Novel & Cerita My Robot Boyfriend

Pagpasok naman namin sa kwarto niya ay bigla na lang akong namangha. “You really love robots, aren’t you?” Tanong ko nang makita ko ang napakaraming robots na nakapila sa isang mahabang cabinet. “Mas #$%&*.” “Ha? Ano? May binubulong ka?” Lumapit ako sa mga robot na collections niya, napangiti ako kasi nandoon ‘yong robot na pinag-aagawan namin noon. ‘Yong bigay ni Xian sa kanya pero pilit kong kinukuha.

tanong ng kanyang ina. “Ma, ito si Ezekiel, ang boyfriend ko. Gusto ko sanang ipakilala siya sa inyo,” sagot ni Cearina na puno ng saya. “Ezekiel, welcome sa aming tahanan! Ano ang gusto mong inumin?” tanong ng kanyang ama, habang tinatanggap siya sa loob ng bahay. “Salamat po! Masaya akong makilala kayo,” sagot ni Ezekiel, na may ngiti sa kanyang mga labi.

john_smith Aw ganon ba. Same lang tayo. Tago lang rin ako. Marami ngang nagtatanong kung bakit wala pa akong girlfriend hanggang ngayon. Hindi kasi nila alam na hindi babae ang hanap ko. Malay mo ikaw pala 'yung hinahanap ko? seen 8:47 pm Grabe. Iba rin talaga mambola 'tong si John Smith. Pero in-all-fairness, natutuwa akong ka-chat siya. Hindi siya boring kausap at halatang may humor pa.

Huminga ako ng malalim. "Ginagamit nyo lang naman ako don sa States kaya nyo ako pinapunta don diba! You want me to stole others boyfriend, stole others husband para lang makaganti sa mga kaaway nyo o di kaya anak nang kaaway nyo! At kapag hindi ko ginawa yon di nyo ako binigyan ng pera o di kaya pinapakain! Ano ba ang tingin nyo sakin? Robot? Oh, aso na sunod-sunuran?!"

Bati ni Eion sabay abot ng kamay niya para tanggapin ko. Hinawakan ko ito at ngumiti sa kanya, "Hoy gwapong robot." Nang makita akong nahihirapang bitbit ang batya ng ice cream at robot sa aking kamay, sinabi niya, "Ilagay ang robot at ice cream sa mesa." Ginawa ko ang sinabi niya at bago ko namalayan, pinaupo niya ako sa upuan at nagkomento, “Ang ganda mo, ngayong gabi, babe.”

Hindi niya maintindihan ang expression na pinapakita ni Roberto ngayon para itong nasasaktan na kung ano. "Lyndon ang boyfriend ko." Pagsasabi niya ng totoo. "May boyfriend ka na?" Nagngingitngit sa galit ang kalooban niya dahil sa pinapakita nitong kalungkutan. "You're not like this Roberto! Give me a good fight damn it!" Sigaw ng bahagi ng isip niya.

Alam ko na hindi niya ako maintindihan dahil magkaiba kaming pamilya at buhay na tinatahak. "Wala namang pakiramdam ang robot," sabi niya at tumawa kaya ngumiti na lang ako nang pilit. "sabi ko nga walang pakiramdam ang robot." "Honestly, I got your point," bigla siyang nagsalita. "My girlfriend before, palagi niyang sinasabi sa akin na pagod na daw siya. She always rant about her parents dahil ultimo gusto niya sa buhay ay kailangan pang magulang niya ang magdedesisyon."

Hindi ko mapigilang mapangiti mag Isa dahil sa iniisip ko. "Hmmm. Baliw ka na nga ba ako. Hindi Ako baliw. " Ay butiki! In love ka lang sa kanya." Nasambit ko tuloy dahil sa gulat nang biglang may sumagot sa kin. "Hindi ako butiki. Ako si Karina." Ay bwisit! Aatakehin ako sa robot na ito. Bigla biglang nagsasalita. Ang creepy! The fact that we can call her anywhere we are in the building feels like we are inside of robot's stomach.

"You have the right to not believe me, but to me, there's only one fact." "What is it, Roble?" "The one named Theo will definitely be Roble's boyfriend. I must nail him!" "Wife? Who's your boyfriend?" Bang! For sure, Roble will have a lump on his forehead.

Hindi man lang nito nagawang kibuin ang pagkain nasa harapan nito dahil nasa akin pa rin ang atensyon nito samantalang ako ay nagsisimula ng kumain. Inirapan ko siya. "Bakit ba lagi kang kabado na aagawin ako sayo? Sinabi ko naman sayo, hindi ako papaagaw. At anong karapatan mo na pagbawalan akong lumapit sa iba? Yes, you are my boyfriend but you don't own me. Don't control me, I am not a robot."