My Professor Is My Husband の小説・ストーリー

tanong uli ng ina ni Thunder. "ok naman po kami ma." maikling tugon nya. "sanay kahit ano pa yang pag dadaanan nyo mananatili parin kayo sa isat-isa." dagdag nito. "oo apo, because married is not about loving someone it is about giving a whole hearted you not only because you love that person but because you respect the sacrament of married." anang Lola na seryosong tinititigan sya.

“It’s okay, kagustuhan ko din naman na may mangyari sa ating dalawa eh. Wag kang humingi ng sorry." Napatingin naman siya sa akin at hinawakan niya ang kamay ko. “You like my performance?” Nanlaki ang mga mata ko. “H-Hey! Wag kang abuso.” “Yun lang ang kulang sa atin bilang mag-asawa. Pwede bang makaulit sa susunod?” Napakagat ako sa labi ko. Alam ko naman na nasarapan din ako nun pero… “I’m your husband at pwede din naman na magsasarili na naman ako kahit nakalagay sa kontrata na yes to touch and act like a real married couple."

Pero mukhang hindi naman nito alam yun ang tanging alam lang nito ay magaling ako sa kama at hanggang doon na lang yun dahil bulag ito sa pag mamahal niya sa kanyang asawa. Na kahit ano siguro ang gawin ko ay hindi ko mapapalitan ito sa kanyang puso. Unang una sa lahat hindi ako lalaki babae pa rin ako may malaking nakabitin nga lang sa gitna. Ikalawa mahal na mahal nito ang kanyang asawa. Pangatlo ay professor ko ito sa isang subject ko at kahit saan tignan talaga ay hindi kami pwede nito sa isat isa kaya nga dapat habang maaga pa lang ay umiwas na ako dito.

Not bad, pwede na. "Do you remember me, my lovely Professor?" Pang-aasar ko sa kanya nang magsi-alisan na ang mga kaklase ko. Pansin ko ang paglunok niya nang makitang palapit ako sa kanya. "I'm now married, Ms. Cruz. What happened to us doesn't have any meaning at all. It was just sex....so please..." Napahalakhak ako dahil doon. Nang tumingin ako sa kamay niya ay wala naman siyang singsing na suot.

Tumawag na siya kay Caridad na siya na ang bibili ng pagkain ng asawa. Hindi pa man siya nakakalabas ng campus nang makita ang asawang nakikipagtalo sa professor niya. “I need proof that you are my student's husband. Paano kung nagsisinungaling ka lang?” Bumaling ang prof niya sa guard. “Next time, guard, alamin mo muna ang totoo kung related ba sa mga students natin ang mga nagsusundo. Kargo ng unibersidad kapag may masamang manyari sa mga studyante.”

Nanatiling tuwid ang mukha niya, na para bang ipinakikita niyang alam niyang si Professor Hansley ang dati niyang asawa. Sa kanyang puso, iniisip na niya kung ang propesor ng Johnston University na iyon, na may kakayahan sa pananaliksik at pag-unlad, ay naging asawa niya. Ang kanyang asawa ay palaging tumitingin sa kanya nang may paghanga, at hindi pa siya nakakapag-aral sa unibersidad.

maarte kong sabi sabay hampas sa braso ni Raven. "It's fine, we're married and valid na magmahalan tayo," ani Raven na ikinagulat ko. Pakiramdam ko ay sinasabayan na niya akong makipagbardagulan dito sa tutor ko. "I'll go outside first." Binitawan na ako ni Raven at lumakad palabas. Naupo naman sa tabi ko si Prof. "It seems like your husband is the sweetest," aniya. "Naku, sinabi mo pa, Prof!" maarte kong sabi sabay tawa.

Kaya hindi ko hate ang Calculus, lalo na siya ang professor. I am currently in the fourth year of college, at malapit na ring mag-isang taon ang relasyon namin ni Professor Sybill. Walang nakakaalam. Walang nakakapansin. Malaging kaming magtago. At natutuwa ako sa mga nakaw naming sandali at sa mga lihim na pagsulyap at paghipo tuwing nasa klase. And it is fine with me, kaunting panahon na lang naman ang titiisin ko at magkakasama na kami nang mas mnalaya. At isa pa, I don't want anyone else to know about us because I don't want him to get dismiss or for it to cause a separation between us. Marcus University does not permit any form of intimate relationship between its faculty and students.

Baliw na ata ang asawa ko sakin dahil binawi lang naman niya tong University sa pinsan niya para ibalik sa akin. Ako na ngayon ang Director and at the same time as Professor while doing my job as an Architect sa sarili kong firm dito sa bansa. "I don't know what you are talking about, Wifey. Come on. Let me touch you. I miss you." Lumayo pa din ako sa pangalawang attempt niya. "You are flirting with your stupid student." Agad na sumilay ang hindi pagka paniwala sa mukha niya.

“You were vulnerable, and I respect that. I just want to make sure you're okay.” And for some reason, hindi ko alam kung bakit pero parang may gumaan sa dibdib ko. 'Yung tipong parang hindi niya ako hinuhusgahan. Hindi niya ako minamadali. Hindi rin niya ako pinipilit. “I’m not used to this,” amin ko habang nakatingin sa kanya. “To what?” “To someone who… respects boundaries.” Napangiti siya. “Well, I’m not like other men, Professor. I'm not your husband.”