My Robot Boyfriend Novels & Stories

sagot naman ng babae na sinasabayan ang indayog niya. “Oo, puke mo ang naiisip ko tuwing k********t si Audrey. Parang robot naman ‘yun. Maganda nga, kulang naman sa libog. Ikaw ang nasa utak ko para lang labasan, ang puke mong madulas ang gusto ko nabatan palagi,” sabi ulit ng gagong boyfriend ko. Ex na pala. “Iputok mo ang t***d mo sa puke ko, safe ako ngayon, ang sarap mo talaga kumantot!” sigaw ng babae na tumirik na ang mga mata.

Hindi gaya ng amo nito. "Sweet po talaga iyang si Boss sa mga girlfriend niya, Ma’am." Natigilan siya. Napalipat ang tingin niya sa guard. "Ha?" Ngumiti ang guard. "Girlfriend po kayo ni Boss, diba?" Parang may bumara sa lalamunan niya. Girlfriend? Ako? Girlfriend nong robot na Tyron? Never! Muntik na siyang mabulunan sa sarili niyang laway. "Ano?"

sagot niya kaya napanguso ako. "Nevermind!" pigil ko sa sarili. Ayaw kong sabihin sa kanya ang tungkol sa amin ni Vladimir. "How about you? Do you have a girlfriend? Or ex?" pagsubok ko para kilalanin din siya. Ni hindi ko alam ang pangalan niya o makita man lang ang mukha niya! "I had one," walang emosyon na sagot niya sa robotic pa ring boses. Had? Ibig sabihin, ex girlfeiend na niya iyon. Sabagay, kung may girlfriend siya ngayon, malamang ay hindi niya ako dadalhin dito!

Hindi man lang siya mukhang affected. Sa buong event, siya ang nagdala. Si Dylan, na parang inborn ang pagiging charming at affectionate, ay walang kahirap-hirap na gumanap bilang perfect boyfriend. Samantalang ako? Isa akong robot. Stiff. Awkward. Halatang hindi sanay.

Hinawakan niya ang laruang robot na binili ni Hayden para sa kanya at ipinakita ito kay Avery. "Binili ito ni Hayden para sa akin. Ang robot na ito ay maaaring magbago! Ito ay sobrang cool!" Sinabi ni Robert habang kinuha niya ang remote controller upang makontrol ang robot. "Robert, alam mo na ang iyong ama ay may sakit, di ba? Magiging mas mahusay siya sa lalong madaling panahon. Dadalhin kita sa ospital upang mabisita siya bukas, okay?" Si Avery ay lumuhod sa harap ni Robert at sinabi.

sigaw niya. ​"Binabayaran mo ako para maging fiancée mo, hindi para maging robot mo!" sigaw ko rin pabalik. "Kung gusto mo ng robot, sana bumili ka na lang sa Japan! Masunurin pa 'yun, hindi pa kumakain ng bacon!"

usal ko. Bago pa man makapagtanong si Gray ay dinukot ko na agad sa loob ng bag ang robot ko at ipinakita yun sa kanya. Kunot noo niyang pinapanood ako nang ilabas ko ang aking robot at ipakita yun sa kanya. Itinaas ko ang braso ng robot na kunwari ay kumakaway. “Thank you papa Gray!” sabi ko sa maliit na boses, para tunog baby.

"Huh? Ano iyon, Daddy?" "Naging boyfriend siya ng Mommy mo?" "No, Daddy. Hindi daw po nagbo-boyfriend si Mommy. Kami daw ang magkasama na dalawa forever." "Binasted mo si Robi?" Bakit ba ang dami niyang tanong? At bakit din ako sumasagot? "Parang ganoon na nga, pero—" "Pero hind daw siya susuko. Sabi niya sa akin, gusto niyang maging daddy ko. Love daw niya kami ni Mommy."

Paano akong hindi magkaka-error e, minamadali niya ako palagi! Buwisit ka! Mura ng utak ko sa kanya. Pero kahit ganito ang pinapakita niyang kalupitan sa akin, hindi pa rin nawawala ang pagmamahal ko sa kanya. Ano ito, magiging robot na naman ba ako na kailangan sabay-sabay at walang pahinga? Walang kain-kain at meryenda? "Sabagay, hindi kumakain ang robot," irap ko sa hangin.

Pagkatapon no’n ay saka lamang napagtanto ni Jay na ang robot ay ang imahe ng isang magandang dalaga. ‘Namimiss na naman ba ng batang ito ang kaniyang mommmy?’ Naiinis niyang sabi sa kaniyang isipan. “Jenson, gusto mo ba talagang makita ang iyong mommy--” Bulalas ni Jay nang hindi nag-iisip.