ang boses. "Kailangan ko po ang tulong ninyo." Naisandal ni Leina ang likod sa pader at napadako ang tingin ni Leina sa kanyang bracelet. Hinawakan niya iyon. “Hindi ako susuko. Babalik ako, sa susunod titiyakin kong makakausap ko na si Ninong. Para kina Mama at Papa…”

pagmamakaawa nito. Ngumisi ang lalaki habang nakatutok kay Albert ang baril nito at nakatingin rito ang mga lalaking kasama nito. "Sa tingin mo maniniwala pa ako sa 'yo, Albert? Ilang beses ko na bang narinig ang pangakong iyan? You're a traitor, Albert at hindi ka na dapat binubuhay." Kasunod ang pagtunog ng baril na ikinasa nito.

Oo, sinerve ko siya ng food kahit ayoko. Ngumiti siya. “Thank you for the food.” “Hmm,” bulong ko habang nakatingin kay Ninong. Pero hindi pa rin siya tumingin sa’kin. Ni isang sulyap, wala. Parang invisible ako. “Do you like the food?” tanong niya kay Ninong Lucas, sabay abot ng kamay sa braso nito. Napansin kong bahagyang umatras si Ninong. Tinanggal niya ang braso niya, parang ayaw magpadikit.

na may mga alon sa paligid. “Ninong?” Sabi ko ng mahina, tapos biglang napahawak ako sa ulo ko kasi parang may tumatakbong mga kabayo sa loob nun. “Anong… anong nangyari?” He laughed yung deep at husky na tawa niya na dati kong iniisip na parang boses lang ng mga artista sa pelikula. “Well let’s see. You showed up at my club last night looking absolutely stunning in that red dress you probably spent hours picking out. You had way too many tequila shots with your friends, kept calling me ‘Ninong Hotstuff’, and then… well, you kind of dragged me to the back room and said you’ve been wanting me since your eighteenth birthday party.”

matalino na paliwanag ng anak ko kay daddy ninong. “Ang daya mo, buddy. Hindi mo sinabi sa akin.” “Sabi po kasi ni mommy sa akin ay secret lang daw po. Kaya po secret lang rin po talaga. Diba po kapag secret dapat secret lang po, ‘yan po ang sabi mo sa akin diba,” sabi ng anak ko kaya napakamot naman ng ulo niya si daddy ninong dahil siya naman pala ang nagsabi sa anak ko ng mga ganito.