My Scrapbook Lettering Design Novels & Stories

Gagoo ang cute! Nang nasira ko na iyong wrapper, I saw a beautiful scrapbook in the shades of brown, my favourite colour. Sa cover, nakalagay doon iyong picture naming dalawa. Tapos nakalagay sa upper side iyong first name naming dalawa, “Lexus & Talia” sa bottom naman ng cover nakasulat ang ‘Our Story so Far’ Siguro parang tanga na ako ngayon dahil sobrang lapad iyong ngiti ko habang hawak-hawak iyong scrapbook na ginawa niya.

hindi ko na mawari kung ano talaga ang nararamdaman ko ngayon. "Zreandra..." I muttered as I traced the hood of the cloth. Nandoon nga ang burda na kaparehas nang ipinagawa ko noon. Hindi basta-basta ang cursive no'n dahil inisip ko noon na madali lang magagaya kaya pumili ako nang mahirap na design ng cursive letters. "Tredore..." I weakly uttered before I shifted my gaze on him. "T-Tanda ko pa. Ito 'yong pina-customized ko..."

May sobrang lamat na sa aming dalawa at hindi ko na yata kakayanin ang sakit na ito. My tears streamed down to my cheek. Pinaikot ko pa ang bracelet sa aking mga daliri nang nakita ang mga nakasulat doon. It was DIY 3D letters, alternatively used by glue stick. The letters were colored by black paint. Nang isa-isahin ko ang mga titik ay hindi ko mapigilang maiyak. The first three letters were made for my nickname– ADY. Pinaikot kong muli ito at mas lalo akong naiyak sa kirot sa aking puso sa mga sumunod na letra– WILL U MARRY ME?

pahayag ni Chairman bago niya sinenyasan ang kaniyang secretary na kuhanin ang isang kulay puting clear book at ibigay sa akin. Pinaupo niya rin ako sa mahabang couch samantalang umupo rin naman siya sa pang-isahan. “Si Yevhen ang gumawa ng mga iyan.” May pagmamalaki sa boses ng matanda kaya umawang ang aking mga labi. Mabilis kong kinuha sa kaniyang secretary ang clear book at isa-isa kong binuklat ang mga naka-compile na design. Iba’t ibang klaseng drawing at disenyo iyon ng mga alahas. Mayroong simple at mayroon din namang magagarbo.

Mas marami pa nga litrato nila ng kanyang Lolo kaysa sa kanya, e. Humugot siya ng malalim na hininga at akmang isasara na sana ang scrapbook nang mayroon siyang napansing pocket na gawa sa papel. Mukhang may laman ito kaya’t agad niya itong tinignan. And she was right, there is. It was a paper. A green sticky note. And it said: ‘I hope in my next scrap book, it will be filled with photos of me and Daddy. I just hope he will have time to come and visit me to school tomorrow for my contest. That is all I wished for. – Love, Tally.’

Tumango ako. Inilabas ng staff ang makapal na black leather catalog at marahang binuksan iyon sa ibabaw ng counter. Isa-isang ipinakita sa akin ang iba’t ibang designs, mula sa minimalist styles hanggang sa mas intricate na royal-inspired patterns. Tahimik akong nag-scroll ng tingin sa mga pahina hanggang makakita ako ng intertwined letters. Simple lang iyon, pero elegant at napakamahal tingnan. Dalawang initials na magkadugtong sa sleek na design, accented with tiny diamonds.

"Ano'ng nangyari ate?" I bit my lower lip. Napalunok ako at huminga nang malalim. Pinipigil ko ang sarili na hindi mapaiyak. I cleared my throat. "Uhm... wala naman. May tinitingnan kasi akong design ng scrapbook na gagawin ko. I can't choose. " I lied. Binalik ko ang mga napili kong mga design ng scrapbook. "Cassie, tatawag na lang ako mamaya. Magbabayad lang ako.Mamaya na lang natin pag-usapan ang movie date." Pinasigla ko ang boses ko para hindi makahalata ang kapatid ko.

"Hello, Ms. Amara." "Hi, Psalm! What's up?" Tumayo ang dalagang designer at nagbeso ang dalawa. "Here, check this porfolio and tell me your thoughts." Ibinigay ni Ymir ang clearbook. Tinanggap iyon ni Psalm at nagpaakay sa doctor patungo sa couch. Nawiwili agad ang babae sa pagbuklat sa bawat pahina ng sketches. Kumikislap ang mga mata nito at nababasa niya roon ang muling paggising ng passion nito sa designing.

Laging nagugulat si Enzo tuwing makakatanggap ng liham mula sa akin. Pinipabasa ko kasi ng malakas sa kanya ang laman ng aking sulat sa tuwing nagkaka oras kaming magkasama sa hardin nila sa kanilang mansyon.Agad akong may dalang liham para sa kanya at siya naman ay may bitbit na isang piraso ng kahit anong klaseng bulaklak na kadalasan ay gumamela at inilalagay ito sa aking punong taenga. Those were the day of our innocence.She would me bring flowers and I would offer her letters.Parang exchange fruit in the basket lang ang ginagawa naming laro laro na sinasakyan niya rin.